خبيري:

باچوب و چماق هواداري اصلاح نمي‌شود

در كشورهاي پيشرفته تحقيقات بسيار خوبي در اين زمينه انجام شده است. در يك كشور مثل انگليس بيش از 200 تا 300 تحقيق در اين زمينه انجام داده‌اند. در دهه 70 و 80 و حتي دهه 90 مشكلات هواداري در باشگاه‌هاي انگليس به كشته شدن و پرخاشگري و خشونت‌هاي جمعي مي‌انجاميد اما، حالا كمترين مشكل را در اين زمينه دارند چرا كه آنها روي بحث هواداري كار علمي كرده‌اند. در انگلستان تماشاچيان براي تفريح مي‌روند و از تماشاي بازي لذت مي‌برند و بعد از حضور در يك مسابقه ورزشي تا يك هفته شارژ مي‌شوند. در آنجا استاديوم‌ها طوري است كه مردم از آن لذت مي‌برند.

کد خبر: ۵۹۸۰۰

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۱:۰۹

محمد خبيري گفت: بحث هواداران پيچيده اما، قابل اصلاح است. با چوپ و چماق و كتك هواداري اصلاح نمي‌شود.

معاون کميته‌ي ويژن آسيا در گفت‌وگو با ايسنا، خاطرنشان كرد: ما هنوز روي بحث هواداري كار نكرده‌ايم، در حالي كه اين حوزه به كار تحقيق نياز دارد. بحث هواداري يك بحث رواني اجتماعي است. بايد بررسي كرده و نتايج را به صورت كاربردي به كار بگيريم تا بتوانيم بنيادي كار كنيم. فعاليت‌هايي كه تا امروز در زمينه هواداراي انجام داده‌ايم بيشتر سنتي بوده است. در حالي كه هواداري يك بحث تخصصي است.

عضو هيات علمي دانشگاه تهران افزود: در كشورهاي پيشرفته تحقيقات بسيار خوبي در اين زمينه انجام شده است. در يك كشور مثل انگليس بيش از 200 تا 300 تحقيق در اين زمينه انجام داده‌اند. در دهه 70 و 80 و حتي دهه 90 مشكلات هواداري در باشگاه‌هاي انگليس به كشته شدن و پرخاشگري و خشونت‌هاي جمعي مي‌انجاميد اما، حالا كمترين مشكل را در اين زمينه دارند چرا كه آنها روي بحث هواداري كار علمي كرده‌اند. در انگلستان تماشاچيان براي تفريح مي‌روند و از تماشاي بازي لذت مي‌برند و بعد از حضور در يك مسابقه ورزشي تا يك هفته شارژ مي‌شوند. در آنجا استاديوم‌ها طوري است كه مردم از آن لذت مي‌برند.

وي در ادامه خاطرنشان كرد: اين در حالي است كه در ايران استاديومي كه 100 هزار تماشاگر دارد تنها 200 سرويس بهداشتي دارد كه از اين ميان براساس مشاهدات تنها 40-50 عدد از آنها قابل استفاده هستند. اما در كشورهاي پيشرفته استاديوم‌ها سرويس‌هاي مجهز، پاركينگ كافي و صندلي‌هاي مناسب و شماره‌دار دارند. حتي در كشورهاي متوسط وعقب مانده صندلي‌ها شماره‌دارند. در همه كشورها سعي دارند هواداران را راضي كنند اما، ما هنوز مشكلات ناشي از زير ساخت‌ها را برطرف نكرده‌ايم.

معاون کميته‌ي ويژن آسيا به سازمان تربيت بدني به عنوان متولي اصلي ساماندهي به امور هواداران اشاره كرد و گفت: متاسفانه سازمان حرف‌هاي متخصصين را گوش نمي‌دهد. نخستين چيزي كه دنيا از ورزشگاه مي‌خواهد اين است كه صندلي‌هاي ورزشگاه بايد شماره داشته باشند. اينها فكر مي‌كنند نصب صندلي‌ها هزينه زيادي را تحميل مي‌كند، در حالي كه اگر تدبير كنند مي‌توانند از صندلي‌هاي پلاستيكي كه قابل شكستن نيست، ارزان قيمت است و شماره هم دارد، استفاده كنند. نمي‌دانم چرا سازمان هنوز به اين فكر نيفتاده است. سازمان به جاي اين كه اين همه استاديوم غير استاندارد بسازد، حداقل از استاديوم‌هاي استانداردي كه ديگران ساخته‌اند، استفاده بهينه كند.

