بهترین بازیکنان تاریخ منچستریونایتد از دید سر؛

همه پسران خوب الکس فرگوسن

بازیکنان باکیفیت دیگری نیز وجود دارند که در سیاهه 10 نفره فرگوسن جایی ندارند ولی این بدین معنا نیست که آنها جزو اسطوره‌های باشگاه به شمار نمی‌روند؛ بازیکنانی مانند گری نویل، یاپ استام، اوله گونار سولسشائر، استیو بروس، گری پالیستر، ریو فردیناند، پل اینس، تدی شرینگهام، نیکی بات، نمانیا ویدیچ و وین رونی.

کد خبر: ۵۷۹۳۰

تاریخ: ۱۱ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۴:۳۹

سرالکس فرگوسن، سرمربی اسکاتلندی شیاطین سرخ 9 تن از بهترین بازیکنانی که طی دوران مربیگری وی برای یونایتدها به میدان رفته‌اند را انتخاب کرده ولی برای همه بازیکنان خوبی که از قلم انداخته نیز احترام زیادی قائل است.

به نوشته وطن امروز؛ او از 6 نوامبر 1986 هدایت تیم نخست شهر منچستر را به دست گرفت و فصل پیش رو بیست و چهارمین فصل حضور وی در جمع شیاطین سرخ است. او در این مدت با بازیکنان بسیاری کار کرده که چند تن از آنها بهترین بازیکنان زمان خود بوده اند ولی به نظر می‌‌رسد او اعتقاد بیشتری نسبت به بازیکنانی دارد که خود از تیم جوانان به تیم اصلی آورده است؛ بازیکنانی نظیر پل اسکولز، گری نویل و رایان گیگز.

او به برایان مک کلیر و دنیس اروین نیز علاقه زیادی دارد ولی حتی در روزی که اسکولز و گیگز بازی بدی را به نمایش گذاشتند نیز از آنها انتقاد نکرده که این نشانه اعتقاد عجیب پیرمرد اسکاتلندی به این دو است. در واقع شما نمی‌توانید این دو بازیکن باکیفیت را در صدر بهترین بازیکنان باشگاه قرار دهید ولی بدون شک نمی‌توانید آنها را خارج از لیست 10 نفره بهترین بازیکنان باشگاه بگذارید.

حال به معرفی بازیکنانی می‌پردازیم که فرگوسن از آنها به عنوان برترین بازیکنانی نام می‌برد که در دوران حکومتش در اولدترافورد به خدمت گرفته است:

1- اریک کانتونا
در اولدترافورد او را به نام «سلطان اریک» می‌شناسند. نابغه فرانسوی که پس از پیوستن به یونایتدها در سال 92 تاثیر بزرگی در این تیم داشت. روی کین درباره او می‌گوید: «زمانی که او در زمین مسابقه راه می‌رفت طوری رفتار می‌کرد که گویی مالک آن منطقه است! او به واقع بهترین است». وی در سال 92 از لیدزیونایتد راهی منچستریونایتد شد و تاثیری شگرف روی این تیم داشت. او شیوه تمرین کردن و بازی یونایتدها را به نوعی تغییر داد، درست همانند جورج بست.

2- روی کین
کین نیز مانند کانتونا یک یاغی تمام‌عیار بود ولی در مقایسه با دیگران در سطحی فراتر از حدمعمول قرار می‌گرفت. بسیار بااستعداد بود و با توانایی رهبری‌ای که داشت می‌توانست روند حرکت تیمی را تغییر دهد. هوشمندانه بازی می‌کرد و به نوعی شیوه حرکتی تیم را به دیگر هم‌تیمی‌هایش انتقال می‌داد. زمانی که تیم از رقیب خود عقب افتاده بود، «روی» به شکل فوق‌العاده‌ای تیم را به جلو فرامی‌خواند و موجب تغییر نتیجه می‌شد. هیچکس نیست که بازی جسورانه‌ او در لیگ قهرمانان سال 99 برابر یوونتوس را از خاطر ببرد.

3- پیتر اشمایکل
دروازه‌بانی با توانایی‌های بالا و فریادهای ویران‌کننده. کسی نیست که فریادهای او را در بازی‌های حساس از یاد برده باشد. با اینکه بسیار تنومندتر از دیگران به نظر می‌رسید ولی در عین حال با واکنش‌هایی که از خود به نمایش می‌گذاشت تصور می‌کردی استخوانی در بدن ندارد! هیچ دروازه‌بانی تاکنون همانند وی در دفع شوت‌ها مهارت نداشته و هیچکس قدرت رهبری وی را در محوطه جریمه تکرار نکرده است. اشمایکل در سال 2001 با بیش از 200 هزار رای از سوی خبرگزاری رویترز به‌عنوان بهترین دروازه‌بان تمام ادوار انتخاب شد.

