وقتی روزنامه مدعی اخلاق، نماینده‌های مجلس را به خیانت متهم می‌کند!

یک روزنامه صبح امروز، در حالی انتخابات ریاست مجلس روز گذشته را «دفن اخلاق» نامیده که در صفحاتش و لابلای کلمات گزارش‌هایش بارها شاهد دفن اخلاق و اخلاقیات هستیم. نسبت دادن صفات عجیب به نمایندگان مجلس، گزارش‌های تند و یک‌جانبه پس از شکست در انتخابات ریاست مجلس و ... این روزنامه این علامت سؤال را پدید می‌آورد که آیا واقعا اخلاقیات برای برخی مهم است یا تنها ابزاری است برای رسیدن به اهدافشان؟

کد خبر: ۵۹۳۵۷۸

تاریخ: ۱۰ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۶:۳۳

به گزارش «تابناک»، انتخاب علی لاریجانی در انتخابات موقت هیأت رئیسه روز قبل در بهارستان بازتاب گسترده‌ای امروز در صفحات روزنامه‌ها داشت. همان طور که پیش‌بینی می‌شد، روزنامه‌های اصولگرا که روزهای بعد از انتخابات زیر فشار رسانه‌های رقیب قرار داشتند، از این روز نهایت استفاده را کردند تا نه پیروزی اصولگرایان که شکست اصلاح‌طلبان را در رسیدن به کرسی ریاست مجلس جشن بگیرند و از همین روی بود که کیهان دستاورد «امید» در بهارستان را «تقریبا هیچ» دانست و وطن‌امروز با کنایه به شعار انتخاباتی اصلاح‌طلبان و انتخاب لاریجانی در مجلس پس از انتخاب جنتی در خبرگان از تیتر «گام دوم» بهره گرفته بود. در سوی مقابل هم البته اصلاح‌طلبان با تیترهای چون «اصلاح‌‎طلبان، اصلاح‌طلب ماندند» و «103 نفر» سعی کردند از فراکسیون مطبوعشان در مجلس حمایت کنند؛ اما چیزی که در این میان عجیب بود، گزارش یک روزنامه اصلاح‌طلب بود که با شعار اخلاق‌مداری خودش نمایندگان مجلس را به خیانت متهم می‌کرد.

روزنامه آفتاب یزد که در نیم‌تای صفحه نخست خود با تیتر درشت نوشته بود «دفن اخلاق!»  در توضیحش می‌نویسد: «عارف با 103 رأی نتوانست به ریاست برسد. این در شرایطی است که 140 نماینده منتخب مجلس میثاق‌نامه اصلاح‌طلبی را امضا کرده و با بلیت این جریان به مجلس راه یافته‌اند».

در ادامه هم در میان صفحات این روزنامه مدعی اخلاق می‌خوانیم: «سیب زمینی مجلسی: هر جا که سخن از رقابت و مبارزه سیاسی برای کسب قدرت و مقام باشد پای «گونی‌های سیب‌زمینی» به میان می‌آید و انگار «سیب‌زمینی» تبدیل شده است به جز جدایی ناپذیر و لاینفک هر رقابتی در سپهر سیاسی. نکته جالب توجه آنجاییست که این گیاه خاکی رنگ بیشترین کاربرد رابرای جناح راست دارد و در مبارزات برسر تصاحب نهادهای انتخاباتی، به وسیله اصولگرایان مورد استفاده قرار می‌گیرد...».

نویسنده گزارش یک آفتاب یزد چنان از انتخاب لاریجانی به ‌عنوان رئیس ناراحت است که از دادن هر نسبتی به نمایندگان مجلس دریغ نمی‌کند و آنها را تحت فشار و تطمیع شده و با القاب و صفات دیگری می‌خواند؛ ادبیاتی که از یک روزنامه بعید است و بدتر می‌شود، اگر این روزنامه بر تارک خود، خودش را اخلاق‌مدار بداند و با تیتر امروز به سوگ اخلاق ذبح شده در جریان جلسه روز گذشته مجلس بنشیند.

اما پرسش اینجاست که چرا برخی اصلاح‌طلبان از انتخاب نشدن عارف ناراحتند؟ چرا روزنامه‌هایی چون آفتاب یزد به جای اینکه مانند رسانه‌های پیشروی جریان خود به حمایت از 103 نماینده فراکسیونشان بپردازند، در حال دوختن آسمان و زمین به هم هستند که نمایندگان با دور زدن عارف به لاریجانی رأی دادند؟ مگر نه این است که در نشست فراکسیونشان پیش از آغاز مجلس 105 نفر شرکت کرده بودند؟ مگر نه این است که خودشان می‌دانستند برخی اصولگرایان معتدل را با علم به اصولگرا بودن در لیست خود جای داده بودند. هر که اندکی از اوضاع و احوال سیاسی ایران خبر داشته باشد هم می‌داند که کاظم جلالی لیست امید تهران قطعا از ریاست لاریجانی حمایت می‌کند و نه عارف. پس اصلاح‌طلبان از چه ناراحت اند؟

محمد وکیلی، یکی از نمایندگان اصلاح‌طلب لیست امید روز گذشته در گفت‌وگو با تابناک و به صراحت اعلام کرده بود، از برخی اسامی لیست امید، انتظار همراهی در انتخاب رئیس را نداشته و می‌گوید: اگر بر مبنای داوری باشد، 166 نماینده فعلی مجلس به کمک لیست امید وارد مجلس شده اند؛ اما لیست امید در واقع متشکل از سه طیف بود که با اجماع اصلاح طلبان، اعتدالیون و اصولگرایان معتدل تشکیل شده بود، از ابتدا هم بنا بر این نبود که تمام منتخبان لیست امید عضو فراکسیون امید در مجلس شوند. فراکسیون امید با توجه به این موارد بین 100 تا 115 نفر در نوسان بود؛ البته طیف اصولگرای مجلس نیز حدود 105 عضو داشتند و در این بین، حدود 80 تن از منتخبان مستقل وارد مجلس شده بودند. آنچه مسلم است اینکه طیف آقای لاریجانی به عنوان طیف اصولگرای مجلس توانسته است، آرای بیشتری از مستقلان را به خود جذب کند و همین باعث موفقیت این افراد در رأی گیری امروز شد».

بنابراین بسیار واضح است که لاریجانی در یک رقابت برابر خیلی بهتر از عارف توانسته آرا مستقل را به سبد خود بریزد و برای سومین بار بر کرسی ریاست مجلس بنشیند و در این میان صحبت از «دفن اخلاق» حداقل برای انتخاب رئیس مجلس محلی از اعراب ندارد. روزنامه‌های اینچنینی بهتر است نگاهی به بزرگان جریان خود بیندازند و در جهت تقویت جریان سیاسی خود گام بردارند تا اینکه با ادعای اخلاق نمایندگان مجلس، هم حزبی‌های خود را تخریب کنند.