شروع عصر «كهكشاني‌هاي 2»؛

كريس رونالدو و بار كشنده توقعات

پيراهن شماره 9 رئال به رونالدو تقديم شده و اين همان پيراهني است كه سال‌ها پيش به آلفردو دي استفانو تعلق داشت. اين ستاره كوچ كرده از آرژانتين و تبعه اسپانيا، طراح و مجري قهرماني رئال در هر 5‌‌دوره نخست جام باشگاه‌هاي اروپا در بيش از 50 سال پيش بود و اينك رئيس افتخاري رئال است.

کد خبر: ۵۷۵۷۷

تاریخ: ۰۹ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۰:۳۹

استقبال عظيم صورت گرفته از كريستيانو رونالدو و اشتياقي كه اين ستاره پرتغالي از خود بروز مي‌دهد، به اين معناست كه او و تيم جديدش رئال‌مادريد دوران خاص و بسيار خبرسازي را پيش رو دارند و بايد در انتظار اتفاقات ويژه‌اي در برنابئو بود.

به نوشته جام جم؛ با اين كه رئالي‌ها به اعتراف خودشان از سال 2006 اين مهاجم فني پرتغالي را مي‌خواسته‌اند و رونالدو هم به ادعاي خودش از نوجواني آرزوي الحاق به رئال را داشته، كمتر كسي انتظار استقبال عظيمي را داشت كه طي روزها و هفته‌هاي اخير از ستاره پيشين منچستريونايتد در تيم جديدش صورت پذيرفته است. چه در مراسم معارفه كريس كه 80 هزار تماشاگر در برنابئو اجتماع كردند و چه در روزهاي بعدي كه هر جلسه تمريني رئال حداقل 5 هزار نفر را به ورزشگاه كشانده، اين حس قوي وجود داشته كه اين تيم به سوي جبران فصل تاسف‌بار گذشته حركت مي‌كند و سلاح‌هاي كارسازي را نيز در اين راه به كار گرفته است.

سلاح‌هايي كه به مهاجم اسبق اسپورتينگ ليسبون ختم نمي‌شود و كاكاي برزيلي و جذب شده از ميلان، كريم بن‌زماي فرانسوي و صيد شده از ليون و رائول البيول مدافع مطرح جذب شده از تيم والنسيا را هم در برمي‌گيرد. با اين حال اين رونالدوست كه بيشترين انتظار از او مي‌رود؛ زيرا بهاي قرارداد 6 ساله او با رئال به 131 ميليون دلار مي‌رسد و سالي حداقل 13 ميليون يورو به پاي او ريخته مي‌شود. حال آن كه براي كاكا بيش از 67 ميليون و براي بن‌زما فزون‌تر از 35 ميليون يورو هزينه نشد.

شور و شوقي كه كريستيانو رونالدو همراه خود به برنابئو آورده، غيرقابل وصف است و رئالي‌ها را به اين باور رسانده است كه اگر فقط يك سلاح وجود داشته باشد كه بتواند بارسلونا، تيم 3 جامي و فروزان امسال را در فصل آينده ناكام كند، آن سلاح، كريستيانو رونالدو است. برخورد تماشاگران با رونالدو در مادريد بسيار خوب بوده و همين مساله نيز بر علاقه‌مندي او افزوده است. هر چند او در اولدترافورد نيز مورد تحسين قرار داشت، اما فضاي دو باشگاه و موضوع فوق نزد آنان غيرقابل قياس است و رونالدو بيش از پيش يقين آورده كه خواسته‌اش در مورد الحاق به رئال و ارجح شمردن آن بر منچستريونايتد براساس معيارهاي ذهني خود او كار بايسته‌آي بوده است.

هجوم طرفداران

رونالدو كه پيش فصل و تمرينات آمادگي را با ياران جديدش در داخل و خارج از مرزها مي‌گذراند، مي‌گويد: «مي‌خواهم به طرفداران رئال نشان بدهم چه هنرهايي دارم و آنها را به آرزوها و جام‌هاي مورد نظرشان برسانم.» آنچه رونالدو مي‌گويد هدف رئال و آرزوي طرفداران اين تيم است. طي اين مدت روزي نبوده است كه رونالدو در اطراف برنابئو يا در سطح شهر مادريد ظاهر شود و مردم و طرفداران رئال به سمت او هجوم نبرند و از وي امضا نخواهند و قهرماني در ليگ اسپانيا و فتح جام باشگاه‌هاي اروپا را از او نطلبند.