وي با بيان اين كه كانون هواداران در ايران در حد بسيار محدود مطرح است و اصلا ساختار ندارد، اظهار كرد: سازمان تربيت بدني نمي‌تواند براي هواداران تعيين تكليف كند. سازمان فقط مي‌تواند مجوز بدهد و اساس نامه تنظيم كند. ولي باشگاه خودش بايد كانون هواداران تشكيل دهد. افرادي كه عضو باشگاه مي‌شوند بايد حق عضويت بدهند. از طرفي باشگاه هم براي هواداران خود امتيازاتي قائل است. به عنوان مثال باشگاه‌هاي انگليس به هواداران وام مسكن مي‌دهند و براي جشن‌هاي عروسي اعضاي باشگاه آنها را دعوت مي‌كنند. اين كار جدي است ولي ما آن را شوخي گرفته‌ايم. اين يك كار حرفه‌ايي است در آنجا هواداران شركاي باشگاه مي‌شوند.

وي تاكيد كرد: در حال حاضر هوادار در ايران هيچ وابستگي به باشگاه احساس نمي‌كند و هيچ ارتباطي با باشگاه ندارد. حالا هوادار به ورزشگاه مي‌رود، تيم مورد علاقه‌اش بازي را واگذار مي‌كند، ورزشگاه بوفه ندارد، سرويس بهداشتي هم ندارد، زير آفتاب داغ هم كه بوده، در اين شرايط هر كاري بكند نبايد به او خرده گرفت. ايراد را بايد به مسوولي گرفت كه بايد مطالبات اين تماشاگران را رعايت مي‌كرده كه نكرده است. اين حداقل مطالبات يك هوادار است. تماشاچيان ما خيلي نجيب‌اند. برويد ببينيد اگر جاهاي ديگر اين مطالبات رعايت نمي‌شود، تماشاچيان چه مي‌كردند.

وي افزود: ما در حرف مي‌گوييم كه بهترين تماشاگران را داريم اما، اينها فقط حرف است و در عمل اعتقادي به هوادار نداريم. تناقض و پارادوكسي كاملا روشن بين گفتار و رفتار ما وجود دارد. وقتي داريم در حرف مي‌گوييم كه اين موضوع براي ما اهميت دارد بايد برايش پول خرج كنيم. ما اين كار را نمي‌كنيم بعد انتظار داريم هواداران ما همه چيز را رعايت كنند. حالا ببينيد چه اتفاقاتي در ورزشگاه‌هاي ما مي‌افتند. اين فحاشي‌ها و حواشي معلول‌اند و علت آنها به مسوولان برمي‌گردد.

اين استاد دانشگاه بحث هواداري را مستقل از باشگاه‌ها، زير ساخت‌ها و مسايل امنيني ندانست و خاطرنشان كرد: اين مسايل را بايد در كنار هم ببينيم. در كشورهاي پيشرفته هواداران درجه يك، دو و سه دارند. هوادار درجه يك فردي است كه اجداد او هم هوادار بوده است. در آنجا بليت را به هوادار به يك سوم قيمت مي‌فروشند ولي ما همين طوري مثل بقيه كارها فله‌ايي كار مي‌كنيم. اين كارها در ساختار تنظيم مي‌شود ولي ما اصرار داريم كار را اول خودمان تنظيم كنيم.

وي به تحقيقات انجام شده در بحث هواداري اشاره كرد و گفت: در اين موضوع بيش از 500 مقاله داريم. بايد از اساتيد كمك بخواهند. مباحث به وجود آمده در بحث هواداري قابل پيش‌بيني و پيشگيري است. اول بايد در اين مساله مطالعه شود، روي آن كار كنند و تحقيق انجام دهند. سه، چهار ماه اين مطالعه طول مي‌كشد؛ اما، يك برنامه يكي دو ساله مي‌خواهد كه واقعا شكل بگيرد و سه، چهار سال هم طول مي‌كشد كه اجرا شود. در واقع اين برنامه در عرض چهار، پنج سال جواب خواهد داد. بحث هواداري پيچيده اما قابل اجرا است. نمي‌توانيم با ضرب و شتم و كتك و داد و بيداد و چماق كار كنيم.