تازه‌ترين اطلاعات از آوارگان و جداشدگان اردوگاه اشرف

طي هفته‌هاي اخير ده‌ها تن از جداشدگان سازمان مجاهدين خلق در تلاش براي خروج از عراق و پناه جستن در ديگر کشورها ناکام مانده و بسياري از آنان در عراق سرگردان شده و در شرايط سختي به سر مي‌برند. هر کسي که دست به حرکتي اعتراضي نسبت به نظاميان آمريکايي بزند، با حبس در زندان انفرادي تنبيه مي‌شود.

کد خبر: ۵۷۷۱

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۸۶ - ۱۲:۲۷

شماري از جداشدگان سازمان مجاهدين خلق که در سال‌هاي پيش از اين سازمان جدا شده و در غرب ساکنند، به عراق رفته‌اند تا به آن دسته از جداشدگان از اين سازمان که هنوز در عراق باقي مانده‌اند براي خروج از اين کشور ياري برسانند.

طي هفته‌هاي اخير ده‌ها تن از جداشدگان سازمان مجاهدين خلق در تلاش براي خروج از عراق و پناه جستن در ديگر کشورها ناکام مانده و بسياري از آنان در عراق سرگردان شده و در شرايط سختي به سر مي‌برند.

از چهار سال پيش که عراق به اشغال ارتش آمريکا و متحدانش درآمد، شماري از اعضاي سازمان مجاهدين خلق به تدريج از اين سازمان جداشده و قرارگاه اشرف را که مقر آنان در عراق بود، ترک گفتند.

اردوگاه جداشدگان
ارتش آمريکا که طي اين مدت قرارگاه اشرف را تحت محافظت داشته، جداشدگان از مجاهدين را در اردوگاهي در کنار اين قرارگاه اسکان داده و تحت حمايت خود قرار داده است.
تازه‌ترين آمار از افراد اين اردوگاه، 112 نفر گزارش شده است.

اما کساني که در اين اردوگاه به سر مي‌برند شرايط زندگي در آن را بسيار دشوار و نابسامان توصيف مي‌کنند و اين در حالي است که برخي از آنان تمامي چهار سال گذشته را در اين اردوگاه زندگي کرده‌اند.

غلامرضا، يکي از جداشدگان از مجاهدين خلق که همچنان ساکن اردوگاه تحت مراقبت آمريكايي‌هاست، مي‌گويد: اين اردوگاه محوطه‌اي به ابعاد دويست متر در دويست متر است که دور آن سيم خاردار کشيده شده و در آن روي زميني شنزار و ناهموار چادرهايي زده شده که سرپناه ساکنان اردوگاه است.

وي در گفت‌وگو‌ با «بي.بي.سي» اظهار داشت: افراد اردوگاه به جز در موارد بسيار محدود و از طريق خط تلفني که نظاميان آمريکايي هر وقت بخواند در اختيارشان مي‌گذارند حق تماس با خارج ندارند و در صورتي که فردي از طريقي به تلفن همراه دست بيابد و نظاميان آمريکايي به او پي ببرند، تا يک ماه به بازداشتگاه انفرادي فرستاده مي‌شود.

غلامرضا با اشاره به اين‌که‌ از همين طريق غيرمجاز با «بي.بي.سي» صحبت مي‌کند، اين بازداشتگاه را محوطه‌اي بسيار کوچک در وسط بيابان توصيف کرد که تختي در آن قرار داده و سيم خارداري دور آن کشيده‌اند و فرد زنداني چه در زمستان و چه در تابستان بايد تنها با يک پتو در آن سرکند.

به گفته غلامرضا، هر کسي که دست به حرکتي اعتراضي نسبت به نظاميان آمريکايي بزند يا اقدامي انجام دهد که از ديد آنان تخلف محسوب شود با حبس در اين زندان انفرادي تنبيه مي‌شود.

غلامرضا مي‌گويد: تا مدتي به افرادي که در اردوگاه به سر مي‌بردند روزانه سه بطري آب براي نوشيدن و شستشو داده مي‌شده و اين افراد تنها هفته‌اي يک بار به مدت سه دقيقه فرصت استحمام داشته‌اند.

وي مي‌افزايد که فرستادگان سازمان ملل متحد تنها يک بار و آن هم تحت کنترل شديد آمريكايي‌ها از اين اردوگاه بازديد کرده‌اند و پيش از بازديد آنان، نظاميان آمريکايي حتي افراد اردوگاه را مورد ضرب و شتم نيز قرار مي‌دادند.

غلامرضا اذعان مي‌کند که اکنون وضعيت اردوگاه کمي بهتر شده اما هنوز ساکنان اردوگاه از لحاظ دسترسي به آب گرم براي استحمام مشکل دارند.
از دو ماه پيش، نظاميان آمريکايي به ساکنان اين اردوگاه اجازه دادند که از اردوگاه خارج شوند و به دلخواه خود به هر جا که مي‌خواهند بروند.

سرگردان در عراق ناامن
طي چند هفته گذشته ده‌ها تن از جداشدگان مجاهدين اردوگاه را ترک گفتند تا از راه‌هاي مختلف از عراق خارج شوند، بيشتر آنان پس از عبور از مرز ترکيه بازداشت و به عراق بازگردانده شدند، عده کمي هم موفق شده‌اند مخفيانه در ترکيه و يونان اقامت بگزينند.

دولت خودگردان کردستان عراق به افرادي که پليس ترکيه به آنها تحويل داده اجازه داده تا به مدت سي روز در کردستان عراق بمانند اما اين افراد نمي دانند که پس از پايان مهلت سه روزه چه سرنوشتي در انتظار آنان است.

