حالا اصلاح طلبان چه خواهند كرد؟

انتخابات در ایران، مثل بسیاری از کشورها، دو ضلع دارد. در هر کشوری این اضلاع نامی دارند و در ایران، «اصلاح طلب» و «اصولگرا» خوانده می شوند. تکلیف اصولگرایان با انتخابات معلوم بود، حالا معلوم شد که تکلیف اصلاح طلبان هم معلوم است....

کد خبر: ۵۶۶۴۶۱

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۲:۵۹

آیا پاسخ این پرسش که «اکنون اصلاح طلبان چه خواهند كرد؟» همین است که یکی از اصلاح طلبان گفته: «اصلاح طلبان با لیست نیم بند در انتخابات حضور نخواهند یافت، بلکه با لیست کامل و قاطع می آیند» یا پاسخ دیگری دارد؟

به گزارش «تابناک»، شاید تأمل در این سخن آقای رئیس جمهور اندکی ما را به پاسخ نزدیکتر کند. وی دیروز، در دومین همایش ملی اعتدال گفته اند: «گاهی در یک فروشگاه برای خرید لباس فرزندتان آنچه ایده‌آل‌تان هست را پیدا نمی‌کنید، اما برای جلوگیری از سرما خوردگی فرزندان خود حتی لباسی را که با ایده آل شما هماهنگ نیست خریداری می‌کنید، پس بدانید در انتخابات هم اگر حضور نیابید فرزند و جامعه ما دچار مشکل می‌شود، پس همان طور که به ناچار از فروشگاه لباسی خریداری می‌کنید، ولو دلچسب شما نباشد حضور در انتخابات هم کاری لازم است. و ما در هر شرایط باید 7 اسفند پای صندوق انتخابات برویم».

نکته اول و دوم را می توان از این جمله دریافت که «و ما در هر شرایط باید 7 اسفند پای صندوق انتخابات برویم»؛ یعنی ویژگی کاندیداهای تأیید صلاحیت شده با خواسته های حداکثری ایشان و اصلاح طلبان سازگار نیست، ولی حداقل خواسته آنان را برآورده می کند، در نتیجه باید در انتخابات فعالانه شرکت کرد تا این افراد رأی بیاورند.

در همین راستا، رحمانی فضلی، وزیر کشور دولت آقای روحانی نیز با اظهار رضایت از نتایج تعامل با شورای نگهبان گفته بود: «بر اساس نتایجی که تاکنون در تعداد تأیید صلاحیت ها به دست آمده، حجم قبول شدگان به گونه ای است که شاهد رقابت خوبی بین داوطلبان خواهیم بود» که اگر بخواهیم سخن ایشان را در چارچوب جناح ها معنا کنیم، وی گفته اند که: «بر اساس نتایجی که تاکنون در تعداد تأیید صلاحیت ها به دست آمده است حجم قبول شدگان به گونه ای است که شاهد رقابت خوبی بین داوطلبان [ی از دو جناح اصولگرا و اصلاح طلب، در کنار نامزدهای مستقل] خواهیم بود».

حالا اگر یاران آقای رییس جمهور و اصلاح طلبان فقط شرکت کنند، ولی این شرکت با «تمام قوا» و با «شور» و «انرژی» کامل نباشد؛ چه خواهد شد؟ قاعدتاً در آن صورت، نامزدهای آنان به مجلس راه نخواهند یافت و در عوض کسانی به مجلس خواهند آمد که با آنها مخالفند و این زیان بسیاری برای ایشان خواهد داشت.

اگر به سخنان چهره های اصلاح طلب هم نگاهی بیندازیم، عین رویکرد آقای رئیس جمهور را در آن مشاهده می کنیم. حمید رضا جلایی پور یکی از این افراد است.

وی در گفت وگو با «فرارو»  گفته است: «سیاست راهبردی اطلاح طلبان در انتخابات باید چگونه باشد؟ پاسخ مشارکت حداکثری با لیست کامل است؛ یعنی اصلاح طلبان کوشش می کنند در وقت باقی مانده مشارکت مردم بالا برود، چون هرچه مشارکت مردم بیشتر شود، باعث موفقیت نه اصلاح طلبان، بلکه موفقیت مردم ایران خواهد شد».

وی که روزنامه «جامعه» را در کارنامه دارد، ادامه داد: «لذا اصلاح طلبان روی مشارکت حداکثری و تشویق مردم به مشارکت کار می کنند».

جلایی پور درباره نحوه حضور اصلاح طلبان در انتخابات، با توجه به وضعیت کاندیداهای تأیید شده، گفت: «اصلاح طلبان با لیست کامل در انتخابات شرکت خواهند کرد؛ یعنی هم در انتخابات مجلس و هم انتخابات خبرگان چه در شهرهای بزرگ و چه کوچک با لیست کامل حضور خواهند یافت».

همین سخنان را، البته کمی تند و با عصبانیت، فاطمه راکعی هم گفته است. او که مثل جلایی پور سابقه عضویت در «جبهه مشارکت» را در کارنامه دارد، در یادداشتی در شمارۀ امروز روزنامه ایران می نویسد: « رؤیای عدم مشارکت اصلاح طلبان و زنان در انتخابات پیش رو در جناح رقیب هرگز تعبیر نخواهد شد و حامیان دولت و اصلاح طلبان بر این باورند که راه کنار رفتن تندروها و کمک به دولت، تنها حضور پای صندوق های رأی است. این همان مطلبی است که رئیس جمهوری نیز به آن اشاره داشتند و در برنامه های اصلاح طلبان و زنان نیز وجود دارد».

محمدرضا عارف نیز از ابتدا چنین رویکردی داشت؛ رویکردی که از سوی اعضای ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان هم مهر تأیید خورد، در مصاحبه های آنان بارها به صراحت بیان شد و در صحنه واقعیت هم مو به مو به اجرا درآمد. و حالا آنان می خواهند که مردم در مشارکتی حداکثری به نامزدهای دلخواه انان رأی بدهند.

در واقع، اصلاح طلبان، با ائتلاف حداقلی با یاران آقای رئیس جمهور و با اتکا به کاندیداهایی که در برخی موارد حداکثر شرایط و خواسته های آنان را ندارد، در دو انتخابات پیش رو شرکت می کنند تا در مسیر رسیدن به خواسته های خود از طریق «قانون» و در «آرامش» حرکت کنند. رسیدن به این تفکر، می تواند زمینه های بومی شدن «انتخابات» در ایران را فراهم کند. در رقابت های سیاسی از طریق «صندوق رأی»، همه طرف های رقابت، با توجه به «واقعیت»ها رفتار می کنند تا بتوانند نتایج «واقعی» به دست آورند.