عشایر فراموش شده ضربت ذوالفقار

حجت الله هاشم بیگی*

کد خبر: ۵۵۹۷۶۰

تاریخ: ۱۹ دی ۱۳۹۴ - ۱۸:۵۷

19 دی ماه یادآور وقایع مهمی در تاریخ انقلاب اسلامی ایران و دفاع مقدس است، این روز بزرگ،  یادآور عملیات افتخارآفرین کربلای 5 و همچنین حماسه بزرگ قیام مردم قم در  دیماه 56 می باشد.

اما، یکی دیگر از حماسه ها و رویدادهای بزرگ دوران دفاع مقدس که متاسفانه مانند خیلی از وقایع رخ داده در استان ایلام به فراموشی سپرده شده و در سطح ملی کمتر به آن پرداخته می شود، عملیات ضربت ذوالفقار  در 19 دی ماه سال 59 می باشد که منجر به بازپسگیری ارتفاعات میمک از دست دشمن متجاوز گردید و معروف به عملیات فتح میمک نیز می باشد.

بسیاری آغاز حمله عراق را در 31 شهریور 59 می دانند، در حالی که جنگ 12 روز قبل از آن در ایلام آغاز شده بود. ارتفاعات میمک در استان ایلام، به دلیل برخورداری از موقعیت مناسب، جزو اولین مناطقی بود که مورد هجوم و اشغال نیروهای ارتش عراق قرار گرفت.

بلافاصله پس از آگاهی از اشغال میمک، لشکر 81 زرهی ارتش از جمله هوانیروز ارتش، سپاه و بسیج در مناطق مختلفی از این جبهه مستقر شدند و آرایش خطوط را برای حمله به ارتش عراق کامل کردند. علاوه بر عشایری که در منطقه مستقر بودند، عشایر انقلابی و دلاور  استان ایلام، از نقاط مختلف برای کمک به رزمندگان به منطقه میمک شتافتند.

با توجه به سابقه سکونت نیروهای عشایر در میمک و آشنایی آنان با این منطقه، نقش عشایر در عملیات فتح میمک(ضربت ذوالفقار) بسیار پررنگ بود؛ به طوری که بدون کمک نیروهای عشایر، بیرون راندن ارتش بعث عراق از ارتفاعات میمک ممکن نبود.

این عملیات بیش از گذشته توانایی رزمی شیرزنان و شیرمردان عشایر استان ایلام را به فرماندهان نظامی کشور ثابت نمود. بطوریکه بعداز این عملیات، نیروهای عشایر جزوی انکارناپذیر از رزمندگان اسلام شدند.

زبان از بیان رشادت و دلاوری عشایر استان ایلام در این روز، قاصر است. 19 دی ماه برگی زرین از افتخارات این مردمان صادق و بی آلایش است. کارنامه درخشان عشایر در دوران جنگ و حضور فعال و جانانه آنان در خط مقدم و پشت جبهه ها، واقعیتی غیرقابل انکار است.

سالها از آن ایام می گذرد و آنان که در نبرد میمک شرکت داشته اند، حماسه ها را برای جوانان و آنان که ندیده اند شرح می دهند. ای کاش؛ رسانه ملی نیز، به یاد غیرت دلیرمردان و شیرزنان عشایر، حماسه 19 دی ماه را مورد بررسی قرار می داد و به گوشه هایی از رشادت آنان می پرداخت.

به هرحال، بیان تمام رشادت ها و غیرت نیروهای عشایر در کنار رزمندگان اسلام، در این مقال نمی گنجد. اما، پیوند عاطفی عشایر منطقه با  امثال شهید کشوری هنوز هم پابرجاست.

در منطقه میمک و در یکی از روزها، فردی از نیروهای عشایر به نام«پنج ستونی» هلی کوپتر عراقی که ارتفاعش را کم کرده بود و رزمندگان اسلام را به رگبار بسته بود، با اسلحه برنو مورد هدف قرار داد و باعث سقوط هلی کوپتر شد. مرحوم شهید کشوری( که اتفاقاً در تنگه بینا منطقه میمک- نزدیک چَوار به شهادت رسیده است)، لاشه هلی کوپتر را به صالح آباد منتقل کرد تا باعث افزایش روحیه رزمندگان شود.

