تفاهم: بانک‌های خصوصی ناجی اقتصاد یخ‌زده کشور

چندی سالی است که بانک های خصوصی به نوعی نبض اقتصاد بیمار کشور را در دست گرفته اند و به احیای آن اهتمام می ورزند. به عبارت ساده تر بانک‌های خصوصی نقش تاثیر گذاری را بر اقتصاد کشور دارند تا جایی که هر گونه تحول در سیستم این بانک ها به طور مستقیم تاثیر بسزایی را بر فعالیت های تجاری کشور می گذارد.گفتنی است بانک های خصوصی ایران در مقایسه با بانک های بزرگ دولتی، کوچک هستند اما بانک‌های مورد بحث، امروزه می توانند به عنوان حلقه گمشده در اختیار خدمات تجاری کشور قرار بگیرند.

کد خبر: ۵۹۵۷۰۹

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۳۹۵ - ۰۰:۳۷

البته ذکر این نکته ضروری است که در حال حاضر بانک های خصوصی تا رسیدن به نقطه ایده آل فاصله زیادی دارند که انتظار می رود مسوولان ذی ربط در جهت رفع این مساله اقدامات لازم را انجام دهند تا بانک های خصوصی با راندمان کاری بهتر چرخ‌های زنگ زده اقتصادی کشور را به حرکت در بیاورند.با نگاهی گذرا بر تحولات اقتصادی کشور، به ویژه طی چند سال اخیر به راحتی می توان به این موضوع دست یابیم که اقتدار و یکه تازی نظام بانکی دولتی کشور در عرصه اقتصاد تدریجا و بنا بر ضرورت‌ها و الزامات داخلی و بین المللی در حال کاهش است و کارشناسان مسائل اقتصادی نیز بر این باور هستند که یکی از مهم‌ترین دلایل راه اندازی بانک های خصوصی، عدم کارآیی لازم دولت در تصدی گری و فعالیت های تولیدی و صنعتی کشور بود.آنچه مسلم است بانک های خصوصی در جذب سرمایه های داخلی نقش اساسی را ایفا می کند. چرا که امروزه این بانک‌ها به عنوان یک نهاد و واسطه پولی مجرب خود را ملزم به جذب سپرده های سرگردان جامعه، فرهنگ پس انداز و سپرده گذاری و متعاقب آن نیز سرمایه گذاری را در جامعه می نماید. تا از طریق سوق دادن سرمایه ها به سوی بخش های مولد تولیدی به شکوفایی اقتصاد کشور نقش موثری را داشته باشند. به عبارت دیگر بانک‌های خصوصی از این طریق به افزایش تولید ناخالص ملی و به تبع آن به افزایش صادرات غیرنفتی، رفع بیکاری و اشتغال زایی ، بالا رفتن سطح درآمد و رفاه ملی، خودکفایی و توسعه یافتگی اقتصاد و شکوفا شدن کشور کمک قابل توجهی را انجام می دهند.جالب است بدانیم که بعد از ورود بانک های خصوصی شاهد بروز تغییرات محسوس در سیستم بانکی کشور بودیم تا جایی که بسیاری از تحلیلگران مسائل اقتصادی با این رخداد امید به تغییر شرایط رقابتی در صنعت بانکداری شدند که البته می توان دلیل اصلی این انتظارات را در بهبود کیفیت خدمات، کاهش فاصله میان نرخ سود سپرده ها و نرخ بهره وام ها و تسهیلات اعطایی دانست. جالب است بدانیم این فاصله ذکر شده قبل از ورود بانک‌های خصوصی همواره بالاتر از ۱۰ درصد بوده که این میزان برای کشورهای توسعه یافته کمتر از ۵ درصد است.
در این مجال بهتر است به فرضیه سنتی ساختار- عملکرد میسون و بین اشاره کرد که پیش بینی می کند هنگامی که بنگاه های بیشتری در بازار وجود داشته باشند یا به اصطلاح بازار کمتر متمرکز است، رقابت بیشتر خواهد بود که این رقابت بیشتر پویایی و شکوفایی اقتصاد را به طور قطع در پی خواهد داشت. با توجه به اینکه در سال اقتصاد مقاومتی قرار داریم، باید متذکر شد که مهم ترین رکن دستیابی به این مقوله، بخش خصوصی است و بانک های خصوصی نقش بسیاری را در تحقق اقتصاد مقاومتی بر عهده دارند. یکی از مهم ترین دلایلی که می توان گفت که بانک های خصوصی ناجی اقتصاد ایران هستند، وجود زیر ساخت های اطلاعاتی مدرن این بانک ها می باشد. این در حالی است که یکی از مهم ترین مشکلات نظام مالی و بانکی کشور، نظارت ضعیف بانک های دولتی بزرگ بوده که نشان می دهد این بانک ها به دلیل فقدان زیر ساخت های مناسب برای جمع آوری داده‌ها دچار مشکل هستند.در پایان باید خاطر نشان کرد که بانک های خصوصی نقش مهمی را در خروج اقتصاد از رکود دارند. چرا که امروزه بانک های خصوصی بیش از ۲۳ درصد از مجموع سپرده ها را در اختیار دارند، همچنین این بانک ها با توجه به انعطاف پذیری بالا و تنوع در عرضه خدمات بانکی توانسته اند نقش تعیین کننده ای در ارتقای سطح بانکداری داشته باشند.