یک مشت ستاره در جیب صمد

جدایی امیر قلعه نویی از استقلال فرصت را در اختیار مدیران تیزهوش و فرصت طلب سپاهان قرار داد تا این شاه ماهی بازار مربیان را به تور اندازند اما انتخاب مدیرعامل استقلال برای پست سرمربیگری چندان به مذاق طرفداران استقلال خوش نیامد. آنها یک بار تیم قهرمان را در اختیار صمد مرفاوی قرار داده بودند و از این تجربه تلخ زمان زیادی نمی گذشت

کد خبر: ۵۷۱۹۱

تاریخ: ۰۵ مرداد ۱۳۸۸ - ۰۹:۴۴

هر چند استقلال لیگ هشتم حرفه ای را با قهرمانی پشت سر گذاشت اما فصل گذشته فوتبال ایران برای آبی پوشان با فراز و نشیب های فراوانی همراه بود. شاگردان امیر قلعه نویی در هفته پایانی لیگ در آخرین مسابقه فصل در مشهد روی لبه تیغ قرار داشتند. حتی برد هم برای آنها کافی نبود چون سرنوشت شان دست خودشان نبود اما چرخ روزگار به کام امیر قلعه نویی گشت. فولاد در اهواز ذوب آهن را داغ کرد تا فرستادن پیام به دسته یک به معنای قهرمانی استقلال در لیگ هشتم باشد. پس از پایان فصل با کسب این قهرمانی تازه روزهای پرالتهاب استقلال از راه رسید. آتش اختلاف مدیرعامل و سرمربی از زیر خاکستر بیرون آمد و دامن این باشگاه و هوادارانش را گرفت.

جدایی امیر قلعه نویی از استقلال فرصت را در اختیار مدیران تیزهوش و فرصت طلب سپاهان قرار داد تا این شاه ماهی بازار مربیان را به تور اندازند اما انتخاب مدیرعامل استقلال برای پست سرمربیگری چندان به مذاق طرفداران استقلال خوش نیامد. آنها یک بار تیم قهرمان را در اختیار صمد مرفاوی قرار داده بودند و از این تجربه تلخ زمان زیادی نمی گذشت. واعظ آشتیانی از آخرین هفته های فصل قبل رابطه خود با تماشاگران را قطع کرده بود. او زمانی که لیدرها را به تمرینات و مسابقات استقلال راه نداد شمشیر را برای مخالفان خود که خواهان ماندن ژنرال در استقلال بودند، از رو بست اما استقلال در فصل نقل و انتقالات عملکرد بدی نداشت. استقلال این فصل هم وحید طالب لو را به عنوان بهترین دروازه بان لیگ در اختیار خواهد داشت و علاوه بر آن با کنار گذاشتن اشکان نامداری که در بازی حساس خارج از خانه استقلال در لیگ آسیایی مقابل الجزیره نمره مردودی (بخوانید صفر) گرفت، دروازه بان موفق فصل پیش پیکان، محمد محمدی را جذب کرد. جدا شدن پیروز قربانی هم از استقلال خیلی برای این تیم ناراحت کننده نبود. بازگشت امیرحسین صادقی دوباره نوید روزهای خوب در خط دفاع را به هواداران داد، به خصوص که حفظ خسرو حیدری در راست و هاشم بیک زاده در چپ خیال آنها را بابت کناره ها هم راحت کرد البته در سمت چپ هم امیرآبادی و هم رینالدو قابلیت بازی دارند و جدایی میثم منیعی خیلی نگران کننده نیست. بیشترین شانس استقلال مربوط به دو ساله بودن قرارداد فابیو جان واریو بود. او ستون اصلی تیم قهرمان بود و دوباره می تواند در کنار جباری که یک سال تمدید کرده به خوبی موجبات تغذیه ایده آل مهاجمان تیم را فراهم کند.
رفتن یدالله اکبری که چندان مورد اعتماد قلعه نویی هم نبود با اضافه شدن کیانوش رحمتی به حسین کاظمی در پست هافبک دفاعی جبران می شود. ماندن پژمان منتظری که هم در پست هافبک دفاعی و هم در پست دفاع قابلیت بازی دارد برای استقلال منشاء خیر خواهد بود. روانخواه که بیشتر فصل گذشته را به دلیل مصدومیت بیرون بود این فصل فرصت بیشتری برای ثابت کردن خود خواهد داشت. علاوه بر او فرهاد مجیدی هم شاید نه به عنوان یک بازیکن ثابت اما به عنوان بازیکنی باتجربه که توانایی باز کردن گره بازی در دقایق حساس را دارد، عصای دست صمد مرفاوی و کادر فنی ناهمگون استقلال خواهد بود اما شیرین ترین دغدغه مربیان استقلال در سال 88 به انتخاب دو مهاجم از چهار مهاجم طراز اول این تیم برمی گردد. عده ای معتقدند آرش برهانی آقای گل فصل گذشته در این فصل نمی تواند جایی برای خود دست و پا کند و مجبور است بیرون گود بماند تا بازی اکبرپور و عنایتی زوج موفق سال های نه چندان دور را تماشا کند. تازه به این فهرست باید سیدمهدی سیدصالحی را هم اضافه کرد که فصل پیش نمایش موفقی در پیکان داشت. با این حساب تماشاگران استقلال چندان از بابت خداحافظی علی علیزاده و علیرضا عباسفرد از این تیم نگران نخواهند بود. بالطبع جدایی بازیکنانی چون میلاد نوری و احمد خزیراوی هم که در فصل گذشته چندان فرصت خودنمایی پیدا نکردند برای این تماشاگران محلی از اعراب ندارد اما با تمام اینها نگرانی تماشاگران استقلال برای نتیجه گرفتن در فصل پیش رو به قوت خود باقی است. عدم اعتماد این تماشاگران نسبت به صمد مرفاوی و توانایی هایش تا جایی است که حتی اضافه شدن روته مولر آلمانی هم نتوانسته از شدت نگرانی آنها بکاهد. هرچند تیم امسال نسبت به تیم سال 85 پیشرفت محسوسی از لحاظ نفرات داشته و حتی صمد مرفاوی در فصل آینده روی نیمکت هم نظرات به مراتب قوی تری نسبت به سه سال پیش در اختیار دارد اما آیا او می تواند به خوبی از این مهره ها استفاده کند و از آنها بازی بگیرد یا باز هم این تماشاگران باید شاهد افت تیم قهرمان در سال پس از قهرمانی باشند و این سناریو را برای چندمین بار بخوانند و ببینند.