روح الامینی طی یادداشتی مطرح کرد؛

مدعیان از نیروهای جوان و ناشناخته هر دو جناح بی خبرند!

این نسل را همانقدر که امام باور داشت، جناح های سیاسی باورش ندارند و به راه های مختلف این نسل را مورد بی مهری قرار می‌دهند؛ به گاه کار اجرایی عرصه بر آنان تنگ می‌کنند و به گاه انتخابات، آنان را سربازان خط مقدمی می دانند که تنها وظیفه شان، جمع آوری رأی برای پیرمردهای سیاسی جناح های مختلف کشور است...

کد خبر: ۵۶۵۲۶۲

تاریخ: ۱۳ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۷:۲۸

عبدالحسین روح الامینی فعال سیاسی اصولگرا که هم اکنون به نمایندگی از حزب متبوعش در جلسات ائتلاف اصولگرایان شرکت می کند، در یادداشتی به آسیب شناسی مواضع اخیر برخی از فعالان و تحلیلگران سیاسی درباره فرایند بررسی صلاحیت ها پرداخته است و با طرح ایده هایی تازه، این ادعا را که رد صلاحیت ها، فرصت رقابت حداکثری را از جناح های سیاسی در انتخابات پیش رو گرفته، رد کرده است .

به گزارش «تابناک»، یادداشت روح الامینی که برای نخستین بار در سایت باشگاه خبرنگاران منتشر شده است، به بررسی حضور نسل های سوم و چهارم انقلاب از جناح اصولگرا و اصلاح طلب در عرصه رقابت های انتخابات مجلس پرداخته و جناح های سیاسی را به دلیل نادیدن این جوانان نکوهش کرده است.

روح الامینی معتقد است، جناح های سیاسی این جوانان اصلاح طلب و اصولگرا را تعمدا نادیده می گیرند و  می گویند جناح های سیاسی بعضا چون چهره های مسن و  با سابقه شان فرصت حضور در انتخابات را پیدا نکرده اند ، شعار می دهند که رقابت در انتخابات کم خواهد شد.

این فعال سیاسی به سیاسیون و تحلیلگران خاطرنشان می کند که بی خبری از وجود این جوانان و انتشار مطالب غیر واقعی در آستانه انتخابات، آسیبی است که همگان باید از آن پرهیز کنند.

متن کامل یادداشت روح الامینی به شرح زیر است؛

انتخابات هفتم اسفند مجلس شورای اسلامی، انتخابات نسل سومی های انقلاب اسلامی است. نسلی که جنگ را در دوران طفولیتش تجربه کرد و سال های کوتاهی شمیم عطر وجود حضرت آقا روح الله خمینی را هم استشمام کرد؛ همان ها که امام آن روزها خطاب به آنان می فرمودند، امید من به شما دبستانی هاست. حالا آن دبستانی های امام آنقدر بزرگ شده اند که پا به عرصه سیاست ایرانی نهاده اند؛ آن هم برای انتخاباتی که امام روح الله، نهادش را در رأس امور در جمهوری اسلامی ایران نامید.

این نسل را همانقدر که امام باور داشت، جناح های سیاسی اما باورش ندارند و به طرق مختلف این نسل را مورد بی مهری قرار می‌دهند؛ به گاه کار اجرایی عرصه بر آنان تنگ می‌کنند و به گاه انتخابات، آنان را سربازان خط مقدمی می دانند که تنها وظیفه شان جمع آوری رأی برای پیرمرد های سیاسی جناح های مختلف کشور است و آنان را بزرگ شده و بلوغ یافته برای تصدی مدیریت های کلان نمی‌دانند و فرصت انتخاب شدن را از آنان در عرصه های انتخاباتی نیز گرفته اند.

