آرمسترانگ در نيمه راه توردوفرانس؛

جنگ با دوستان، نبرد با دشمنان!

کد خبر: ۵۵۶۲۸

تاریخ: ۲۴ تير ۱۳۸۸ - ۱۰:۰۲

در دوچرخه سواري دو هم تيمي، رقيب بزرگ هم هستند که فقط گاهي بنابر مصلحت موجود براي موفقيت يکديگر ميدان را خالي مي کنند.توردوفرانس 2009 نيز با چنين کليشه يي به ياد آورده مي شود؛ نبرد نزديک آلبرتو کونتادور اسپانيايي و لانس آرمسترانگ امريکايي در قالب رکابزنان تيمي قدرتمند به نام آستانا.

به نوشته اعتماد و به نقل از گاردین؛ روزگاري پانتاني و اولريش رقيب قهرمان هفت دوره توردوفرانس محسوب مي شدند اما اکنون لانس در راه رسيدن به هشتمين عنوان در اين تورنمنت بايد با يک هم تيمي به نام کونتادور بجنگد. فعلاً آرمسترانگ فقط مي داند طي 10 روز آينده يک رقيب قدرتمند را نزديک خود مي بيند. اينکه کي و کجا آن شبح از لانس پيشي مي گيرد کسي چيزي نمي داند. درنده خويي آرمسترانگ معجون يادگاري هاي برجاي مانده از آغاز دوران حرفه يي (زماني که حريف را نه شکست خورده بلکه نابودشده مي خواست) و شيوه تمرين خاص اوست.

حالا آرمسترانگ پس از حضور مجدد در دنياي دوچرخه سواري، اينچنين از سوي يکي از 179 رقيب امسال مورد ستايش قرار مي گيرد؛ «آرمسترانگ با تمام افراد حاضر در توردوفرانس 2009 متفاوت است و شيوه يي خاصي دارد.» وقتي مراحل آغازين توردوفرانس سپري شد شک و ترديدها پيرامون لانس آرمسترانگ از بين رفت. همه هواداران يک 37ساله را ديدند که بدون هيچ ملاحظه يي يک به يک در حال جا گذاشتن رقبا است.

هرچند او تا امروز خيلي فوق العاده ظاهر نشده اما همان تک جرقه ها آتش اشتياق دوستدارانش را شعله ور کرده است. براي ستاره ورزش امريکا خواستن مترادف با توانستن است. او در شيمي درماني بخش زيادي از جذابيت ظاهري خود را از دست داد اما مشاهداتش، به تولد دومين کتاب پرفروش سال جهان منجر شد.

تازه مجموع درآمد سالانه او از موسسه مبارزه با سرطان موسوم به (Live Strong) بالغ بر 75 ميليون يورو گزارش شده است. خريداران دستبند زرد آرمسترانگ رسماً عضوي از کلوپ محلي مبارزه با بيماري بزرگ دو قرن اخير نام گرفته اند. لانس در آستانه دور دهم گفت؛ «يک سال کاري متفاوت را تجربه مي کنم. من سرمايه گذار يا تاجر نيستم. دوست دارم مردم درک کنند پول ها اينجا مي ماند و من رو به جلو حرکت مي کنم.» خيلي ها سبک رقابت آرمسترانگ را نمي پسندند. لانس غالباً مانند سايه ديده مي شود اما کم کم اوج مي گيرد و همه را جا مي گذارد.

ظاهراً پيراهن زرد که از حدود يک قرن پيش هم قواره قهرمانان ادوار مختلف مي شود، تحت تملک آرمسترانگ درآمده و رقبا بايد به شيوه هاي مختلف درصدد به زير کشيدن جوان امريکايي باشند. به رسم معمول هنگام گذر دوچرخه سواران از کنار هواداران، دست هاي محبت آميزي به سمت رکابزنان دراز مي شود. امسال چهار دستبند زرد و مشکي با آرم (Live Strong) در خط پايان مراحل مختلف به چشم خورد. البته آرمسترانگ مايل بود خودش هم حتماً در صحنه باشد و به همين دليل حين رقابت براي هوادارانش پيغام مي فرستاد؛ «هدفي را انتخاب کن و برايش تا پاي جان بجنگ».

