وقتي رسانه مرغ عزا و عروسي مي‌شود

‌اگر كمي به ذهن خود فشار آوريد متوجه اين اصل مي‌شود كه هميشه در تمام موضوعات جنجالي كه در ورزش ايران روي مي‌دهد در نهايت تمام مشكلات به پاي اهالي رسانه نوشته مي‌شود و متهمان واقعي در سايه اين اتفاق خود را پنهان مي‌كنند.

کد خبر: ۵۸۴۶۳

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۸:۵۵

عصر دوشنبه كاظم اوليايي مديرعامل باشگاه پاس همدان، اميررضا واعظ آشتياني مديرعامل استقلال تهران و محمدرضا ساكت مديرعامل فولاد سپاهان با حضور در كميته انضباطي فدراسيون فوتبال به اختلافات چند روز گذشته خود پايان دادند و در برنامه‌اي كاملا نمايشي يكديگر را در برابر عكاسان حاضر در محل فدراسيون در آغوش كشيدند تا به همگان ثابت كنند چگونه مي‌توانند به فاصله چند ساعت از مواضع خود عقب‌نشيني كنند و به سرعت حرف‌هاي تند عليه همديگر را كه در مطبوعات بيان كردند به دست فراموشي بسپارند.

به نوشته جوان؛ اسناد و مدارك موجود در كميته انضباطي فدراسيون فوتبال گواه اين واقعيت است كه اين سه نفر كه حالا كنار همديگر مي‌ايستند و عكس يادگاري مي‌گيرند تندترين جملات ممكن را عليه هم بيان كردند و ديگري را متهم به ناكارآمدي و سوءمديريت نمودند اما از ترس محروميت و جريمه سنگين روزي كه در كميته انضباطي همديگر را ملاقات كنند، به گونه‌اي ناباورانه منكر تمام اين اتفاقات شدند و توپ را در كمال ناجوانمردي به زمين رسانه‌هاي گروهي انداختند تا به اين شكل صورت مساله را پاك كنند تا مجتبي شريفي رئيس كميته انضباطي به آنها خرده نگيرد كه چرا اين گونه حرمت‌شكني كردند.

جاي بسي تاسف است كه در فوتبال ايران هيچ قانوني وجود ندارد كه اگر كسي حرفي را زد تا پايان بر مواضع خودش استوار باشد و اگر قصد تغيير موضع را داشت فرد ديگري را متهم به ناكارآمدي نكند تا خود به سلامت از اين بحران عبور كند. ‌

امروز در حالي ‌كه ساكت، ‌اوليايي و واعظ آشتياني ‌مقصران اصلي حواشي اخير هستند تمام كاسه و كوزه‌ها بر سر رسانه‌ها شكسته مي‌شود، چرا كه اهالي رسانه‌هيچ وقت از خود قاطعيت لازم براي دفاع از حق واقعي‌شان را نشان ندادند و اجازه دادند مثل مرغ عزا و عروسي سر آنها بريده شود.

‌به راستي اگر انسجام و همدلي لازم بين اهالي رسانه وجود داشت و تصميمي قاطع براي برخورد با چنين اتفاقاتي از سوي اهالي رسانه اتخاذ مي‌شد ديگر هيچ مديري جرأت نمي‌كرد مشكلات فردي و كاري خود را به نام اهالي رسانه سند بزند و خودش در كمال آسايش با سينه‌اي ستبر و قيافه‌اي حق به جانب از بي‌‌گناهي خود سخنوري كند.