نهضتي كه چراغ راه زندگي شد

سید احمد نبوی

کد خبر: ۵۶۴۹۲۴

تاریخ: ۱۲ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۱:۱۱

روزي انقلاب اسلامي در ايران تنها يك حادثه داخلي براي تغيير يك رژيم سياسي نبود. بلكه همان‌گونه كه بسياري از دولتمردان آمريكائي، اسرائيلي و اروپائي در خاطرات خود از آن روزها تعبير كرده‌‌اند ،انقلاب از ديدگاه آنان زلزله‌اي ويرانگر براي جهان شرق و غرب بود. (زلزله ای که بیست و اندی سال بعد از انقلاب اسلامی منجر به فرو پاشی شوروی و ایجاد اروپای متحد در مقابل آمریکا شد). گذشته از آنكه آمريكا مطلوبترين شرائط تاریخی خود بلحاظ ژئو پلتیک و ژئو استراتژیک را در منطقه دارا بود و بلحاظ نظامي دست برتر را در يكي از حساسترين مناطق جهان كه مرزهاي طولاني با رقيب (دولت شوروي) داشت را در حال از دست ‌‌دادن بود ، امواج اين انفجار بزرگ یعنی انقلاب اسلامی رژيمهاي وابسته به غرب را در ممالك اسلامي و بلاد عربي متزلزل و بيمناك كرده بود.

پيام اصلي انقلاب اسلامي ماهيتي فرهنگي داشت ومبتني بر انديشه ديني و ارزشهاي معنوي بود.

پيروزي انقلاب به معناي صدور پيام و ارزشهاي آن و به حركت درآمدن موجي از خيزشهاي رهايي بخش در كشورهاي اسلامي و جهان سوم بود. همزمان با ايران، رژيم وابسته به آمريكا در نيكاراگوئه نيز سرنگون شد. در افغانستان دولت شوروي ناگريز از كودتاي خونين و سپس لشكركشي واشغال اين كشور شد تا حركت اسلامي را مهار كند.در عراق، كودتاي صدام با همين هدف شكل گرفت. مردم لبنان و فلسطين پيروزي انقلاب ايران را جشن گرفتند و جهاد خويش را در شكلي نوين و ملهم از انقلاب اسلامي آغاز كردند. جنبشهاي اسلامي در مصر، تونس، الجزاير، سودان، عربستان و تركيه احيا شدند.

پس از جنگ جهاني دوم نظمي ظالمانه بر جهان حكمفرما بود. مناطق مختلف جهان بين دو قدرت غالب شرق و غرب تقسيم شده بود و سازمانهاي نظامي ورشو و ناتو نگهبانان اين نظم ناعادلانه بودند.

هيچ حركت و تحولي درجهان سوم خارج از اين چارچوب و بدون وابستگي به يكي از دو قطب حاكم امكان موفقيت نمي‌يافت. اينك انقلابي در جهان معاصر و در منطقه امن غربيها پيروز شده بود كه شعاراصلي آن «نه شرقي نه غربي» بود. نهضت امام در ايران مستقيماً با امپرياليسم آمريكا درافتاده بود و شكست را بر او تحميل كرده بود. اين واقعيت كمونيست‌ها را در ادعاي مبارزات ضدامپرياليستي شان خلع سلاح مي‌كرد و براي نخستين بار در عصر حاضر، دين را به عنوان عاملي حركت‌زا در پهنه مبارزات ملتها مطرح مي‌ساخت.با وجود همه ناباوريها و تمامي تلاشهايي كه در سطح بين‌‌المللي براي حفظ رژيم شاه و جلوگيري از موفقيت امام‌خميني بعمل آمد، انقلاب اسلامي در مرحله نخست مبارزات خويش پيروز گرديد و از اين جهت پيروزي آن بيشتر به يك معجزه شبيه بود تا تحولي عادي. به جز امام‌خميني و توده‌‌هاي بيشماري كه خارج از تحليل‌هاي معمول، به گفته‌‌ها و وعده‌هاي امام باور قلبي داشتند، عموم تحليل‌گران سياسي و همه كساني كه در رخدادهاو حوادث ايران دخيل بودند وقوع چنين پيروزي را، حتي تاروزهاي واپسين عمررژيم شاه ناممكن ميدانستند.

چنين بود كه از صبحدم 22 بهمن 1357 خصومت با نظام نوپاي اسلامي در پهنه‌اي گسترده آغاز شد.جبهه دشمنيها را آمريكا رهبري مي‌كرد و دولت انگليس و برخي دول اروپايي ديگر به همراه تمامي رژيمهاي وابسته به غرب در آن مشاركت فعال داشتند. شوروي (سابق) و اقمار آن نيز ناخرسند از اتفاقي كه در ايران افتاده و به حاكميت دين منجر گرديد، با آمريكائيها در بسياري از خصومتها همسو شدند. نمونه بارز اين هم‌پيماني در همنوائي نيروهاي چپ و راست ضدانقلاب داخل كشور كه بعدها اسناد وابستگي آنان به سفارتخانه‌هاي شوروي و آمريكاافشا گرديد و ازآن بارزتر هماهنگي همه‌‌جانبه دو كشور در تجهيز صدام و حمايت از او در جنگ با جمهوري اسلامي را مي‌‌توان مشاهده كرد. اما امام‌خميني با همان منطقي كه نهضت اسلامي را آغاز كرده بود ،در اوج فتنه‌ها و فشارهاي خارجي انقلاب را هدايت كرد و آن را با اراده خويش به دوره سازندگي و ثبات هدايت نمود. نهضتي كه امام ‌‌خميني پرچمدار و پايه‌گذار آن بود، توانست غبار از چهره اسلام زدوده و سيماي حقيقي آن را پس از 14 قرن به جهان تشنه عدالت بنماياند. به همين دليل است كه انقلاب اسلامي ايران در جهان اسلام به عنوان «انقلاب امام‌‌خميني» شناخته شده است.

به همين علت است كه تاكنون هيچ يك از طرحهاي سياسي و اقتصادي و نظامي آمريكا عليه ايران كه غالباً با حمايت يا سكوت متحدان منطقه‌اي و جهاني آن كشور همراه بوده، به نتيجه نرسيده است و به همين دليل است كه پس از گذشت نزديك به سه دهه مقابله غرب باانقلاب، امروز تئوريسين‌ها وسياستمداران اروپایی وآمريكائي بر ضرورت پذيرش و تحمل واقعيت انقلاب وجايگاه جمهوري اسلامي درعرصه بين‌المللي تاكيد می‌كنند.

نهضتي كه در 22 بهمن 1357 به پيروزي رسيد، امروزه براي بسياري از ملل جهان چراغ راه زندگي است. مهمترين دستاوردهاي اين انقلاب در صحنه‌ بين‌المللي تاكنون به قرار زير بوده است:

1. تجديد بناي تفكر انقلابي بر مبناي دين

2. مطرح شدن اسلام بعنوان يك ايدئولوژي انقلابي.

3. تلفيق موفقيت آميز رهبري سياسي و مذهبي.

4. احياء اخوت اسلامي در ميان مسلمانان

۵. احیا قدرت نظامی و برتری علمی در جهان