تعامل سازنده و مدیریت هوشمندانه شهرداری و شورای شهر لازمه توسعه پایتخت

شوراهای اسلامی شهرو شهرداری به‌عنوان دو بازوی نظارتی و اجرایی نظام مدیریت شهری، نقش مؤثر و اساسی در روند توسعه و پیشرفت شهر ایفا می‌کنند از این رو، در نظام‌های مدرن، اداره جامعه براساس یک توافق جمعی شکل می‌گیرد.

کد خبر: ۵۵۶۴۶۹

تاریخ: ۰۵ دی ۱۳۹۴ - ۰۰:۳۰

به گزارش «تابناک اجتماعی»، با رشد و توسعه روزانه پایتخت و رشد روزافزون نیازها و بروز مشکلات آن (تراکم، ترافیک، حاشیه‌نشینی، آلودگی، فقر، نوسازی، اشتغال و...) نیاز به همفکری و انسجام بندی تصمیم ها بین کانون اندیشه‌ورزان و شهردارضرورتی اجتناب ناپذیر است که می توان با هم‌اندیشی و مساعدت همگانی، راه‌های برون‌رفت از مشکلات شهری، معضلات اجتماعی و توسعه ای آن را یافت و با تشریک مساعی و برنامه‌ریزی دقیق، آن را هموار ساخت. شورای شهر و شهرداری می توانند این گره را با تعامل گشوده و با همدلی درجهت بهسازی زندگی اجتماعی پایتخت نشینان گام بردارند.

وقتی درمقام داورمنصف بخواهیم عملکرد ده سال اخیر مدیریت شهری تهران را مورد ارزیابی قراردهیم، باید از زوایای متعدد و با در نظرگرفتن مولفه های متنوع، پای کارنامه با سابقه ترین رییس بلدیه نمره ای را درج کنیم تا انصاف رعایت شود. نمره هرچه باشد برای شهردار و شهروند بامعناست. چرا که عملکرد مدیر را منعکس می کند و از طرفی دیگر، انتظارات شهروند تهرانی نیز بر اساس آن شکل می گیرد.
اگر بخواهیم عملکرد محمدباقر قالیباف را طی یک دهه فعالیتش درپایتخت درحوزه های مختلف عمرانی، فرهنگی، اجتماعی و محیط زیست زیر ذره بین بگذاریم برای فهرست کردن آن باید به سراغ بزرگ ترین و شاخص ترین آن برویم؛

ازتوسعه و تکمیل شبکه بزرگراهی پایتخت گرفته، تا توسعه خطوط چند رنگی راه آهن شهری تهران و حومه، راه اندازی سامانۀ اتوبوسرانی تندرو ، احداث زیرگذرمیدان توحید، برج میلاد، بزرگراه امام علی علیه السلام، بوستان ولایت ، پل تفریحی عباسآباد ، تأسیس مددسراهای متعدد، تبدیل بیش از ۳۰۰کیلومتر از طول حاشیه بزرگراه‌های پایتخت به فضای سبز، کمک به ارتقاء سرانه مطالعه با بهره برداری از ۴۰۰کتابخانه ، بهره برداری سالانه 93 بوستان، احداث بیش از ۱۰ فرهنگسرا در ۱۰ سال، افزایش ۵ هزار صندلی به ظرفیت سینماهای تهران، احداث موزه ها و خانه موزه ها، ایجاد زیرساخت های ورزش قهرمانی از محلات، راه اندازی ۳۵۴ خانه سلامت در محلات ، بخشی از خدماتی است که دردوران مدیریت محمد باقر قالیباف برای جمعیت 14 میلیونی کلان شهر تهران انجام شده است که در نظر هر شهروند منصف قابل ستایش و تقدیر است. البته نباید کاستیها و ایرادات درحوزه سخت افزاری و نرم افزاری دراین فرآیند را نادیده انگاشت لیکن، واقع بینانه ترین و معتبرترین ارزیابی نمره ای است که در ذیل کارنامه 10 ساله شهردار باسابقه درج شد که خود مردم با لحاظ تمام مولفه های مدیریت شهری و متغیرهای ملموس خود به مدیرشان داده بودند.