بهنام، يکي از جداشدگان از مجاهدين که در اربيل به سر مي‌برد، مي‌گويد، وي و افرادي که وضعيت مشابه او دارند نسبت به امنيت جاني خود احساس خطر مي‌کنند چون مردم عراق با توجه به پيشينه‌اي که از همکاري سازمان مجاهدين خلق با حکومت عراق در ذهن دارند ممکن است دست به اقدامات انتقامجويانه عليه آنان بزنند.

وي گفت، به دفتر کميسارياي عالي پناهندگان سازمان ملل متحد مراجعه کرده اما با اين‌که در مراجعه اوليه به او وعده کمک داده شده، هنوز کمکي به وي صورت نگرفته و تلاش وي براي مراجعه به اين دفتر و تماس با مسئولان آن هر بار بي‌نتيجه مي‌ماند.

مسعود خدابنده که در سال‌هاي پيش از مجاهدين خلق جداشده و همراه با شماري ديگر از جداشدگان گروهي با عنوان ايران اينترلينک را براي کمک به جداشدگان مجاهدين تشکيل داده، از جانب اين گروه به بغداد رفته است و مي‌گويد توانسته است اقداماتي براي بهبود وضعيت مجاهدين سابق که در عراق سرگردانند انجام دهد.

خدابنده گفت، در سايه تلاش وي و همراهانش براي مجاهدين سابق که در اربيل به سر مي‌برند مکاني براي اقامت و امکان تماس تلفني فراهم آمده و با همکاري دو استاد دانشگاه عراقي مؤسسه خيريه‌اي براي کمک به مجاهدين جداشده در حال تأسيس است.

خدابنده افزود، در تلاش است مکاني در خارج از اردوگاه تحت مراقبت آمريكايي‌ها فراهم آيد تا مجاهدين جداشده بتوانند پس از خروج از اردوگاه موقتاً و تا پيش از انتقال به خارج از عراق در اين مکان به سر ببرند.

وي هدف از تلاش خود و همراهانش را انتقال مجاهدين جداشده به خارج از عراق از طريق ترکيه اعلام کرد و گفت اميدوار است از طريق سازمان عفو بين‌الملل رايزني‌هايي با دولت ترکيه صورت بگيرد تا مجاهديني که به ترکيه مي‌روند بازداشت نشوند و به عراق بازگردانده نشوند.

اما «دروري دايک»، سخنگوي عفو بين‌الملل گفت که اين سازمان تاکنون نتوانسته است هيچ اقدامي براي کمک به مجاهدين خلق در ترکيه انجام دهد.

طي چهار سال گذشته کميسارياي عالي پناهندگان سازمان ملل متحد کوشيده است امکان انتقال جداشدگان مجاهدين خلق از عراق و پناهندگي آنان به کشورهاي غربي را فراهم آورد اما به نظر مي‌رسد هنوز موافقت اين کشورها براي پذيرفتن مجاهدين جداشده جلب نشده باشد.

در همين مدت، ايران تنها کشوري بوده که حاضر شده جداشدگان از مجاهدين خلق را بپذيرد و آن گونه که دفتر مطبوعاتي ائتلاف تحت فرماندهي آمريکا در عراق به بي بي سي اطلاع داده، طي چهار سال گذشته 380 تن از جداشدگان از مجاهدين به خواست خود به ايران بازگشته‌اند.

مسعود خدابنده از گروه ايران اينترلينک نيز مي‌گويد اطلاع دارد که يکي دو تن از مجاهدين جداشده که اخيراً اردوگاه تحت مراقبت آمريكايي‌ها را ترک گفته‌اند روانه ايران شده‌اند.

جواد فيروزمند، سخنگوي انجمن آريا که يکي ديگر از انجمنهاي فعال براي انتقال جداشدگان مجاهدين از عراق است مي‌گويد آن دسته از مجاهدين سابق که به کشورشان بازگشته‌اند در شهرهاي مختلف ايران به کار و زندگي آزاد اجتماعي مشغولند و خود او با تعدادي از آنان در تماس است.

به گفته وي، در داخل قرارگاه اشرف نيز که سازمان مجاهدين خلق اداره آن را همچنان در دست دارد، عده‌اي حدود دويست نفر از جداشدگان از مجاهدين هستند که حاضر نشده‌اند به اردوگاهي که نيروهاي آمريکايي براي جداشدگان احداث کرده‌اند منتقل شوند و در مکاني جداگانه در داخل قرارگاه از آنها نگهداري مي‌شود.
فيروزمند مي‌گويد، اين افراد نيز خواهان پناهندگي به کشورهاي غربي هستند.

قرارگاه اشرف در سال 1364 و با انتقال سركردگي مجاهدين خلق از فرانسه به عراق تأسيس شد و اعضاي اين سازمان با امکانات نظامي که حکومت صدام حسين در اختيار آنها قرار داد به مبارزه مسلحانه با ايران مي‌پرداختند و در عمليات نظامي عليه ايران که در آن زمان با عراق در حال جنگ بود شرکت مي‌جستند.

اين قرارگاه در شهرستان خالص واقع در استان دياله در شرق عراق قرار دارد و ائتلاف تحت فرماندهي آمريکا، تازه ترين آمار افرادي را که همچنان در آن به سر مي‌برند حدود 3360 نفر اعلام کرده است.

آمريکا سازمان مجاهدين خلق را گروهي تروريستي مي‌داند اما با اشاره به موازين بين‌المللي و کنوانسيون ژنو، آنان را به عنوان «افراد تحت الحمايه» تحت مراقبت قرار داده است.
دولت ايران خواهان برچيدن قرارگاه اشرف و اخراج اعضاي مجاهدين از عراق است و آمريکا را متهم مي‌کند که هدفش از مراقبت از آنان، استفاده از آنان عليه ايران در آينده است.