مروری بر روزنامه های چهارشنبه دوازدهم خرداد؛

آرزوی زن بودن 290 نماینده مجلس!/ آمارهای جالب از مجلس دهم

روزنامه های اصلاح طلب، تحولات دیروز هیأت رئیسه مجلس را در کانون توجه خود قرار داده اند. این روزنامه ها ادعا کرده اند که هیأت رئیسه به طور کامل در دست لیست امید افتاده است، حال آنکه وفات حضرت امام و سالروز 15 خرداد، از دیگر موضوعات مهم امروز بوده است.

کد خبر: ۵۹۴۰۴۳

تاریخ: ۱۲ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۰:۰۰

به گزارش «تابناک»، در حالی روزنامه های اصولگرا اتفاقات دیروز هیأت رئیسه مجلس و انتخاب آقای مطهری و پزشکیان به عنوان نواب رئیس را در کانون توجه قرار نداده اند که روزنامه های اصلاح طلب، این موضوع را اصلی ترینن موضوع مورد پردازش قرار داده اند.

در همین زمینه، روزنامه شرق در گزارشی با تیتر «هیأت‌رئیسه در حلقه امید » نوشته است: ١٢ سال پس از پایان آخرین مجلسی که اصلاح‌طلبان در هیأت‌رئیسه آن حضور داشتند، روز گذشته یک بار دیگر اصلاح‌طلبان وارد ترکیب یک‌ساله هیأت‌رئیسه پارلمان شدند تا مجلس دهم در امتداد رأی‌آوری لیست امید و تشکیل فراکسیون امید، در انتخابات هیأت‌رئیسه نیز نشانه‌های بازگشت خود را به رخ رقیب بکشند.

آخرین‌باری که اصلاح‌طلبان بر این کرسی‌ها نشسته بودند، ٢٢ خرداد ٨٣ بود و آن روز مهدی كروبی، سیدمحمدرضا خاتمی و بهزاد نبوی به‌عنوان رئیس و نایب‌رئیس اول و دوم و محمدرضا تابش، مرحوم احمد بورقانی‌فراهانی، غلامرضا گرزین، محمد قمی، سهیلا جلودارزاده، ناصر خالقی، سیدابراهیم امینی، اسماعیل جبارزاده و محمد نعیمی‌پور بودند. از آن جمع، امروز محمدرضا تابش و سهیلا جلودارزاده در مجلس دهم حضور دارند که اولی برای انتخابات هیأت‌رئیسه نامزد نشد و دومی در انتخابات روز گذشته با وجود کاندیداتوری، موفق به اخذ رأی لازم نشد تا هیأت‌رئیسه مجلس دهم نیز مانند سه مجلس اصولگرای هفتم و هشتم و نهم، از حضور زنان خالی باشد.

البته روزنامه قانون در همین مورد با کمی اغماض در مطلبی با عنوان « رنگين كمان هيات رئيسه » نوشت: « انتخابات هيأت رئيسه‌ مجلس قرار بود طبق‌گفته‌هاي مسئولان بهارستان روز چهارشنبه برگزار شود. ولي ناگهان روز گذشته بعد از تائيد تصويب اعتبارنامه‌هاي نمايندگان در صحن علني، انتخابات هيات رئيسه برگزار و جابه‌جايي‌هاي مهم و قابل توجهي نيز در اين كارزار رخ‌داد. بيشترين نكته‌اي كه در اين بين سبب دلسردي جريان تندرو شد، حذف گزينه‌هاي پايداري و اقليت‌آفندي از هيأت رئيسه بود.

اين جريان دو روز گذشته در اقدامي قابل تامل شروع به ايجاد فضاي برد و باخت كردند! بازندگان سياسي 92 و 94 كه نمي‌دانستند سرخوردگي خود را چگونه جبران كنند با ابراز خوشحالي براي پيروزي كه هيچ نقشي در آن نداشتند، سعي كردند به نوعي خود را در پيروزي ديگري شريك كنند در صورتي كه به هيچ وجه افراد منتخب غير از محمد دهقان گزينه‌هاي آنها نبودند.با حذف دهقان از هيات‌رئيسه اصلي مجلس و جايگزيني علي‌ مطهري، باور آنان زودتر از آنچه انتظار داشتند از هم پاشيد و پيش از آنكه خيال مي‌كردند، بهارشان به خزان تبديل شد.

همچنین این روزنامه در کاریکاتور زیر نسبت به نامزد شدن کواکبیان برای ریاست مجلس واکنتش نشان داده است.

