دیواری کوتاه‏تر از دیوار سفارت‏خانه‏ها نیست؛

گردآوری اسباب دهن‏کجی به ایران برای فرار از مسابقات

یکی از اعزام‏های ورزشی در حالی به واسطه عدم صدور ویزا در فاصله چند روز تا زمان اعلام شده برای اعزام منتفی شد که حتی به نام ورزشکاران این رشته بلیت هواپیما نیز رزرو نشده بوده و صرفاً اهالی فدراسیون مذکور دست به دعا برداشته بودند تا سفارت کشور متبوع در تهران در تاریخ اعلام شده این اشخاص برای اعزام، ویزا تحویل ندهد و از همین طریق راه فراری برای عدم اعزام فراهم شود.

کد خبر: ۵۹۷۰۷

تاریخ: ۲۴ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۴:۰۰

پس از آنکه تعداد قابل توجهی از سفارتخانه‏های خارجی در چند مدت اخیر مسیر به مراتب دشوارتری را برای صدور ویزای مسافران ایرانی به کشورهای متبوعاشان در نظر گرفته‏اند و در این زمینه استثناهایی برای کاروان‏های ورزشی یا گروه‏های فرهنگی نیز قائل نشده‏اند، برخی فدراسیون‏های ورزشی که احتمال ناکامی‏شان را در رویدادهای ورزشی می‏دهند، از این فضا کمال سوءاستفاده را انجام داده و با ارسال دیرهنگام مدارکشان به سفارتخانه کشورهای خارجی در تهران، زمینه عدم صدور ویزا و عدم شرکت‏شان را در مسابقات بزرگ حساس به دست خود فراهم می‏سازند.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ پس از آنکه به واسطه برخی اتفاقات، سفارتخانه‏های کشورهای خارجی علی‏الخصوص اعضاء اتحادیه اروپا در صدور ویزا برای هموطنانمان جهت سفر به این کشورها که بسیاری از آنها برنامه‏های کاری داشتند، مسیر دشوارتری را نسبت به گذشته در نظر گرفتند و پروسه پیچیده‏تر یا طولانی‏تری را از حیث زمانی اجرا کردند.

در نظر گرفتن چنین سیاست کاری برای صدور ویزا باعث شد که بر طبق ظواهر با بررسی‏های خاص این کشورها نسبت به متقاضیان بی‏ارتباط نیست، باعث شد بسیاری از مسافران یا با تاخیرهای چند روزه تا چند هفته‏ای راهی مقصدشان شوند و یا به دلیل انقضاء فرصت بهره‏برداری از هدف کاری مدنظرشان، قید سفرشان را بزنند و در این رابطه شاید عدم اعزام تیم‏های ورزشی ایران به اردوها و یا رویدادهای ورزشی بیش از سایر حوزه‏ها به واسطه گستردگی زیر ذره بین قرار گرفت.

در این شرایط، پس از عدم اعزام چند تیم ورزشی، شیطنت برخی فدراسیون‏های ورزشی که اطمینان داشتند در صورت شرکت تیم‏های ملی‏شان در رویدادهای جهانی و قاره‏ای آغاز شد و تعدادی از مسئولان این فدراسیون‏ها تصمیم گرفتند شرایطی را به عمد رقم بزنند که از یک سو تیم ملی‏شان اعزام نشود و با کسب ناکامی زمینه نقادی نسبت به عملکردشان فراهم نشود و از سویی دیگر کسی نتواند آنها را به دلیل عدم اعزام تیم ملی به باد انتقاد بگیرد و تمامی تقصیرها به گردن سفارت کشور میزبان آن رویداد در تهران به دلیل عدم صدور ویزا بیافتد.

با چنین سوء جریان‏سازی، تعدادی از فدراسیون‏های ورزشی از سکوت سفارتخانه‏های خارجی پس از اعتراضات‏شان به عدم صدور ویزا بهره‏برداری کرده و با توجه به آنکه دیواری کوتاه‏تر از دیوار سفارتخانه‏های خارجی پیدا نکرده بودند، به جای آنکه مدارک لازم را قدری زودتر از معمول اراده نمایند تا در پروسه جدید سفارتخانه‏های خارجی اسیر صدور دیرهنگام ویزا نشوند، در آخرین مهلت ممکنه و یا به شکل ناقص مدارک مربوطه را به سفارت کشور مقصدشان ارائه‏کنند تا با تمامی توان برای عدم شرکت تیم ملی از ایران در رویداد جهانی یا آسیایی آن رشته تلاش شود!

برخی شنیده‏ها حکایت از آن دارد یکی از اعزام‏های ورزشی در حالی به واسطه عدم صدور ویزا در فاصله چند روز تا زمان اعلام شده برای اعزام منتفی شد که حتی به نام ورزشکاران این رشته بلیت هواپیما نیز رزرو نشده بوده و صرفاً اهالی فدراسیون مذکور دست به دعا برداشته بودند تا سفارت کشور متبوع در تهران در تاریخ اعلام شده این اشخاص برای اعزام، ویزا تحویل ندهد و از همین طریق راه فراری برای عدم اعزام فراهم شود.

این رویه اگرچه به زعم برخی مسئولان فدراسیون‏های ورزشی با الفاظی همچون "زرنگی" و "تدبیر" در نزد ایشان همراه می‏شود و حتی برخی از ایشان در حال الگوبرداری از روی دست یکدیگر برای مظلوم‏نمایی و عدم اعزام تیم‏های ملی‏شان در این قالب هستند اما در خارج دایره این مسئولان نه چندان متعهد و در میان افکارعمومی داخلی و بین‏المللی، عدم صدور ویزا برای هر کشوری به منزله دهن‏کجی به آن کشور تلقی می‏شود و از این منظر نباید مسئولان خود، اسباب دهن‏کجی به کشورمان را گرد آورند و خوشحال باشند که افکارعمومی دیگر ناکامی تیم ملی رشته تحت مدیریت‏شان را نخواهد دید.

بر این اساس یقیناً در صورت تکرار چنین رفتارهای خارج از عرف، از این رسانه به طور واضح و مشخص به تیم ملی مربوطه و دلایل واقعی عدم اعزام آن، اشاره خواهد شد تا برخی مسئولان برای گریز از پاسخگویی پس از ناکامی تیم‏های ملی ورزشی در رویدادهای جهانی و قاره‏ای، احیاناً وسوسه استفاده از ابزارهایی را در سر نپرورانند که سود حاصله برای آنها، چندین برابر ضرر وارده به مملکت باشد و چنین تعبیری نزد افکارعمومی به خاطر این بی‏مسئولیتی‏ رقم بخورد که کشورهای خارجی اعتباری برای ارائه ویزا به شهروندان ایرانی قائل نیستند.