4- برایان رابسون
پیش از آنکه روی کین به بلوغ برسد، این رابسون بود که در میانه زمین یونایتدها همه‌کاره بود. او با قدرت رهبری مثال‌زدنی به مدت 12 سال کاپیتان شیاطین سرخ بود که از این منظر رکورددار است. در دهه 80 میلادی، یونایتدها به تیم یک‌نفره مشهور بودند که آن یک نفر رابسون بود. او در شرایط دفاعی تیم، بی‌محابا تکل می‌زد و بموقع در کارهای تهاجمی شرکت می‌کرد. تیم به محوریت او چیده می‌شد و هرگاه او عالی بود، بدون شک یونایتد پیروز میدان بود.

5- پل اسکولز
برخلاف اینکه در کودکی هوادار اولدهام بود ولی همه دوران فوتبال خود را در اولدترافورد سپری کرد. او کوتاه‌قامت است و چهره‌ای آرام دارد. از آسم خفیفی رنج می‌برد ولی به بازیکنی تبدیل شده که در بسیاری از بازی‌ها شایسته اعتماد بوده است. استعداد، قدرت حفظ توپ و توانایی شوت های راه دور بیش از یک دهه او را در ترکیب ثابت تیم نگه داشته است. توانایی وی در خراب کردن حمله‌های تیم مقابل نیز ستودنی است. به طور میانگین او یکی از خطرناک‌ترین هافبک‌های اروپاست.

6- رود فان نیستلروی
بهترین مهاجم در همه سال‌های حضور فرگوسن روی نیمکت منچستریونایتد بدون شک این هلندی زهردار بوده است. کول، یورک، سولسشائر و ساها هیچکدام در قواره بین‌المللی نبوده‌اند ولی «رود» دارای کلاس جهانی بود. او در 150 دیدار برای یونایتد به میدان رفته و رکورد فوق‌العاده و غبطه‌آور 95 گل را به جا گذاشته است. به اعتقاد بسیاری او یکی از خطرناک‌ترین مهاجمان در محوطه شش قدم دروازه حریف است که این را مدیون جاگیری‌های مطلوبش است. «رود» همیشه در بهترین زمان و در بهترین مکان حضور داشت.

7- رایان گیگز
آخرین هافبک چپ کاملی که در انگلستان بازی کرده «رایان» است. هیچ بازیکن چپ‌پای دیگری در
حد و اندازه‌های او ظاهر نشده و به نظر نمی‌رسد تا سال‌ها کسی بتواند افتخارهای او را تکرار کند. او اکنون 805 بار برای باشگاه محبوبش به میدان رفته که در این زمینه رکورددار است. حرکت‌های مارپیچ و سرعتی وی هر خط دفاعی را ویران می‌کند. گل او در نیمه‌نهایی جام حذفی انگلستان برابر آرسنال را که به خاطر می‌آورید؟ او 11 بار لیگ برتر را فتح کرده و دو بار لیگ قهرمانان را به چنگ آورده است. چهار بار جام حذفی را بالای سر برده و سه قهرمانی در جام اتحادیه را در کارنامه خود می‌بیند. تنها افتخاری که گیگز در زمینه باشگاهی بدان دست نیافته بود، عنوان بهترین بازیکن سال انگلستان بود که در فصل جاری این افتخار را نیز به دست آورد.

8- دیوید بکام
پیوستن او به رئال‌مادرید و پس از آن لس‌آنجلس گالکسی و حرکت‌های زرد و تبلیغاتی وی که هرلحظه همراهش هستند تا حدودی اعتبار او را زیر سوال برد، با این حال هیچکس نمی‌تواند کیفیت بازی او را زیر سوال ببرد. او دو سال به‌عنوان مرد شماره 2 فوتبال جهان از سوی فیفا انتخاب شد و اگر کمی بخت با وی یار بود می‌توانست عنوان مرد شماره يك فوتبال جهان را با خود به خانه ببرد. توانایی او در سانترهای مواج و دقیق و همچنین ضربه‌های ایستگاهی مثال‌زدنی از او یک بازیکن عالی ساخت و اگر کارهای تبلیغاتی بی‌حد وی نبود، چه بسا که به اسطوره‌ای در اولدترافورد تبدیل می‌شد.

9- مارک هیوز
قدرت بدنی فوق تصور وی از او بازیکنی تنومند ساخته بود. به همین دلیل وقتی صاحب توپ بود کمتر کسی می‌توانست توپ را از چنگ وی درآورد. شوت‌های پرقدرت او تا حدی غیرقابل مهار بودند و دروازه‌بانی نبود که او از این شیوه دروازه‌اش را باز نکرده باشد. در 453 بازی 164 گل به ثمر رساند که برای یک هافبک آمار خوبی به شمار می‌رود. او همچنین در دوران مربیگری نیز فوق‌تصور کار کرد و پیشرفت قابل اعتنایی داشته و عنوان بهترین مربی جوان بریتانیا را نیز در کارنامه دارد.