عنوان قهرماني در هر دو جام در اختيار بارسلوناست و رونالدو بايد خود را مهياي نبرد با اين حريف ويژه براي نيل به هر دو افتخار فوق كند.

كاكا و بن‌زما هم در اين راه با وي همپا و همراه خواهند بود، اما نمي‌توان از حالا راي و نظري مشخص در اين باره داد.

اگر دست رونالدو بود و الكس فرگوسن با روش ديكتاتورگونه خود مانع نمي‌شد، اين بازيكن چالاك و فني نه در تابستان امسال بلكه حداقل در تابستان سال پيش سر از برنابئو در مي‌آورد و زودتر از اينها از اولدترافورد رفته بود. اما چون اين اتفاق نيفتاد و حضور رونالدو در مادريد به زمان فلورنتينوپرز وابسته شد و با همت (مالي)‌ وي شكل گرفت، طبعا محبوبيت پرز هم نزد هواداران رئال بيشتر شده است. به پرز به چشم مديري كه رئال را در راه بازيابي اعتبارش قرار داده و در اين راه در هفته‌هاي اخير قريب به 300 ميليون دلار خرج كرده، نگاه مي‌شود.

پرز هماني است كه در دوره اول رياستش در رئال، كهكشاني شدن آن مجموعه را ميسر ساخت و زيدان، بكام، رونالدو، فيگو و اوون را به آنجا برد و در سال نخست از 6 سال اقامتش در برنابئو نيز بسيار موفق بود، اما پس از بدون جام ماندن تيمش در 3 سال دوم مجبور به رفتن از مادريد شد.

او كه از خرداد امسال دوباره رئيس رئال شده، اينك شروع مجدد عصر كهكشاني‌ها را در مادريد اعلام كرده و با اين كه كاكا به خودي خود يك بازيكن استثنايي است و بن‌زما هم در آزمايش‌هاي مختلف خود در ليون موفق بوده است، اما به نظر مي‌رسد نگاه و اميد پرز و همفكران او براي ساقط كردن بارسلونا ابتدا به جوان پرتغالي باشد كه بعضي حركاتش در اولدترافورد فقط با واژه جادو قابل توصيف و ترسيم بود.

تفاوت‌ها

رونالدو طي اين مدت مصاحبه‌هاي كوتاه و بلند متعددي انجام داده و گاه حتي در زمان تكلم به زبان اسپانيايي به زبان مادري‌اش (پرتغالي)‌ رجعت و با آن تكلم كرده ولي حرف اصلي‌اش ابراز شگفتي از استقبال و توجه عظيمي است كه طي اين مدت نسبت به وي صورت پذيرفته است.

حتي اگر ارقام مربوط به مراسم معارفه كاكا و رونالدو (50 هزار به 80 هزار نفر)‌ را قياس كنيم، به تفاوت‌هاي فوق پي‌ مي‌بريم. كاكا مرد سال 2007 فوتبال جهان بود و گاه در ميلان حكمروايي مي‌كرد و بعضي حركاتش فوق‌العاده است. امروز او را مرد اول فوتبال برزيل مي‌دانند كه از نو به صدر جدول فيفا صعود كرده است. با اين حال نگاه به مرد سال 2008 فوتبال جهان در برنابئو چيزي متفاوت است. رونالدو نمي‌‌داند در قبال تعريف‌ها از خود چه بگويد، پرز 62 ساله او را سمبل بزرگ و جديد رئال و نماد چيزي كه اين تيم مي‌خواهد از اين پس باشد، معرفي كرده است.