اين دو شعار هم جالب به نظر مي رسيدند؛ «زندگي نکن، از زندگي لذت ببر» يا «داستان، داستان اميدواري است، نه داستان دوچرخه».با وجود چنين دلربايي هايي آرمسترانگ بدون ذره يي جوزدگي اشتباهاتش را مي پذيرد؛ خطاهايي که باعث شد با اختلاف 9 ثانيه نسبت به نو کنتيني رما پشت سر کونتادور در رتبه سوم بايستد.

حالا متوجه شديد چرا او نسبت به روزهاي اوج کار سخت تري پيش رو دارد؟ «لورن فينون» فاتح دو دوره توردوفرانس در هيبت مشاور سرطاني ها اعتقاد دارد تغيير سبک مي تواند از آرمسترانگ شخصيت و در واقع ورزشکار جديدي بسازد. فاتح شش دوره توردوفرانس در اين باره گفت؛ «در برخي رقابت ها شيوه متفاوتي را به نمايش مي گذارم. قدرت دست هايم ناشي از استفاده از دست مصنوعي در دوران کودکي است. به هيچ وجه آن ورزشکار چند سال پيش نيستم.»

لانس در حالي چنين آرام حرف مي زند که خيلي خوب مي داند خطر اصلي بيخ گوشش قرار دارد. آلبرتو کونتادور به عنوان يک هم تيمي در مراحل بالاتر دردسرهاي بسياري به وجود مي آورد؛ مانند رقابت جمعه گذشته در آندورا. آرمسترانگ درباره رقيب اسپانيايي گفت؛ «وقتي کونتادور بخواهد کاري انجام دهد، نمي توانم مقابلش مقاومت کنم.

مهم نيست جدول چه مي گويد. من به عنوان يک هم تيمي بايد گاهي جاده صاف کن آلبرتو باشم. اگر او بهترين دوچرخه سوار تور شناخته شود، حرفي براي گفتن نخواهم داشت. آرام هستم و تا حد امکان شور و نشاط قبلي را حفظ مي کنم.»البته عزم آرمسترانگ براي جبران ناکامي در جيرو هم مي تواند خيلي از معادلات را بر هم بزند.

آرمسترانگ برخلاف سايرين پس از پايان رقابت ها در 26 جولاي يک مرحله اضافي پيش رو دارد؛ آنچه در حکم مراسم تجليل از اوست. البته خداحافظي اسطوره نگراني «آستانا» را در پي ندارد چون سال 2011 کاونديش هم تيمي او 26ساله مي شود و برحسب قانون دوچرخه سواري بهترين سال هاي دوران حرفه يي خود را پشت سر خواهد گذاشت.دنياي دوچرخه سواري پس از آرمسترانگ چه خواهد شد؟ آرمسترانگ بدون اين ورزش کجا مي رود؟ پاسخ پرسش اول روشن نيست اما جواب سوال دوم لابه لاي علاقه او به سياست جست وجو مي شود.

چهره محبوب اين امريکايي پس از اعتراف به دوپينگ اندکي خدشه دار شده و حالا يک راي اعتماد سياسي مي تواند ورق را به حالت اوليه برگرداند. اگر باراک اوباما سه يا هفت سال ديگر رئيس جمهور بماند، آرمسترانگ آماده نام گرفتن به عنوان دومين رئيس جمهور تگزاسي دهه گذشته ايالات متحده مي شود. لانس به جمهوريخواه ها تعلق خاطر دارد اما نگرش منفي نسبت به جنگ عراق او را محبوب دموکرات ها کرده است.

کلام آخر درباره ارتباط کونتادور و آرمسترانگ از زبان ضلع سوم مثلث قدرت آستانا بيرون آمد. بردلي ويگينيس که در چند روز آينده آلبرتو و لانس را همراهي مي کند، گفت؛ «واقعاً نمي دانم بين اين دو چه مي گذرد. آنها رکاب مي زنند و مي جنگند. اطلاعاتم در همين حد است.»