از شناخت تا هزینه‌های درمان اوتیسم

کد خبر: ۵۸۳۳۶۱

تاریخ: ۰۵ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۱:۴۶

«اوتیسم، از شناخت تا درمان» عنوان سمیناری بود که به همت «مادران حامی اوتیسم» و با سخنرانی دکتر نقی مؤمنی، محققی که سال‌های بسیاری را صرف تحقیق در این زمینه کرده است، برگزار شد.

به گزارش ایسنا، علائم اوتیسم از 3 سالگی بروز می کند. آمارها نشان می دهد در سال 1987 از هر 10 هزار نفر یک نفر به این بیماری مبتلا بوده و این در حالی است که در حال حاضر از هر 68 نفر یک نفر دارای اختلالات موسوم به اوتیسم است. آمار موجود دیگر این است که از هر 5 نفر مبتلا به اوتیسم 4 نفر پسر و تنها یک نفر دختر هستند.

دکتر نقی مؤمنی، محققی که حدود 20 سال از عمر خود را صرف تحقیق در زمینه اوتیسم کرده است، در این سمینار ابتدا به بررسی علل و پس از آن به ارائه راهکارهای درمان این بیماری پرداخت.

مؤمنی در این سمینار از مسئولان کشور خواست به فکر خانواده های بیماران اوتیسمی باشند.

نکته‌ای که این پژوهشگر اوتیسم بر آن تأکید داشت این بود که بیماری اوتیسم علاج قطعی ندارد و تمام تلاش محققین و پزشکان این است که علائم آنرا کنترل تا بیمار بتواند پس از کاردرمانی ها و داروهایی که مصرف می کند کارهای روزمره خود را انجام داده و به آغوش اجتماع برود.

مؤمنی معرفی بیماری اوتیسم را با عوامل به وجود آورنده آن شروع کرد. او استرس مادر باردار، مشکل زایمان، وارد شدن ضربه به سر، عفونت، تب بسیار بالا، اختلالات ژنتیکی و وارد شدن سم به بدن را از جمله عوامل به وجود آورنده این بیماری دانست و در بخش‌های مختلف سعی کرد توضیحاتی در مورد هر کدام از این عوامل ارائه دهد. او معتقد است که تمامی این عوامل سیستم دفاعی بدن را ضعیف کرده و منجر می شود که مغز هیچ پیامی از بدن دریافت نکند و یا دریافت این پیام ها با اختلالاتی مواجه شود.

این محقق اوتیسم در بخش دیگری از سخنان خود گفت: مشکل در برقراری ارتباط اجتماعی، مشکل در یادگیری، بالابودن آستانه تحمل درد، عدم کنترل غذایی و عدم توانایی برقراری تماس چشمی شاخصه بچه‌های اوتیسم است. این افراد اکثرا از نظر فیزیکی سالم هستند. مشکل اصلی آنها در اوتیسم این است که پیامی که باید اعضای مختلف بدن از جمله حس لامسه و دیگر حس ها به مغز برسانند تا مغز فرمان لازم را صادر کند، با اختلال مواجه است.

وی تأکید دارد اکثر بچه‌هایی که به روش سزارین به دنیا می آیند با مشکلات مختلف مواجه هستند. درد زایمان به خاطر تأثیری که بر بدن بچه دارد نقش حیاتی در سلامت او دارد بنابر این توصیه می شود که تا جای ممکن زایمان طبیعی انجام شود.

مؤمنی در این سمینار خبر از آغاز کارهای ابتدایی برای تأسیس مرکز درمان کودکان مبتلا به اوتیسم در شهر گرگان داد و علت اینکه این مرکز در تهران تأسیس نمی شود را عدم همکاری مسئولان اجرایی پایتخت با طرح پژوهشی مذکور عنوان کرد، البته مسئولان شهر گرگان قول هایی در این زمینه داده اند که مبدع این طرح امید فراوانی به این قول‌ها بسته است.

مصرف ویتامین های B12، B6، D و آب هندوانه جزو راحت ترین و ارزان ترین راه‌های کنترل این بیماری است. مواد خوراکی مضر برای اوتیسم نیز مواد حاوی گلوتین مثل آرد گندم و مشتقات آن و همچنین مواد حاوی کازئین (لبنیاتی از قبیل شیر و ماست) هستند که برای این بیماری در حکم سم به حساب می آیند. همچنین ماساژ با ترکیبی از روغن‌های بادام، اسطوخودوس و رزماری تأثیر فراوانی در التیام دردهای ناشی از اوتیسم دارد.

البته این بیماری درمان های دیگری نیز دارد که هزینه سنگین این درمان‌ها درد مضاعفی است که خانواده‌های درگیر اوتیسم را با چالش جدی مواجه کرده و تشدید کننده آلام این خانواده‌ها شده است.

به طور مثال یکی از درمان‌های این بیماری «nero feedback» است که هر جلسه 20 دقیقه‌ای آن بر اساس تأیید وزارت بهداشت بین 80 تا 150 هزار تومان هزینه دارد. این روش درمانی استرس بیماران را کم کرده و از این طریق باعث تقویت سیستم دفاعی بدن آنها می شود.

از جمله هزینه‌های دیگر اوتیسم می توان به کاردرمانی، گفتار درمانی و هزینه استخدام مربی سایه برای همراهی کودک در مهدکودک و مدرسه اشاره کرد.

به گفته مادر یکی از کودکان مبتلا به اتیسم که البته پسر او مبتلا به اوتیسم خفیف است، مجموع این هزینه‌ها چیزی حدود 3 تا 4 میلیون تومان در ماه تمام می شود. این در حالی است که بیمه تکمیلی تنها سالی 3 میلیون تومان از آن را پرداخت می‌کند و سازمان بهزیستی نیز با شرط و شروطی مثل داشتن کارت بهزیستی و ABA تنها ماهیانه 240 هزار تومان می پردازد. این در حالی است که تنها داشتن مربی سایه ماهیانه حدود یک میلیون و پانصد هزار تومان هزینه دارد.

از مصائب دیگر این امر این است که مهدهای کودک و مدارس حضور این مربی سایه برای کمک به کودک مبتلا به اوتیسم را نمی پذیرند. درخواست دیگر خانواده‌های اوتیسمی این بود که آموزش و پرورش و بهزیستی راهکاری برای این موضوع ارائه دهند؛ البته مسئولان و متولیان امر نیز باید توجه ویژه‌ای داشته باشند تا این خانواده‌ها جز اوتیسم درد دیگری را متحمل نشوند.