بعد از پخش سریال سیمرغ، افسوس فراوانی برای ما برجای ماند؛ چرا که انتظار می رفت به بهانه این سریال تلویزیونی، دلاوری مردم ایلام علی الخصوص عشایر استان به تصویر کشیده می شد. ای کاش؛ کارگردان این سریال، یکی از «کیمیا» های فیلمش را به ایلام می فرستاد!!!

آری، شهید کشوری در قلب مردم ایلام همیشه جاودانه است و خاطرات زیادی از حضور این خلبان ماندگار در اذهان مردم استان ایلام وجود دارد. اما صد حیف که تهیه کنندگان و دست اندرکاران سریال سیمرغ نتوانستند به درستی حضور شهید احمد کشوری در ایلام و جایگاه وی در بین مردم استان ایلام را به تصویر بکشند. شاید، دست تقدیر سرنوشت مردم ایلام را اینگونه نوشته باشد و غبار فراموشی بر روی خاطرات این دیار نقش بسته باشد و گرنه چگونه ممکن است فیلم سیمرغ (داستان شهادت خلبانی با بیشترین زمان حضور در جبهه های ایلام) به راحتی از کنار نقش مردم ایلام در دوران دفاع مقدس بگذرد و از تصاویر مناطق جنگی ایلام، کوه های استوار و حداقل ارتفاعات مهم میمک استفاده نکند؟

کسی چه می داند عشایر ایلام و سایر نقاط ایران چگونه خالصانه از تمامیت ارزی کشور دفاع کردند...آیا سزاوار است نیروهای ساده و بی آلایش عشایر که با تمام وجودشان ایران اسلامی را دوست دارند و حافظ مرزهای کشور هستند، مورد غفلت واقع شوند و نقش و جایگاه آنان در دفاع مقدس به درستی معرفی نشود؟

به راستی چرا درباره عملیات های مهمی که در استان ایلام رخ داده است، تاکنون فیلم سینمایی یا سریالی در سطح ملی ساخته نشده است. از طرفی، این همه فیلم و سریال درباره دوران دفاع مقدس پخش می شود، آیا سرگذشت هیچکدام از رزمنده ها و افراد فیلم قابل گره زدن به ایلام نیست. آیا مهران با 6 هزار شهید از نقاط مختلف کشور، سزاوار این همه فراموشی بوده است. اگر برکت عتبات عالیات نبود، به راستی چه کسی به مهران توجه می کرد که البته درحال حاضر، سالی یکبار در کانون توجه قرار می گیرد و بعد از آن به راحتی می توانند لایحه منطقه آزاد مهران را از دستور کار  مجلس خارج کنند!!

بحث ما، بحث مردم ایلام نیست. مردم ایلام سالهاست به فراموشی عادت کرده اند و تلاش برای حفظ مرزها و آرمان های انقلاب اسلامی را در گمنامی انجام خواهند داد و هر کس چشم طمع به کیان ایران داشته باشد، چشمانش را کور خواهند کرد. موضوع ما،  بحث تمام رزمندگان دلیر و شجاعی است که از نقاط مختلف کشور در جبهه های عملیاتی ایلام حضور داشته اند و هیچگاه به درستی حق مطلب درباره آنان ادا نشده است.

در هر نقطه ای از خاک ایران عزیز، می توان خانواده ای را یافت که جگرگوشه اش در خاک پاک ایلام به سوی آسمان ها شتافته است، می توان خانواده هایی را یافت که فرزندشان یا پدرشان یا عضوی از خانواده شان اسارت و جانبازی خود را از مناطق جنگی ایلام به یادگار دارد و خاک ایلام مزار ابدی کسانی شده است که حتی استخوان و پلاکشان نیز به دست خانواده نرسیده است...
باور کنید؛ اگر سیل، زلزله، آتش سوزی و دروازه عتبات عالیات نباشد، ایلام باز هم شایسته توجه است و گنجینه دفاع مقدس در ایلام سزاوار نگاهی بسیار فراتر و ملی تر است...

* مدیرعامل انجمن دانشجویان و فارغ التحصیلان چَوار ایلام