رژیم جدید موفق‌تر به جای رژیم قدیم موفق

شأن اروپایی‌ مارسی با «دشان»

او می‌خواهد با چهره‌هایی مثل سیریل رول، الینتون، سلیمان دیاوارا و چارلی فومن به عقب زمین عمق ببخشد و با ساختاری محکم ذهنیت واپسگرای ناشی از سلطه لیون بر فوتبال فرانسه را بزداید. علاوه بر این او دو مهره شانس قدیمی‌اش؛ فرناندو مورینتس و ادوارد سیسه را که با آنها به نایب قهرمانی لیگ قهرمانان و لوشامپیونای 2004 رسید نزد خود آورده است.

کد خبر: ۵۷۷۳۱

تاریخ: ۱۰ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۲:۵۳

گاهی وقتی یک مربی جدید به باشگاهی می‌پیوندد، زمان می‌برد تا دو طرف طوری با هم اخت شوند تا آنچه در ابتدای زندگی مشترکشان ترسیم کرده بودند را محقق سازند. اگرچه در فرانسه، یک پروسه مشابه در مارسی در حال شکل گرفتن است: قدیمی‌ها بیرون، جدید‌ها داخل!

به نوشته وطن امروز و به نقل از ساکرنت؛ با رفتن «اریک گرتس»، «دیدیه دشان»، سرمربی جدید حداقل زمان را هدر داد تا کاملا تکلیف را روشن سازد که کدام بازیکنان از نگاه او آتیه‌ای در پرطرفدارترین باشگاه فرانسوی دارند و کدام‌یک نه. آنهایی که هیچ پیشنهادی هرچند نامطمئن هم دریافت نکرده‌اند قطعا دریافته‌اند که در فصل 10-2009 باید در فکر استخدام شدن در جای دیگری باشند. یکی از بازیکنانی که تحت‌تأثیر دوران انتقال قدرت در ولودروم قرار گرفته «ماتیو والبوئنا» است. یک بال راست ریزجثه که جزو سوگلی‌های «گرتس» بود.

او در لیگ یک فرانسه سابقه یکصد مسابقه رسمی را دارد و با اینکه از وزن و قدرت دیگر هم‌تیمی‌هایش بی‌بهره است اما یکی از عوامل اصلی خیزش مارسی برای قهرمانی در فصول اخیر محسوب می‌شده است.

با این حال گفته می‌شود «والبوئنا» در چیدمان جدید 3-3-4 که دشان در سر دارد جایی ندارد و این هافبک مستعد پشت خط خواهد ماند. والبوئنا اخیرا به «اکیپ» گفته است: «با دیدیه دشان گفت‌و‌گویی تلفنی داشتم و او با من خیلی‌خیلی صادق بود. من از نگاه او جزو ترکیب اصلی سیستم تاکتیکی او برای فصل آینده نیستم، همین سیستم 3-3-4، چونکه او می‌گوید من کیفیات لازم برای حرکت از سمت راست خط حمله را ندارم. او فکر می‌کند من شدت عملی را که از یک بازیکن در این پست انتظار می‌رود دارا نیستم. واقعا از این مسأله متأسفم و متوجه این حرف نمی‌شوم اما ترجیح می‌دهم عقیده‌ام را در این‌باره بازگو نکنم».

روشن و صادقانه؟! شاید، اما به نظر می‌رسد این روشی بی‌رحمانه برای منفعل ساختن یکی از ستاره‌های باشگاه باشد که بتازگی قراردادش را تا سال 2013 تمدید کرده است. باشگاه‌های انگلیسی زیادی، شامل اورتون و ویگان، به این بازیکن ابراز علاقه کرده‌اند، آن هم از اکتبر 2007؛ زمانی که در لیگ قهرمانان با گشودن دروازه لیورپول چشم‌ها را به خود خیره کرد، تازه دیگرانی هم هستند که به جمع علاقه‌مندان او بپیوندند. «لوریک کانیا»، ‌کاپیتان سرشناس آلبانیایی تیمی که در سراسر کورس قهرمانی فصل گذشته شانه به شانه بوردوی قهرمان داشت، دیگر فروش فصل مارسی است.

این هافبک دفاعی صخره‌مانند، تصمیم گرفته با رقمی حدود شش میلیون یورو به ساندرلند بپیوندد و این یعنی آینده‌ای در تیم دشان ندارد. «کریم زیانی» هم که با وجود سن بالایش یکی از چهره‌های تأثیرگذار مارسی در دو گوش زمین بود بندر ساحل ریورا را به مقصد وولفسبورگ ترک می‌کند. تصمیم این ملی‌پوش الجزایری برای انتقال به بوندسلیگا وقتی آشکار شد که «آرمین فه»، سرمربی سابق اشتوتگارت جایگزین فلیکس ماگات، مربی قهرمان بوندسلیگا در وولفسبورگ شد.