همچنین حسین مرعشی در گفت و گو با اعتماد در مطلبی با عنوان « به هدفمان رسيديم » بیان می دارد: «رأي‌گيري اوليه براي هيأت‌رييسه موقت در واقع يك نوع كشف رأي بود و نشان داد كه آقاي لاريجاني و طيف ايشان در مجلس بنا به دلايلي كه خودشان مي‌دانند امتياز زيادي به اعضاي جبهه پايداري دادند. از سوي ديگر برخي افرادي كه خارج از مجلس حامي رياست آقاي لاريجاني بودند، توجه نكردند كه حمايت از لاريجاني در اين مقطع بايد از حمايت از جبهه پايداري تفكيك شود. به اعتقاد من اگر چند روز فرصت بيشتري وجود داشت امكان اينكه اين نقيصه برطرف شود، وجود داشت. اما فرصت، بسيار كم بود و امكان مذاكره و رايزني براي اين موضوع فراهم نشد. اما با همه اينها به اعتقاد من تركيب هيات‌رييسه ديروز به واقعيت مجلس نزديك شد. واقعيت اين است كه جبهه پايداري اقليت بسيار ناچيزي است.احتمال اينكه در سال آينده اين تركيب هم تغيير كند و هيات‌رييسه به‌طور‌كامل از تندروها خالي شود بسيار محتمل است. به هر حال اينها همان‌هايي بودند كه با سياست‌هاي لاريجاني در مجلس نهم بسيار مخالف بودند و شكافت اساسي بين آنها وجود دارد و بي‌شك اين شكافت در طول ماه‌هاي آينده دوباره و به شكل بدتري از مجلس قبل خود را نشان خواهد داد».

جعفر شجونی نیز در گفت و گو با آرمان با عنوان « ای کاش هر۲۹۰ نماینده مجلس زن بودند » بیان کرده است: در انتخابات مجلس خبرگان «معرفه ها» رای نیاوردند بلکه«نکره ها» رای آوردند.از سوی دیگر در انتخابات مجلس نیز افرادی مانند آقای حدادعادل رای نیاوردند و به جای ایشان چند دختر مجهول الهویه که هیچ کس آنها را نمی‌شناسد رای آوردند و وارد مجلس شورای اسلامی شدند!! به نظرمن رای نیاوردن اصولگرایان در تهران با نوعی «ترفند انتخاباتی» همراه بوده است.با این وجود اصولگرایان خویشتن داری کردند و نسبت به ترفند‌های انتخاباتی صورت گرفته در انتخابات هفتم اسفند اظهار نظر نکردند.این در حالی است که اصلاح‌طلبان در سال ۸۸نسبت به نتیجه انتخابات اعتراض کردند و به خیابان‌ها ریختند.

من هیچ گونه اعتقادی به اصلاح‌طلبان مرد ندارم چه برسد به اصلاح‌طلبان زن. ای کاش هر ۲۹۰ نماینده مجلس زن بودند و قصد داشتند به کشور خدمت کنند. برخی از زنان که در گذشته در مجلس حضور داشتند پس از مدتی سر از کشورهای خارجی درآوردند و در آنجا کشف حجاب کردند.در نتیجه زنانی که وارد مجلس دهم شدند باشد شأن وجایگاه خود را حفظ کنند.

با این حال روزنامه اصولگرای جوان در یادداشتی با عنوان «چشم‌انداز تمايز و كارايي مجلس دهم» به قلم عبدالله گنجی، آمارهای جالبی از مجلس دهم ارائه کرده و می نویسد: «بدون ترديد تركيب مجلس دهم به هيچ يك از مجالس بعد از انقلاب شبيه نيست، بنابراين بايد آن را تجربه‌اي جديد در عرصه قانونگذاري در نظام دانست. پيچيدگي آن را زماني بهتر مي‌توان فهميد كه رئيس مجلس اصولگراي هشتم در مجلس دو تركيبي دهم همان رأيي را اخذ مي‌كند(237 رأي) كه هشت سال پيش كسب كرد و جالب‌تر اينكه يك جريان با بيش از 100 نماينده با كانديداي رياست 11 رأيي مواجه مي‌شود. جالب‌تر اينكه رأي علي مطهري نسبت به رأي انتخابات موقت ثابت است، اما رقيب او(دهقان) با ريزش 18رأيي مواجه مي‌شود كه معلوم نيست آن ريزش به كجا تعلق مي‌گيرد و آقاي حاجي‌بابايي تقريبا ثابت مي‌ماند. عارف براي رياست مجلس با 103 رأي مواجه مي‌شود، اما اصلاح‌طلب ديگر با 158 رأي كه معلوم نيست آن 55 نفر چرا به عارف رأي نداده‌اند، اما به پزشكيان و لاريجاني رأي مي‌دهند.

