شبیه‌سازی کامپیوتری برای درمان ستون فقرات

دانشمندانی در اروپا قصد دارند با استفاده از شبیه سازی بدن بیمار در کامپیوتر، بیماریهای ستون فقرات را درمان کنند. این طرح در بوداپست، پایتخت مجارستان انجام می شود.

کد خبر: ۵۶۵۷۴۸

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۴ - ۰۲:۳۰

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان؛ این طرح با ایجاد یک پلتفورم دیجیتال برای ثبت داده های بالینی واقعی بیمار، از انتهای ستون فقرات، تصویری سه بعدی می سازد و در اختیار پزشک قرار می دهد. این مدل دیجیتال حاصل وارد کردن داده های بالینی در محیطی دیجیتال است که در آن می توان بخش های مختلف ستون مهره ها را جداگانه بررسی کرد.

طراحی دستگاه شبیه سازی کامپیوتری بدن بیمار، برای درمان بیماریهای ستون فقرات

پیتر اندر ایلتس، یکی از محقق های این پروژه، درباره بیماریهای ستون فقرات در مجارستان می گوید: این طرح دو نوع داده را به کار می برد. مهم ترین داده ها از تصویرسازی با تشدید مغناطیسی یا ام آر آی و توموگرافی کامپیوتری یا سی تی به دست می آید. ام آر ای داده های مربوط به غضروف ها را و سی تی داده های مربوط به بافت استخوان را در دسترس ما قرار می دهد. بعد می توانیم از ستون فقرات و مهره ها تصویر بسازیم. با ترکیب این داده ها برای هر بیمار مدل خاص آن بیمار را می سازیم.

آلجاندرو فرانگی، محقق تصویر برداری پزشکی از دانشگاه شفیلد بریتانیا که با این طرح همکاری می کند، می گوید: «اساسا کاری که ما کرده ایم به وجود آوردن الگوریتمی است که قادر به پردازش تصویرهای تشخیصی که جراح به ما می دهد و تبدیل این داده ها به محیطی دیجیتال می باشد که بتوانیم در آن ستون مهره ها را دستکاری و نتیجه را بررسی کنیم.»

درمان و پیش بینی نتایج درازمدت آن برای تحلیل دیسک نخاعی در ستون مهره ها، هنوز بر اساس آزمون و خطا انجام می شود. اما اکنون این امکان به وجود آمده است که گزینه های مختلف را با کامپیوتر آزمایش کنیم و ببینیم که واکنش واقعی بدن به درمان چه خواهد بود.

دیمی ین لاکروا، متخصص زیست شناسی مکانیکی از دانشگاه شفیلد و هماهنگ کننده علمی این پروژه می گوید: «توانستیم مدل سه بعدی ستون مهره ها در ناحیه کمر را در کامپیوتر بازسازی کنیم و مدل فیزیکی آن را هم بسازیم. می توانیم فعالیتهای بدنی هر بیمار را شبیه سازی کنیم.»

آرون لازاری، جراح ستون مهره ها از مرکز ملی تحقیقات مربوط به ستون مهره ها در بوداپست می گوید: «تلاش می کنیم برای هر فرد تأثیر درازمدت پنج ساله یا ده ساله درمان را دقیقا پیش بینی کنیم.»