در انتخابات اخیر نسل سومی‌های اصلاح طلب و اصولگرا خود دست به زانو بلند شده اند و برای مشارکت در ساختن فردای انقلاب بلند شده اند؛ همان ها که هنوز هم این دو نسل را باور نداشته اند و ندارند و آنان را فقط پیاده نظام خود را خواسته اند، اینک نیز حضور آنان را نمی پذیرند و جاماندن برخی از چهره های مشهور اصلاح طلب و اصولگرا از انتخابات اسفند ماه را آخر دنیا می دانند و مکررا اعلام می کنند که فضای رقابت انتخاباتی از دست رفته است و کاندیداهایی به ویژه از اصلاح طلبان باقی نمانده است که رقابتی برای انتخابات مجلس حول آنان شکل بگیرد؛ این حرف یعنی همه جوانان اصلاح طلب و اصولگرای حاضر در صحنه انتخابات یعنی هیچ! گویی که اصلا وجود ندارند! انگار نه انگار که خیل عظیم این جوانان جویای نام نسل سومی و چهارمی، بالاخره روزی باید جای پیرمردان عرصه سیاست جناح های سیاسی پایتخت را بگیرند.

این در حالی است که آمار سازمان های مسئول حکایت می کند که هر کدم از دو جناح چند برابر کرسی های مجلس نامزد جوان، مستعد اما ناشناخته دارند؛ آنان که مدعی‌اند کاندیدایی برای رقابت ندارند از نیروهای جوان و ناشناخته هردو جناح بی خبرند.

این روزها تحلیل های برخی تحلیلگران در نشریات حاکی از این بی خبر مطلق است؛ بی خبری که شاید تعمدی باشد برای شلوغ کردن شهر. شاید فردی چون صادق زیبا کلام که در همه زمینه ها اظهار نظر کارشناسانه می کند! با حمله به آمار سازمان های مسئول و با توهین به آنها منکر وجود جوانان اصلاح طلبی می شود که در سراسر کشور کاندیدا شده اند تا در انتخابات به عنوان نسل سومی ها و نسل چهارمی های انقلاب، برای انقلاب خودی نشان دهند. جوانانی که آقای عارف رئیس شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان ضمن تأیید خیل عظیم آنان که در انتخابات به عنوان کاندیدا حضور دارند، گفته است که رد صلاحیت های اصلاح طلبان، مانع لیست دادن ما در سراسر کشور نمی شود.

برخی عادت کرده اند به مردم اطلاعات غلط بدهند و با آدرس های اشتباه مردم را آواره کوچه پس کوچه های سیاست کنند.

نباید فراموش کرد که همین اخبار دروغ در جریان حوادث سال 88 زمینه ی التهاباتی در کشور را به وجود آورد و اعتماد عمومی را از بین برد و قریب هفت ماه زدوخوردهایی در خیابان‌های تهران بوجود آورد، تا جایی که اوباما که این روزها قبله عالم افرادی چون زیباکلام شده از این فرصت استفاده کرد و با ارسال دو نامه به رهبر انقلاب، خود را در شرایطی احساس کرد که می تواند در آن جو ملتهب، به دخالت در امور ایران بپردازد که البته هیچ گاه با درایت رهبری به مقصود خود نرسید و پس از گذشت سال ها، مجددا به جای دخالت به پای میز مذاکره آمد.

تردیدی نیست که در تاریخ ایران اسلامی تولید و پخش اطلاعات غلط در داخل وخارج کشور موجب سوء استفاده دشمنان و پرداخت هزینه‌های زیادی برای ملت ایران گشته است. روشنفکر یا روشنفکرانی که تصور می کنند در خدمت مردم و ملت ایران هستند، نباید بستر آسیب زدن به منافع ملی گردند. در همین هفته های گذشته، برخی از روشنفکران، حمله افراد مشکوک به سفارت عربستان، که توسط همه نهادهای نظام هم محکوم شد، را بر باد رفتن همه دستاوردهای دولت تلقی کردند! و انگشت اتهام را به جای عوامل سعودی به سوی عوامل داخلی نشانه رفتند! یا للعجب! که نه نیروی جوان خودی را باور می کنند و نه مکر دشمن را و منافع و امنیت ملی کشور را.