رضایت 92 درصدی بر اساس یک نظرسنجی علمی انجام شده توسط یکی ازمعتبرترین موسسات نظرسنجی کشورازعملکرد قالیباف؛ که در بین تمام شهرداران قبلی پایتخت رتبه اول را به خود اختصاص داده بود. این عدد خود زبان گویای تمامی تلاش‌های مدیریت شهری تهران در دوره شهردار باسابقه پایتخت است. این را اضافه کنید بر اینکه این عدد در شرایط تحریم های بین المللی بوجود آمده بود ضمن اینکه، رابطه دولت‌ها با قالیباف در ١٠ سال گذشته چندان تعاملی نبوده است و همین شرایط، او را دراقدامات اجرائی و حتی سیاسی‌ تنها می‌گذاشت. هشت سال دولت نهم و دهم درتقابل با دولت گذشت و نه‌تنها کمکی به شهر و شهردار تهران نشد بلکه سهم دولت در بخش‌های مختلف از جمله حمل‌ونقل عمومی نیز پرداخت نشد و حتی شهردار جهادگر پل صدر و تونل نیایش را همانند بسیاری از پروژه‌های دیگر شهری با هزینه مستقیم شهرداری اجرا کرد و دردوره دو ساله دولت تدبیر و امید نیز، سبک و سیاق به همان روند قبلی پیش رفت.

اما شهردار بعد از انتخابات ریاست جمهوری 92 و ناکامی در رسیدن به پاستور، راه خیابان «بهشت» را در پیش گرفت، ولی ظاهرا بعد ازدریافت مجوز برای ورود به «بهشت» از سوی شورای سوم، ورق برگشت و سیر نزولی آغاز شد. از همان شروع مجدد، مردانی از جنس سیاسی متفاوت بر صدر شورای شهر و شهرداری تهران، پیامی از اختلاف را با شورای شهر مخابره کرد. مسجدجامعی و هم تیمیهایش بی شک در قامت ریاست شورای شهر توان بیشتری برای مقابله با برخی تصمیمات سردار شهرداری تهران داشتند.

قالیباف که دردوران پیشین شهرداری اش، به مدد مهدی چمران دوران آرامی و بدون کارگر انتقادها را درتعامل با شورای شهری‌های سابق گذرانده بود، حال دیگر در شرایطی رو به تحول ، به مانند گذشته خود را مصون ازانتقادات و نظارت های ذره بینی شورا نمی بیند. ابتدای شروع به فعالیت مجدد با ایجاد سونامی تغییر در عزل و نصب ها و برخی برنامه های دیگر،  زاویه اختلافش با شورا درطول زمان گسترده تر شد بطوریکه، یاران وفاداردیروز ازجمله علیرضا دبیر ، مرتضی طلایی، معصومه آباد، عبدالمقیم ناصحی نیز از جمله اصولگرایانی شدند که جبهه اصولگرایان منتقد قالیباف در شورای شهر را تشکیل دادند و نسبت به برخی برنامه های شهردارانتقاد جدی وارد کردند. همزمان با این خلاء تعاملی بوجود آمده از این فضا، عرصه برایجاد حاشیه ها و گمانه زنی های متعدد در رسانه هاو در نظرمردم تحلیل بر انرِژی برای خدمت و توسعه فراهم و سیر افولی آغاز شد.

انتقادهای اخیر و جدی یاران نزدیک و طیف اصلاح طلب، پرسابقه‌ترین شهردار تهران را در فضای تازه‌ای از کارقرار داده که به طور قطع با آنچه در 10 سال گذشته تجربه کرده متفاوت است و شرایطی پرفشار برای کاردرراس هرم شهرداری رقم زده است. ﻧﺘﯿﺠﻪ اﯾﻦ ﺷﮑﺎف و واگرایی شهردار ناشی ازعدم تعامل مناسب و همفکری انسجام بخش با شورای شهر برای اوج گرفتن از آسیب ها و ناملایمات شهری ﺟﺰ اﯾﻦ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﭘﯿﮑﺮه ﻣﺪﯾﺮيتي در ﭘﯿﺸﺒﺮد اﻫﺪاف، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ و کسب رضایت مردمی ﺟﺎ ﻣﯽ ما نند و در ﺑﺴﯿﺎری از ﺣﻮزه ﻫﺎ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪه یا دﭼﺎر اﻧﺤﺮاف ﻣﯽ ﺷﻮد.

این ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯽ و اﻧﺤﺮاف ﭼﻪ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﭼﻪ ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻋﻤﻼ ﺑﻪ شکل های ﻣﺨﺘﻠﻒ عمیق تر شدن زخم های کهنه و تمام نشدنی ﺗﻬﺮان را به دنبال خواهد داشت. عمق بخشی، سرعت دادن و کیفی کردن روند گذشته توسعه پایتخت در مسیر پیشرفت و عدالت مطالبه به حق مردم از تیم مدیریت شهری است و این مهم جز با تعامل سازنده و مدیریت هوشمندانه شهردار مجاهد دیروز و اعضای محترم شورای شهر امکان پذیر نیست.