بدون ترديد ريزش رأي دكتر دهقان (بدون تعلق گرفتن ريزش‌ها به رقيب) را بايد نوعي خودزني درون‌جرياني دانست كه از سوي نزديك‌ترين افراد به رياست مجلس صورت گرفته است، اما نيابت علي مطهري از آن‌رو براي اصلاح‌طلبان مهم است كه در تريبوني قدرتمندتر حنجره آنان خواهد شد و كاري كه وي براي اصلاح‌طلبان مي‌كند قطعاً از عارف، كواكبيان و حتي پزشكيان برنخواهد آمد. اميد است شانه‌هاي مطهري به مثابه پله سكولارها به كار گرفته نشود. از ديگر ويژگي‌هاي خاص رأي ديروز كه كارآمدي مجلس را به چالش خواهد كشيد اينكه: در ميان يارگيري دو جريان عمده كشور، عددي نزديك به 50 نماينده به هر دو طرف حال مي‌دهند يا در جايي به يك جريان حال مي‌دهند و در جاي ديگر به آن ديگري. اين افراد را كه بين فراكسيون‌ها رفت و برگشت دارند، بايد «جريان سيال» مجلس ناميد كه ممكن است دو جريان عمده در طرح و لوايحي كه به ميدان مي‌آورند آنان را عليه هم به كار گيرند. نگراني عمده براي مجلس آتي اين است كه هماوردي فراكسيون‌هاي دوگانه و بازي سيال‌ها به صورتي درآيد كه هيچ جرياني نتواند مقتدرانه در مجلس ظاهر شود و در نتيجه چيزي در سبد مردم قرار نگيرد. آسيب ديگر مجلس آن است كه پرتجربه‌هاي آن كم‌شمارند و ممكن است در كارآمدي آن از يك‌سو و مديريت بيروني آن از سوي ديگر مؤثر افتد. »

سعدالله زارعی در یادداشتی در کیهان با عنوان «دو بال پرواز امام» نوشت: «از یک منظر می‌توانیم بگوئیم «مستضعف‌گرایی» و «ایدئولوژی‌گرایی» دو عنصر مکمل همدیگر بودند به گونه‌ای که مستضعفان با تکیه امام به ایدئولوژی و اسلام انقلابی در انقلاب به مصادر مهم دست پیدا کرده و عملاً مانع سیطره جریان های منحرف شدند و از سوی دیگر، به میدان آمدن محرومان سبب گسترش اسلام انقلابی شد به گونه‌ای که انواع دیگری از اسلام‌ها که حضرت امام گاهی آن‌ها را «اسلام آمریکایی» و گاهی «اسلام متحجرین» خطاب می‌کرد، به حاشیه رفتند.

حضرت امام تا آخرین روزهای حیات طیبه خود روی این دو عنصر حساسیت ویژه‌ای داشتند و بر این اساس بود که آن ندای تاریخی سر داده شد: «تا من زنده هستم نخواهم گذاشت لیبرال‌ها بر این مملکت حاکم شوند» و توصیه می‌کردند که «نگذارید انقلاب بدست نااهلان و نامحرمان بیفتد». الان هم اگر مشکلات کشور را کالبدشکافی کنیم درمی‌یابیم که اگر در جایی ضربه‌ای خورده‌ایم به واسطه غفلت از یکی از این دو عنصر یا هر دوی آن‌هاست. پاسداشت توده‌های محروم و مستضعف در این بود که منافع و مصالح این طبقه نسبت به طبقات دیگر ترجیح داشته باشد اما زمانی که از یک سو می‌شنویم بعضی از خانواده‌ها توانایی پرداخت پول ویزیت پزشک و دارو را ندارند و از طرف دیگر می‌شنویم که در یک سازمان دولتی، حقوق‌های 80 میلیون تومانی پرداخت می‌شود و وزیر مربوطه به جای آنکه ناراحت شود، افشای این زیاده‌خواهی را بازی با آبروی مسلمان و افراد خدمتگزار معرفی می‌کند، درمی‌یابیم که از عمل به توصیه امام تا چه اندازه فاصله گرفته‌ایم. کما اینکه در بحث «ایدئولوژی» و به عبارت واضح‌تر «اسلام‌انقلابی» هم وقتی تخطئه علنی آن را از سوی یک مقام عالیرتبه کشور مشاهده می‌کنیم، درمی‌یابیم که از دغدغه‌های آن امام راحل فاصله بسیاری گرفته‌ایم».