آگاهانه یا ناآگاهانه و همسو با هم؛

مخالفان و حامیان دولت نهم، مراجع تقلید را نشانه رفته‌اند

[مگر] مى‌شود كه اين اشخاصى كه ريششان را در اسلام سفيد كرده‏اند، اينها خداى نخواسته بر خلاف مصالح اسلام عملى بكنند؟ نمى‏شود آقا. اگر يكوقت اختلاف اجتهاد در كار باشد؛ مثل ساير مسائل شرعيه اختلاف اجتهاد در كار باشد، بچه‏ها و جوانها نبايد دخالت بكنند؛ خطرناك است؛ دشمن بيدار است. گمان نكنيد كه فحش به يك نفر است؛ فحش به يك جامعه اسلامى است، اهانت به يك جامعه اسلامى است، وَهْن وارد شدن بر يك جامعه اسلامى است.»

کد خبر: ۵۹۸۳۶

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۹:۱۵

به گزارش «تابناک»، در روزهای اخیر، مخالفان و موافقان دولت در سایت‌ها و روزنامه‌هایشان، همدیگر را متهم می‌کنند به اینکه هر کدام به مراجع توهین کرده‌اند.

برای نمونه، برخی از این تیترها را بخوانید:

ـ توهین بی‌سابقه به مراجع در سایت نزدیک به ‌هاشمی و موسوی

ـ ایرنا مراجع عظام را جزو آشوبگران نامید

ـ سخنران نورچشمی مراجع را متهم کرد!

ـ جلسه فوری خبرگان برای اعاده حیثیت از مرجعیت

همچنین به این روابط و استنتاج‌ها هم دقت کنید:

«چون حضرت آیت‌الله جوادی آملی ـ دام ظله ـ درباره حوادث پس از انتخابات همه را به تقوا و احقاق حق کسانی که حقشان ضایع شده دعوت کرد، روزنامه اعتماد ملی، بارها سخنرانی‌ها و مواعظ ایشان را در روزنامه‌اش درج می‌کند. این روزنامه ایشان را دیگر خودی محسوب می‌کند.»

«دولتی‌ها چون حضرت آیت‌الله جوادی آملی، ظاهراً در دوره قبل و همچنین دوره اخیر به نامزد آنان رأی نداده است، ایشان را مورد غضب قرار داده‌اند. آنان ایشان را غیر خودی محسوب می‌کنند.»

«چون آقای نوری همدانی، ریاست جمهوری احمدی‌نژاد را تبریک گفته است، از سوی حامیان موسوی، مورد غضب قرار گرفته است. آنان ایشان را حکومتی خوانده‌اند.»

این تنها بخشی از موارد بی‌شماری است که به ظاهر هر گروه با بهره‌گیری از آن درصدد نشان دادن اهانت گروه مخالف به مراجع است؛ مراجعی که حصن حصین و رکن رکین دین هستند. متأسفانه، این اصحاب رسانه که از قضای روزگار، خامان و بی تجربگان روزگارند، در بازی سیاسی به سبک ماکیاولی خویش، در صددند مراجع عظام روزگار را نیز وارد کنند تا از این نمد برای خود کلاهی ببافند.

بازی سیاسی به سبک ایرانی که روی ماکیاولی ایتالیا را سفید کرده است؛ بازی سیاه و سفید و صفر و یک ـ متأسفانه ـ ایرانی شده‌ای که یا با من هستی یا بر من. در این بازی سیاسی چه دانند منزلت فیلسوف و بزرگ مفسران قرآن حضرت آیت‌الله جوادی آملی را یا فقیهی برجسته و فاضل همچون آیت‌الله نوری همدانی را.

با همه این احوال، نکته جالب اما، باز هم معیار ماندن مراجع تقلید برای گروه‌های سیاسی است. در گذشته هر گروه برای اینکه خود را محبوب مردم نشان دهد، خویش را به مراجع نزدیک می‌کرد و به تازگی هر کسی بخواهد دیگری را مطرود جلوه دهد، دیگری را متهم به اهانت به مراجع می‌کند. متأسفانه، در بازی سلبی و گلادیاتوری که پس از انتخابات، گروه‌های سیاسی در ایران راه انداخته‌اند، پای مراجع عظام تقلید را هم باز کرده‌اند.

در این روز‌های پر تهدید و تردید و ابهام، تورق نصایح آن پیر سفر کرده، آبی است بر آتش‌های دلهایمان. صحیفه امام خمینی، جلد یک، صفحه 308 را باز می‌کنیم. در باب اهانت به مراجع:

«فحش دادن به مراجع بزرگ ما را كوچك فرض مى‏كنيد؟ اگر به واسطه بعضى از جهالت‌ها لطمه‏اى بر اين نهضت بزرگ وارد بشود، معاقَبيد پيش خداى تبارك و تعالى؛ توبه‏تان مشكل است قبول بشود، چون به حيثيت اسلام لطمه وارد مى‏شود. مى‌شود كه اين اشخاصى كه ريششان را در اسلام سفيد كرده‏اند، اينها خداى نخواسته بر خلاف مصالح اسلام عملى بكنند؟ نمى‏شود آقا. اگر يكوقت اختلاف اجتهاد در كار باشد؛ مثل ساير مسائل شرعيه اختلاف اجتهاد در كار باشد، بچه‏ها و جوانها نبايد دخالت بكنند؛ خطرناك است؛ دشمن بيدار است. گمان نكنيد كه فحش به يك نفر است؛ فحش به يك جامعه اسلامى است، اهانت به يك جامعه اسلامى است، وَهْن وارد شدن بر يك جامعه اسلامى است.»

این کلام پر نور تابلویی است برای خط امامی‌های دست چپی و ولایتی‌های دست راستی؛ آنان که ادعا می‌کنند همچنان در خط امام هستند و رئیس مجلس و نخست وزیر دوران امامند و هم آنانی که مدعی اند ذوب در ولایتند و می‌سرایند رهبرا از تو به یک اشاره.

نکته اما اینکه؛ این روزهای مبهم و پر تردید خواهد گذشت، اما دین خدا و فقهای دین خواهند ماند. همچنان که قرن‌ها رفته است و از استحکام مرجعیت ذره‌ای کم نشده؛ آن هم مرجعیتی که پایگاه سنتی مردم برای تظلم خواهی‌ها و احقاق حقوق‌ها بوده است.

و در آخر؛ اندکی صبر و تأمل، تاریخ نشان داده است جریانات سیاسی عمر کوتاهی دارند و مرجعیت شیعه هماره با مردم خواهد ماند.