نتیجه معکوس تومارنویسی؛

لجبازی با رئیس‏جمهور برابر با تسریع در حذف علی‏آبادی

شاید همین امر باعث شده که عدم امضاء امثال فاطمه هاشمی، احمد دنیامالی، احمد ناطق‏نوری، وحید مرادی و محمدرضا یزدانی خرم که برخلاف بسیاری جگر داشتند و مخالفت‏شان را به این شکل بیان کردند، با ادبیاتی شبیه انجام گناه کبیره توسط برخی رسانه‏ها انعکاس پیدا کند و ماندگاری علی‏آبادی به مفهوم حذف اکثر این روئسا باشد.

کد خبر: ۵۹۱۷۲

تاریخ: ۱۹ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۵:۴۰

در موقعیتی نامه 38 رئیس فدراسیون ورزشی و پس از آن گفت و گوهای برخی از آنها در حمایت از علی‏آبادی برای تمدید چهارساله دوره ریاستش بر سازمان ورزش از طریق رسانه‏های گروهی منتشر شد که شواهد موجود نه تنها از نافرجام ماندن تلاش یک هفته‏ای برای تکمیل این نامه و موج‏سواری پس از آن خبر می‏دهد، بلکه از نتایج معکوس چنین حرکتی که به زعم برخی با تعابیری جز حمایت همراه شده، حکایت دارد.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ از اواسط هفته گذشته شخصی که پیرو تماس‏هایی که گفته می‏شود از عسگری سرپرست فدراسیون شمشیربازی و خزایی رئیس صندوق قهرمان و پیشکسوتان بوده به روئسای فدراسیون‏های ورزشی مراجعه کرده و خواستار امضاء در پای نامه تومارگونه‏ای به احمدی‏نژاد برای حمایت از تمدید چهارساله دور ریاست محمد علی‏آبادی بر سازمان ورزش شدند.

در این نامه که ورزش مدون ایران با تاریخ یکصدساله، به نهالی تشبیه شده که احتمالاً توسط جناب رئیس در چهار سال اخیر با حرکت‏هایی همچون تعلیق و بلاتکلیفی طولانی مدت فوتبال و پس از آن ناکامی در صعود به جام جهانی، ناکامی بزرگ المپیک، تکمیل ساخت و سازهای دوران هاشمی طبا و مهرعلیزاده، ناکامی پشتوانه‏های ورزش ایران در بازیهای آسیایی نوجوانان، دوپینگ‏های متعدد و دست آخر آبروریزی جعل اسناد دولتی برای انجام صغرسنی رشد چشمگیری داشته است، روئسای فدراسیون‏ها خواستار حفظ پدر ورزش برای مدال‏آوری در چهار سال دوم مدیریت وی شده‏اند.

اگرچه در متن این نامه عنوان دهان‏پرکن "صلاحدید" آمده و تلاش شده این اشخاص مقابل رئیس‏جمهور قرار نگیرند اما شواهد و قرائن حکایت از آن دارد که برداشت کلی از این نامه برخلاف برنامه‏ریزی صورت پذیرفته بوده و علاوه بر آنکه به سود علی‏آبادی تمام نشده بلکه با عنایت به آنکه تعابیری همچون تلاش برای تحت فشار گذاشتن احمدی‏نژاد و یا لجبازی با رئیس‏جمهور در برابر تغییری که رئیس‏جمهور مصمم به انجام آن شده، نسبت به این نامه صورت پذیرفته، جایگاه بعدی معاون رئیس‏جمهور را نیز تحت تاثیر قرار داده است.

این موضع‏گیری نیز دلایل مشخص دارد که مهم‏ترین این علل انتشار علنی نامه مذکور است، چرا که بر فرض اگر هدف صرفاً حمایت از علی‏آبادی بوده و در لوای آن تحت فشار گذاشتن رئیس دولت دهم نبوده، انتشار علنی نامه روئسای فدراسیون ضرورتی نداشت و همین که نامه به دبیرخانه نهاد ریاست جمهوری ارسال و در کارتابل ویژه احمدی‏نژاد برای رویت قرار می‏گرفت، کفایت می‏کرد و همین امر باعث شده برخی تلاش برای تحت فشار قراردادن احمدی‏نژاد را از طریق رسانه‏ها جهت حفظ علی‏آبادی بازخورد این نامه تلقی کنند.

اگرچه چنین مکانیزمی ابتداً نه از طریق سایت سازمان تربیت‏بدنی منتشر شد و نه از فکس این سازمان ارسال شد تا نمایی از حرکتی خودجوش را به خود بگیرد اما هر ساده‏لوحی نیز درمی‏یابد که روئسای فدراسیون‏ها بی‏اذن لیوان آبی را نیز سر نمی‏کشند و از این منظر به زعم برخی از صاحب‏نظران چنین حرکتی نمی‏تواند صرفاً از ناحیه سرپرست فدراسیون شمشیربازی باشد که برحسب اتفاق پس از انتشار نامه دیروز، امروز رئیس فدراسیون شد.

شاید همین امر باعث شده که عدم امضاء امثال فاطمه هاشمی رئیس فدراسیون بیماری‏های خاص، احمد دنیامالی رئیس فدراسیون قایقرانی، احمد ناطق‏نوری رئیس فدراسیون مشتزنی، وحید مرادی رئیس فدراسیون شنا، شیرجه و واترپولو و محمدرضا یزدانی خرم رئیس فدراسیون کشتی که برخلاف بسیاری جگر داشتند و مخالفت‏شان را به این شکل بیان کردند، با ادبیاتی شبیه انجام گناه کبیره توسط برخی رسانه‏ها انعکاس پیدا کند و ماندگاری علی‏آبادی به مفهوم حذف اکثر این روئسا باشد.

در هر حال آنچه مشخص است لجبازی با رئیس‏جمهور از هر طریقی باشد نتیجه معکوس داشته و تنها می‏تواند منجر به تسریع در تغییر علی‏آبادی و حتی حفظ از گزینه‏های حضور در سایر پست‏های وزارتی کابینه باشد و از این حیث شاید به ظاهر دوستان احمدی‏نژاد بدترین نوع خدمت را به مهندس کرده باشند و اگر روزنه‏ای امیدی به انتصاب دوباره علی‏آبادی وجود داشت، این نامه ایجابی می‏تواند به کلی آن را مسدود سازد و احمدی‏نژاد را مجاب سازد که تردیدی در امضاء حکم نهایی گزینه مدنظرش برای جانشینی علی‏آبادی به دل راه ندهد و به این شکل این ژست اصلاح‏گرا بودن دولت بر اساس عملکردها را نیز بگیرد.

نباید این نکته مهم را از نظر دور داشت که قالب انتقادها از رئیس سازمان ورزش در چهار سال اخیر از سوی روئسای فدراسیون‏های ورزشی نبوده و نخبگان اعم از پیشکسوتان، قهرمانان برجسته پیشین و فعلی، کارشناسان ورزشی رسانه‏های گروهی حتی حامی و همچنین بخش اعظمی از افکار عمومی از عملکرد دستگاه ورزش در چهارسالی که گذشت، رضایت خاطر نداشته و از این منظر قطعاً مهر و امضاء روئسای فدراسیون‏های ورزشی نمی‏تواند ملاک عمل مناسبی برای سنجش میزان رضایت مردم از عملکرد یک مدیر باشد.