اعتراضات بي نتيجه ماند

زمينه سازي آسفالت در دماوند از سرگرفته شد

مسخره ترين حرف اين است که بگويند در دماوند جاده مي سازند تا گردشگر و کوهنورد بيشتري جذب کنند يا گرد و غبار به گونه هاي گياهي آسيب نزند. اين در شرايطي است که دشت زيباي شقايق هاي دماوند با ساخت اين جاده تخريب خواهد شد.

کد خبر: ۵۷۵۴۷

تاریخ: ۰۸ مرداد ۱۳۸۸ - ۲۲:۰۹

پس از يک هفته توقف، مسطح کردن مسير گوسفندسرا و آسفالت سازي دامنه هاي کوه دماوند آغاز شد. حدود دو هفته پيش بود که مسير هفت کيلومتري در دامنه دماوند (معروف به گوسفندسرا) توسط گروهي نامشخص با عمليات مخروط ريزي و خاک برداري دچار تغييراتي مصنوعي شد.

به نوشته اعتماد؛ اين اقدام بلافاصله از سوي مسوولان فدراسيون کوهنوردي، مجلس شوراي اسلامي و رسانه ها پيگيري شد.

اعتراض مسوولان مذکور موجب شد آسفالت سازي اين مسير متوقف شود اما روز سه شنبه مسطح سازي جاده با شدت بيشتري آغاز شد. نماينده فدراسيون کوهنوري مستقر در کوه دماوند در اين باره مي گويد؛ «روز گذشته دو لودر و شش کاميون کار مخروط ريزي شني را در اين جاده آغاز کردند که واقعاً شدت زيادي داشت. آنها کاري را که به صورت معمول در دو سه روز انجام مي شود در يک روز انجام دادند که اين قصد آنها را براي انجام کار نشان مي دهد.»

به اعتقاد امير محمدپور (نماينده فدراسيون کوهنوردي مستقر در کوه دماوند) کساني که اين کار را انجام مي دهند يک هفته کار را تعطيل کردند تا اعتراضات و صداها فروکش کند و بعد از آن با يک عمليات کار را تمام کنند.

هرچند مسوولان تاکيد کرده بودند تنها قصد مرمت و بازسازي مسير گوسفند سرا (دماوند) را دارند اما محمدپور معتقد است اقدام آنها چيزي جز بازسازي است؛ «اگر مسوولان مي گويند اين اقدام شان مرمت و بازسازي است چرا مخروط شني مي ريزند. مخروط شني تنها براي زيرسازي آسفالت کردن روي مسير ريخته مي شود. اگر آنها مي خواستند جاده را مرمت کنند بايد بعد از مسطح کردن آن را رها مي کردند.»

به زعم نماينده فدراسيون کوهنوردي اين اقدام خيانت بسيار بزرگي است و اگر به مرحله آسفالت کردن برسد بايد قسمت جنوبي کوه دماوند را فراموش کرد. بهزاد ترکاشوند بازرس انجمن کوهنوردان ايران درباره آسفالت کردن کوه دماوند توضيح مي دهد؛ «عده يي سودجو هستند که در مناطق طبيعي مانند دماوند نخست جاده مي سازند و سپس زمين ها را قرباني مي کنند در حالي که مناطق مختلف کوه دماوند اثر طبيعي و ملي است.»

به زعم ترکاشوند توجيه هاي گفته و شنيده شده براي ساخت جاده در دماوند اصلاً منطقي نيستند چرا که کوهنوردان به تنها چيزي که در دماوند نياز ندارند، جاده است؛ «مسخره ترين حرف اين است که بگويند در دماوند جاده مي سازند تا گردشگر و کوهنورد بيشتري جذب کنند يا گرد و غبار به گونه هاي گياهي آسيب نزند. اين در شرايطي است که دشت زيباي شقايق هاي دماوند با ساخت اين جاده تخريب خواهد شد.»

بازرس انجمن کوهنوردان ايران معتقد است اتفاقي که در دماوند رخ داده، نسخه يي است که براي بسياري از مناطق طبيعي پيچيده اند؛ «آنها مراتع ملي را ارث پدري خود مي کنند. نخست صورتجلسه محلي جمع مي کنند و تاييد مي گيرند، سپس با استناد به صورتجلسه هاي شوراي محلي براي خود قولنامه تنظيم مي کنند و بعد جاده مي سازند، زمين ها را حصار مي کشند و در پايان به سرمايه گذاران تهراني مي فروشند؛ اتفاقي که در کلاردشت رخ داد، آنها 20 سال پيش چنين نسخه يي را براي کلاردشت اجرا کردند.»