مشكلات آرسنال فابرگاس را به ستوه آورد؛

جدايي ماتادور جوان نزديك است

فابرگاس که پس از آن صحبت‌های جنجال برانگیز ویلیام گالاس فرانسوی به عنوان کاپیتان جدید آرسنال شناخته شد و حتی این مساله هم انتقادهایی را متوجه آرسن ونگر کرد، هیچگاه عشق خود برای حضور در بارسا را پنهان نکرده است اما سوال این است که اگر فابرگاس هم از آرسنال برود وضعیت این تیم لندنی به کجا ختم خواهد شد؟

کد خبر: ۵۷۷۸۹

تاریخ: ۱۰ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۶:۵۳

28 مارس 2006؛ یکی از شب‌های سرد لندن و ورزشگاه به یاد ماندنی هایبری که آخرین سال عمر 93 ساله خود را سپری می‌کرد و قرار بود در آن شب میزبان بانوی پیر ایتالیایی باشد.

به نوشته وطن امروز؛ توپچی‌های لندن در چارچوب دور رفت مرحله یک چهارم پایانی لیگ قهرمانان اروپا میزبان یوونتوس بودند. پاتریک ویرا آمده بود تا به دوستان قدیمی خود بونژو گفته و شاید برای آخرین بار پا به شهر چراغ‌های خاموش بگذارد اما حضور او در هایبری جنبه‌های دیگری هم داشت که بی تردید مهم‌ترین آن دیدن جوان 18 ساله‌ای بود که پیراهن شماره 4 او را به تن کرده بود.

کلایو تیلدسلی، گزارشگر محبوب انگلیسی که با سبک خاص گزارش خود همواره مخاطبان فوتبال را مجذوب می‌سازد برای پوشش این دیدار حساس به هایبری رفته بود. گزارش پرهیجان او باعث می‌شد تا مصاف دو تیم جذابیت دو چندانی پیدا کند. پس از گذشت 40 دقیقه از زمان بازی، ویرا توپ را درست در مرکز زمین از دست داد و روبرت پیرس، همبازی سابق او توپ را به تیری آنری رسانده و او هم سسک فابرگاس را صاحب توپ کرد.

ماتادور 18 ساله در آن لحظه موفق شد با یک شوت زیبا دروازه جی جی بوفون که در آن زمان از دید بسیاری بهترین دروازه‌بان جهان شناخته می‌شد را باز کند. در اینجا بود که تیلدسلی با فریاد تکان‌دهنده خود لقب زیبایی برای سسک فابرگاس در نظر گرفته و او را The Young Pretender یا مدعی جوان تاج و تخت خواند.فابرگاس در همان دیدار پاس گل دوم آرسنال را برای تیری آنری فراهم ساخت و از آن پس بود که جوان خوش آتیه اسپانیایی توجه همگان را بویژه در فوتبال جزیره معطوف خود کرد.

رویای بازگشت به بارسلونا
فابرگاس که فوتبال خود را از زادگاهش اسپانیا و باشگاه بارسلونا آغاز کرده در ماه‌های گذشته بارها از علاقه خود برای حضور در این تیم خبر داده است. او مدتی پس از قهرمانی کاتالان‌ها در لیگ قهرمانان اروپا در پاسخ به پرسشی درباره علاقه خود برای حضور در تیم گوآردیولا گفت: «چه کسی است که نخواهد برای بارسلونای کنونی توپ بزند؟ آنها در حال حاضر یک تیم رویایی هستند».

اکنون که امانوئل آدبایور، بهترین گلزن دو فصل گذشته آرسنال و همچنین کولو توره، مدافع کهنه‌کار این تیم راهی منچسترسیتی شده‌اند، اگر فابرگاس هم با تیم لندنی وداع کند آرسن ونگر باید با یک بحران واقعی دست و پنجه نرم کند، هرچند بسیاری معتقدند که او همین الان هم با بحران روبه‌رواست.

هفته گذشته شایعه‌هایی مبنی بر مذاکره ونگر با پاتریک ویرا برای بازگرداندن این بازیکن فرانسوی به آرسنال به گوش رسید اما بعید به نظر می‌رسد که هافبک کنونی اینتر به تیم سابق خود برگردد. از طرفی آرسن ونگر خود پیش از این بارها تاکید کرده که هیچگاه بازیکنی که بالای 30 سال سن داشته باشد را جذب نمی‌کند.

ادامه ناکامی‌های آرسنال، برابر با جدایی ستاره‌ها
شکی نیست که ونگر باید در اندیشه خلق نسل جدیدی از بازیکنان جوان آرسنال باشد. آرسنال آخرین بار توانست در فصل 2003-2002 قهرمانی در لیگ برتر انگلیس را تجربه کند و از آن پس تا به امروز موفق به فتح هیچ جام معتبری نشده است.

بازیکنانی همچون سسک فابرگاس و رابین فان‌پرسی که هنوز دوران اوج فوتبال خود را تجربه نکرده‌اند در صورت ادامه روند ناکامی‌های آرسنال به فکر جدایی از این تیم خواهند بود و دیر یا زود راهی تیم‌هایی می‌شوند که در آنها بتوانند قهرمانی در اروپا را تجربه کنند.

آرسنال همواره در رقابت‌های لیگ برتر طی پنج یا شش هفته نخست رقابت‌ها عملکرد درخشانی از خود نشان داده اما در ادامه فصل با تحلیل قوای تیمی مواجه شده و نتوانسته با قدرتی متوازن رقابت را دنبال کند. وضعیت کنونی توپچی‌های لندن به قدری وخیم است که تیری آنری، بهترین گلزن تاریخ باشگاه لندنی و مهاجم کنونی بارسلونا هم نسبت به آینده آرسنال ابراز نگرانی کرده است.

باید دید ونگر که اکنون بسیاری جدایی‌اش از آرسنال را محتمل می‌دانند چه راهکاری برای مقابله با مشکلات کنونی در سر دارد؟ آیا آرسنال فصل آینده حتی ضعیف‌تر از دو فصل اخیر ظاهر خواهد شد یا تحولی معجزه‌آسا بازهم این تیم را در جمع قدرت‌های برتر فوتبال جزیره قرار می‌دهد.

آنچه روشن و واضح به نظر می‌رسد این است که ونگر در صورت ناکامی در فصل آینده با وجود دستاوردهای فراوانی که برای آرسنال به ارمغان آورده از سمت خود برکنار خواهد شد. این حقیقت که او تنها مربی است که آرسنال را به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسانده قابل تامل است اما نباید این قانون بی‌رحم فوتبال را از یاد ببریم: «زمانی که مقام نخست را به‌دست بیاوری همه چیز از آن تواست و زمانی که دوم یا سوم باشی هیچ چیز نیستی!»