دولت از حامی حذف پرداخت یارانه نقدی تا مخالفت با طرح حذف یارانه!

قرار بود یارانه‌های غیرمستقیم روی کالا‌ها و خدمات حذف شود و به جای آن برای ایجاد عدالت، این یارانه‌ها نقدی به دهک‌های پابین درآمدی اختصاص یابد که از یک سو جلوی هدر رفت منابع انرژی و سرمایه کشور گرفته و از سوی دیگر به بخش تولید نیز جهت در راستای سازی کمک شود! اما حالا همه چیز بر عکس شده است.

کد خبر: ۵۸۰۷۳۵

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۳۹۵ - ۰۸:۰۰

قرار بود یارانه‌های غیرمستقیم روی کالا‌ها و خدمات حذف شود و به جای آن برای ایجاد عدالت، این یارانه‌ها نقدی به دهک‌های پابین درآمدی اختصاص یابد که از یک سو جلوی هدر رفت منابع انرژی و سرمایه کشور گرفته و از سوی دیگر به بخش تولید نیز جهت در راستای سازی کمک شود! این موضوعات هدف اصلی هدفمندی یارانه ها در دولت نهم بود که از آن به جراحی اقتصادی یا همان طرح تحول اقتصادی یاد می شد.
به گزارش «تابناک»، اما دولت دهم با توجه به شرایط آن روزهای کشور و با دور زدن قانون هدفمندی، تصمیم گرفت، یارانه نقدی را به همه کسانی که نام نویسی می کنند بپردازد. این روند ادامه داشت تا اینکه دولت یازدهم با شعار خردورزی و قانون گرایی بر سر کار آمد. در وهله نخست، دولت آقای روحانی سعی کرد، با ادامه روش دولت قبل در پرداخت یارانه ها تغییری ایجاد کند.

بنابراین برای کاهش تعداد دریافت کنندگان یارانه اقدام به ثبت نام مجدد و گرفتن آمار اقتصادی از مردم کرد. اما این روش دولت جواب نداد و تقریباً همه کسانی که از قبل یارانه دریافت می کردند، دوباره در این طرح ثبت نام کردند و تیر دولت به سنگ خورد.

در ادامه دولت با توجه به ناامیدی از انصراف دلبخواهانه مردم با توجه به قانون هدفمندی، سعی کرد از راه هایی، شمار یارانه بگیران را کاهش دهد. در همین راستا، نخست یارانه ایرانیان خارج از کشور را قطع و به تدریج با شناسایی پردرآمدها اقدام به حذف آنها کرد؛ البته این اقدامات تقریباً در سکوت خبری انجام شد و هنوز هم مشخص نیست دقیقا چه تعداد از دریافت یارانه ها محروم شده اند، چون دولت تاکنون آمار دقیقی از این موضوع ارائه نکرده است.

همه این فعل و انفعلات نشان می دهد که دولت یازدهم از ابتدا یکی از طرفداران جدی کاهش یارانه نقدی بوده و برای حذف افراد نیز از هیچ کوششی دریغ نکرده است و حتی برای جلوگیری از آفات اجتماعی این حذف، همه اقدامات خود را در سکوت خبری انجام داد.

با این حال در روزهای اخیر، جنجال های فراوانی شکل گرفته است که تعجب همگان را در پی داشت. مصوبه مجلس پیرامون حذف 3 دهک بالایی از دریافت یارانه، مخالفت دولت درباره این مصوبه و همه حرف ها و حدیث های اطراف این ماجرا، حکایت از رویدادهایی دارد که نشان می دهد در پشت پرده این مخالفت، برنامه ریزی هایی وجود دارد. در صحن علنی مجلس و در هنگام بررسی مصوبه کمیسیون تلفیق درباره حذف سه دهک درآمدی از جمع یارانه بگیران، اتفاق دیگری رخ داد؛ نمایندگان دولت که تا پیش از این موافق حذف تعدادی از یارانه بگیران بودند، ناگهان در جایگاه مخالف حذف یارانه بگیران پردرآمد قرار گرفتند.

در واقع دولت معتقد است که نباید بنا بر طرح مجلس، 24 میلیون را از گرفتن یارانه محروم کرد، زیرا کشور در حال حاضر ظرفیت چنین چیزی را ندارد. البته این استدلال از نظر سیاسی اشتباه به نظر نمی رسد! زیرا با توجه به شواهد موجود به نظر می رسد دولت نیز اسیر برخی تحلیل های سیاسی در حذف یارانه ها شده است.

برخی تحلیل ها حکایت از آن دارد که حذف یارانه، تله ای برای دولت است که در انتخابات آینده رقیب این دولت با وعده یارانه بیشتر و بازگرداندن حذف شدگان یارانه به سبد دریافت نقدی یارانه ها دولت روحانی را از اریکه قدرت به زیر بکشد.

به همین دلیل، هم اکنون دولت سعی می کند در سال 95 نیز به مانند دولت گذشته قانون هدفمندی را دور بزند و آن را اجرا نکند تا در انتخابات آینده اهرم فشاری به دست رقیب ندهد.

اما اگر به واقع دولت چنین تحلیل ضعیفی را ملاک عمل خود قرار داده است، به هیچ وجه قابل قبول نخواهد بود، چون دولت ها باید منافع ملی را بر همه چیز ارجح بدانند نه بقا در قدرت را.

دولتمردان باید بدانند که اگر مردم رفاه اقتصادی، شغل و تحرک اقتصادی داشته باشند، مطمئناً به دنبال یارانه نخواهند بود. مردم بیشتر از اینکه ترجیح دهند ماهیانه یارانه ناچیز دریافت کنند، ترجیح می دهند کار و شغل داشته باشند؛ بیمه های کارآمد داشته باشند و هزار خواسته دیگر.

به هر حال، اکنون که قانونگذاران در مجلس بر اساس طرحی عزم خود را جزم کرده اند که یارانه پردرآمدها را قطع کنند و قانون یارانه ها اجرا شود، دولت نباید با اکتفا به برخی تحلیل های سیاسی آبکی، جلوی اجرای قانون را بگیرد.