زیانی هم در ترکیب ایده‌آل گرتس طی دو سال گذشته جایگاهی ویژه داشت ولی جملاتی که هنگام ترک ولودروم به زبان آورد، «O.M» - لقب المپیک مارسی – را به وفادار نبودن نسبت به ستاره‌هایش متهم می‌ساخت. زیانی به اکیپ گفت: «ناراحت‌کننده است. آن مربی (گرتس)، می‌دانست که من چطور بازی می‌کنم.

من بازیکن ناشناخته‌ای نبودم. در رابطه با او من راه وفاداری را انتخاب می‌کنم.»‌ و به این ترتیب رفت! در حقیقت باید به برخی از بازیکنان مغضوب مارسی حق داد که از وضع جدید باشگاه ناراحت باشند. تیمی که گرتس ساخته بود برای پایان دادن به حکومت هفت ساله لیون بر لوشامپیونا تنها یک گام فاصله داشت و در آخر هم بالاتر از لیون در جای دوم ایستاد.

تیمی که همواره در تقلای تثبیت دوباره جایگاه خود در فوتبال فرانسه بود ظرف سال‌های اخیر رشد خوبی داشت اما ناگهان رژیم رختکن «O.M» به خاطر اختلاف نظر مرد بلژیکی با مدیریت باشگاه بهم ریخت. گرتس تصمیم گرفت به «الهلال» عربستان سعودی بپیوندد، آن هم پیش از اتمام فصلی که مارسی قهرمانی را در آخرین گام‌هایش از دست داد.

این خروج ناگهانی بود که مارسی را شوکه کرد. با اینکه گرتس برای جدایی از مارسی دلایل منطقی خود را داشت ولی بسیاری از هواداران هنوز از رفتن او ناراحت هستند. آنها تصور می‌کنند که تحت هدایت مرد بلژیکی به موفقیت‌های بزرگ‌تری می‌رسیدند. اما دشان از زاویه نگاه خودش به ماجرا می‌نگرد.

به قول خودش با بیرون انداختن چوب خشک‌های دوران گرتس، قصد دارد نخستین عنوان قهرمانی را پس از 17 سال به ولودروم بیاورد، در حالی که علاوه بر لوشامپیونا، دشان این بار شانس درخششی نظیر رساندن موناکو به فینال سال 2004 لیگ قهرمانان را داراست.

او آخرین و تنها کاپیتان یک تیم فرانسوی است که جام باشگاه‌های اروپا ( و در واقع نخستین جام لیگ قهرمانان اروپا) را در سال 1993 با بازوبند المپیک مارسی بالا برد و توفیق او در لیگ قهرمانان چه به عنوان مربی و چه بازیکن همان عاملی است که فعلا صداها را در جنوب فرانسه خوابانده است. با این وجود دشان در بدو ورود اعتراف می‌کند که به زمان نیاز دارد و منظور از این زمان چیزی طولانی‌تر از تابستان امسال است.

او که دو سال پیش یوونتوس را به سری A ایتالیا بازگرداند، می‌گوید تصمیماتش برای کنار گذاشتن برخی بازیکنان مطرح تیم صرفا برای بهتر شدن وضع المپیک بوده است. وقتی هم که به کیفیت بازیکنانی که او بتازگی آورده نگاه می‌کنیم فرصتی برای جدل نمی‌ماند. مثلا «لوچوگونسالس» یکی از خریدهای شوک‌برانگیز تاریخ باشگاه بوده است. او با رکورد نقل و انتقالات 18 میلیون یورو به مارسی آمده است و به خدمت گرفتن ستاره سابق پورتو با این قیمت بدون فروش بازیکنانی که وصفشان در ابتدا رفت امکانپذیر نبود.

ستاره آرژانتینی خود مدعی است که به خاطر دشان بوده که به فرانسه آمده و به دنبال او ستاره‌های دیگر با انگیزه‌هایی مشابه در راه خواهند بود. «استفان امبیا»، هافبک دفاعی رن نیز که تازه انتقال 12 میلیون

يورویی‌اش به مارسی را تمام کرده لب به تمجید سرمربی جدید آسمانی‌های «پروونس» باز می‌کند و معتقد است «ذهنیت برنده» دشان چیزی نیست که بتوان آن را دست‌کم گرفت. اگرچه نمی‌توان استعداد گرتس را در باقی نگاه داشتن مارسی در کورس قهرمانی لوشامپیونا نادیده گرفت اما دشان هم متدهای غیرقابل انکاری برای موفقیت تمهید دیده است.

شاید با این خریدهای سطح بالا عنصر گمشده آسمانی‌ها برای قهرمانی دوباره پیدا شود ولی هنوز جای تردید وجود دارد که آیا تجدید بنای یک تیم تازه بر ساختار موفقی که طی این سال‌ها در مارسی شکل گرفته در عمل جواب خواهد داد یا خیر؟