آيا فوتباليست درخشان و سريع و فني پرتغالي مي‌تواند زيرا بار فشار كشنده توقعات سربلند كند و رئال را به جا و مقامي برساند كه خواهان آن است؟ براي پاسخ اين سوال قدري زود است و فقط مي‌توان گفت او هماني است كه طي 6 سال حضور در اولدترافورد 313 بازي رسمي براي يونايتد انجام داد و در آنها زننده 120 گل بود و در 3 قهرماني متوالي شياطين سرخ در ليگ برتر انگليس، يك پيروزي در جام حذفي انگليس، دو بار فتح جام اتحاديه اين كشور، يك مرتبه فتح جام قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا، يك بار نايب‌قهرماني در اين جام و فتح جام باشگاه‌هاي جهان سهمي عمده داشت و بخصوص بازي‌هاي او در 2 فصل اخير شگفت‌انگيز بود.

رونالدو مي‌گويد: «آمدن به رئال، از روياهاي دوران نوجواني من بود و اين كه حالا شكل گرفته است، حكم تقدير است. حالا اينجا خانه من است و براي موفقيت آن هر كاري خواهم كرد و اين را بزودي خواهيد ديد.»

رونالدو مدعي است برخلاف تصورات رايج، روابط او و الكس فرگوسن مربي مشهور و ديرپاي منچستريونايتد اصلا مخدوش نبوده است. وي مي‌گويد: «ما هميشه با هم خوب بوده‌ايم و بعد از اين هم خوب خواهيم بود. آنها نيز از انتقال من خوشحال و راضي‌اند.»

شك و يقين

اشاره رونالدو به اين نكته است كه رقم نجومي برخاسته از فروش وي، منچستريونايتد را صاحب توان مالي چشمگيري براي انجام مانورهاي بعدي‌اش در بازار نقل و انتقال‌ها كرده است. انتقال رونالدو ركورد قبلي نقل و انتقال‌هاي تاريخ را كه 65 ميليون دلار و متعلق به زين‌الدين زيدان و مربوط به سال 2001 و زمان كوچ اين فرانسوي خلاق از يوونتوس به مادريد بود، شكسته و اين مساله هم بر مسووليت‌هاي رونالدو افزوده است. زيرا او حالا گران‌ترين فوتباليست تاريخ هم هست و بعد از وي لقب دومين بازيكن گران تمام دوران‌ها به كاكا رسيده است. شايد همكاري اين دو با هم چيزي باشد كه بارسلونا را از اريكه قدرت به زير بكشد، اما اگر هنوز در اين زمينه ترديد وجود دارد، در اين شكي نيست كه پرز با به خدمت گرفتن زيزو به عنوان مشاور ارشد خود و بازگرداندن خورخه والدانوي آرژانتيني به سمت قبلي‌اش (مديريت فني)‌ فشار رواني روي بارسلونا را افزايش داده است. بارسايي كه در روزهاي گرد و خاك كردن رئال در بازار نقل و انتقال‌ها در تابستان امسال، نسبتا خاموش و كم‌تحرك بود.

روشي عقلايي

رئال از سال 2004 از مرحله يك‌چهارم نهايي جام قهرماني باشگاه‌هاي اروپا گذر نكرده و فصل پيش در يك‌هشتم نهايي در مجموع دو بازي با حساب كلي 5 بر صفر به ليورپول انگليس باخت و پي كارش رفت. بدتر از همه اين كه تيم كاتالونيايي در بازي برگشت خود با بارسلونا در ليگ اسپانيا كه آن را ال‌كلاسيكو مي‌نامند در زمين خود با نتيجه هولناك 2 6 به آبي و اناري‌ها باخت و لابد با در نظر داشتن اين ضايعات و ضربات سنگين است كه رونالدو مي‌گويد: «بايد قدم به قدم حكومتمان را پس بگيريم و به آرامي جلو برويم. فتح يكي از جام‌هاي ليگ و حذفي اسپانيا و باشگاه‌هاي اروپا در فصل نخست نيز براي ما كفايت خواهد كرد و بعد از آن مي‌توان به سوي فتح جام‌هاي بعدي رفت. من اين طور به ماجرا نگاه مي‌كنم و فكر مي‌كنم عقلايي‌تر از ساير نگرش‌ها باشد.»