كنكاش در نماي تاكتيكي چلسي آنچلوتي

2 رقيب تداركاتي اخير چلسي خيلي تدافعي ظاهر شدند و تمركز آن‌ها معطوف به عمق دادن به خط حمله بود. آنچلوتي عاشق استفاده از 2 مهاجم است اما براي يافتن گزينه‌هاي مورد نظرش كار سختي پيش رو دارد. او در ميلان زوجي چند كاره را دراختيار داشت؛ آن‌چه در چلسي نمي‌بيند.

کد خبر: ۵۶۹۵۱

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۳۸۸ - ۰۸:۱۴

خوزه مورينيو در چلسي مدلي از 3-3-4 را ارائه كرد اما بازيكنان فعلي آبي‌هاي لندن كفاف عملي شدن اهداف تهاجمي آنچلوتي را نمي‌دهند. پيش‌فصل برهه خطرناكي است؛ به خصوص وقتي يك باشگاه مربي جديدي با حضور هيئت ساختار شكن به خدمت گرفته باشد.

به نوشته خراسان و به نقل از گاردین؛ پس از پيروزي آسان مقابل سياتل و برتري مقابل اينتر اكنون روزهاي سخت و به نوعي فلسفي كارلتو از راه رسيده و او بايد خيلي با دقت به افق پيش رو بنگرد. در اين راه اطلاعات اردوي آمريكا خيلي گره‌گشا خواهد بود. به طور مثال آنچلوتي در ينگه دنيا متوجه شد بازيكني مانند دكو در ارسال پاس بيش از تكل متبحر است؛ هر چند سنبه مجهولاتي نظير چگونگي ساختن زوج‌هاي تهاجمي بسيار پر زورتر از معلومات به نظر مي‌رسد.

ايجاد انقلاب تاكتيكي دشوار شده، با اين حال استحاله 3-3-4، 1-4-1-4 يا 1-5-4 چندان نشدني نيست. برخوردار بودن از هافبك‌هاي تدافعي مانند بالاك، دكو و اوبي ميكل كه در امور تهاجمي تخصص ويژه‌اي دارند، برگ برنده كارلتو در القاي تاكتيك‌هايش محسوب مي‌شود.

يكي از پرافتخارترين مربيان تاريخ ليگ قهرمانان درباره اهداف خود گفت: «بازي با 2 مهاجم بيش از هميشه امكان پرس منطقه‌اي را به وجود مي‌آورد. واقعا مايلم چنين شيوه‌اي را اتخاذ كنم.» استفاده از 3 مهاجم در زمان‌هاي خاصي نتيجه‌بخش است.

نايب قهرمان فصل 2008-2007 ليگ قهرمانان در جدال با ساندرز 2 مهاجم غيرتخصصي به نام‌هاي آنلكا و استوريج را دراختيار داشت. آن‌ها يك تمام‌كننده صرف نيستند اما در سيستم الماسي بهترين گزينه براي قرار گرفتن جلوي هافبك تهاجمي هستند. ورود دي‌سانتو و پيزارو به جاي آنلكا و استوريج، متمايل شدن شوچنكو به سمت راست خط تهاجمي را در پي داشت. البته با توجه به عدم حضور دي‌سانتو در تركيب اصلي، پيزارو يا شوچنكو مي‌توانند در بازي‌هاي بزرگ نقش جوان ايتاليايي را عهده‌دار شوند.

دروگبا و كالو با وجود خستگي ناشي از بازي‌هاي ملي مقابل اينتر خيلي خوب ظاهر شدند. تيم سرزمين چكمه‌اي به لطف دوندگي بي‌امان فضاها را پوشش مي‌داد اما هوشياري و قدرت انتقال مهاجمان تيم آنچلوتي اجازه نمي‌داد دار و دسته مورينيو به خواسته‌هاي‌شان دست يابند. كالو به خاطر خو گرفتن به سبك فوتبال هلندي (او دوران آموزشي فوتبال خود را در سرزمين لاله‌ها گذراند) قادر نيست مانند دروگبا خلاقانه و خودجوش يك فكر تهاجمي را عينيت ببخشد.

او ذاتا بازي عرضي را مي‌پسندد و خيلي خوب قادر است بازيكنان كناري را به دنبال خودش بكشاند. در اين شرايط نمايش هوشمندانه استوريج جوان باعث شده كارلو آنچلوتي، خوشحال از آزمايش بازيكنان تازه‌وارد از «وضعيت جديد» بگويد: «مسابقه‌هاي تداركاتي ما را به ايجاد تغيير وا مي‌دارد.»

سرمربي سابق ميلان به درستي اعتقاد دارد در اين برهه كه كار روي بدن بازيكنان در اولويت قرار دارد، توجه صرف به جزئيات فصل نقل و انتقالات و مسائل تاكتيكي چندان ضروري نيست. البته پيروزي در شطرنج ذهني مقابل مورينيو نشان داد شيوه شخصي آنچلوتي در درازمدت چشم‌‌انداز دلپذيري خواهد داشت.

10 تن از 11 بازيكني كه در بازي دوستانه مقابل اينتر به ميدان رفتند از جمله شاگرد ممتازهاي دوران حضور مورينيو در لندن بودند و از طرفي آقاي خاص با استفاده از يك 3-3-4 بدون نقص توانايي‌هايش در تطابق زودهنگام با يك تيم جديد را نشان داد اما كارلتو نبايد نگران باشد. او بايد به شيوه كارلو آنچلوتي گام بردارد!