جای خالی "میز مهربانی"؟!

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۵۷۲۳۷۸

تاریخ: ۲۰ اسفند ۱۳۹۴ - ۰۷:۱۳

محمد ماکویی: خوبی "دیوار مهربانی" این است که بر خلاف اشغال سفارت , نام ما ایرانیها را به خوبی سر زبان ها انداخته است!با این حال نبایداز یاد ببریم که این, شیوه جدید و بدیع ابراز مهربانی بوده که ما ایرانیها را شهره خاص و عام نموده و باعث شده دیگران یک جور دیگر روی ما حساب کنند!لذا لازم است فراموش نکنیم که ابراز مهربانی اختصاص به ما ایرانیها ندارد و همیشه و در هرجای این جهان پهناور انسان های نیکی پیدا می شوند که به شیوه و روشی خاص و منحصر به فرد , مهربانی خود را نثار همنوعان خویش می سازند!

قبل از "دیوار مهربانی","قهوه مبادا" و "کتاب در گردش" توانسته بودند به خاطر خلاقیت و نوآوری خاصی که در شیوه ابراز  مهربانی به خرج داده بودند در دل مردم جا باز کرده و توجه جهانیان را به خویشتن معطوف نمایند!

ماجرای "قهوه مبادا" این بود که آدم های مهربان به "قهوه خانه" می رفتند و پول یک تا چند فنجان قهوه را می دادند اما تحویل گرفتن و نوش جان کردن قهوه را به بی بضاعت هایی واگذار می کردند که با وجودی که به شدت اهل قهوه بودند, از پس هزینه ابتیاع آن بر نمی آمدند!

داستان "کتاب در گردش" هم این بود که مردم کتابی را می خواندند و آن را همانجایی که تمامش کردند , می گذاشتند تا دیگری هم بتواند "بی زحمت" آن را در دست گرفته و مطالعه نماید و به مجرد اتمام,آن را بگذارد و برود تا نوبت به خواندن نفر بعدی برسد!

"قهوه مبادا", "کتاب در گردش" و  "دیوار مهربانی" از این نظر که همگی نیاز افراد زیادی را به نوشیدن و خواندن و پوشیدن بر طرف می کنند حائز اهمیت هستند اما حالا که شروع به بالا بردن "دیوار مهربانی" کرده ایم,چرا "الاحسان بالاتمام" را جدی نگیریم و کاری نکنیم که یک نفر بتواند نیازهای خوردن و آشامیدن و خواندن و پوشیدن خود را یکجا و بدون کوشیدن زیاد , برطرف نماید!

در این باره بد نیست اشاره نماییم که انجام چنین کاری در بسیاری از کشورهای جهان مسبوق به سابقه است و سرزمین هایی هستند که در برخی محلاتشان , با قرار دادن میزهایی در مراکز بازیافت و استفاده مجدد, بی نیازان را تشویق نموده اند تا آنچه از مهربانی دارند در طبق اخلاص نهاده و روانه "میز استفاده مجدد" نمایند!به این صورت است که کالاهای رومیزی , مورد استفاده نیازمندانی قرار می گیرد که فرق "زباله" و "جنس به درد بخور" را خیلی بهتر و بیشتر از مردمانی که دستشان حسابی به دهانشان می رسد, می دانند!

در این باره توضیح این موضوع بد نیست که اگر هدف از مهربانی "رکوردشکنی" باشد و یا اینکه بخواهیم شیوه ابراز مهربانیمان خاص و منحصر به جمع ما ایرانیها باشد,باید دور "میز مهربانی" را قلم بکشیم اما اگر به "نتیجه" بیش از "روش انجام کار" بیندیشیم و بخواهیم منتهای تلاش خود را به خرج دهیم تا از ظرفیت های مهربانی موجودمان به بهترین وجهی کمک گرفته و نیازهای کسانی که با سختی و مشقت هرچه تمامتر روزگار می گذرانند را مرتفع نماییم, باید بپذیریم که ایده "میز مهربانی" هم انصافا فکر بدی نیست و لذا میز نامبرده و رومیزی های گرانقدرش قادر است به "جا" و یا در "کنار" دیوار مهربانی,به خوبی هر چه تمامتر جا خوش نموده و انجام وظیفه نماید!