ساختار سیما و شبکه‌ها دوباره بازنگری می‌شود؛

پشت پرده تغییر مدیر کلیدی تلویزیون که فیلم‌ها و سریال‌ها با مجوزش ساخته می‌شد

پیش از این، مجموعه این مطالبات در شبکه‌ها توزیع می‌شد و تمام این فشار متوجه یک مدیر نبود اما در دورانی که رسانه ملی وضعیت مالی مناسبی نیز ندارد، همه این مطالبات متوجه یک مدیر شده بود و به همین تخشید علی رغم تجربه و سوابق مثبتش نتوانست زیر بار فشار بیش از صدتهیه کننده و گروه وسیع دیگری از کارگردان‌ها و برنامه‌سازها دوام بیاورد و ترجیح داد عنان کار را واگذارد.

کد خبر: ۵۵۵۵۱۳

تاریخ: ۳۰ آذر ۱۳۹۴ - ۰۹:۴۳

یکی از مهم‌ترین کرسی‌های مدیریت رسانه ملی در شرایطی با استعفای یکی از مدیران خوش‌سابقه تلویزیون خالی شد که این احتمال وجود دارد با توجه به فشار کاری که به صاحب چنین مسئولیتی -با هر سابقه‌ و تجربه‌ای- وارد می‌آید، تجدیدساختار در این بخش کان لم یکن شود و مدیریت تولید سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی به شبکه‌های تلویزیون بازگردد.

به گزارش «تابناک»؛ پس از سه بار استعفای محمودرضا تخشید، بالاخره اصغر پورمحمدی با کناره‌گیری این مدیر کلیدی‌اش از جایگاه مدیرکلی امور نمایش سیما موافقت کرد تا در مدتی کوتاه، از پذیرش استعفای محمد احسانی مدیر شبکه اول سیما، دومین چهره نزدیک به معاون سیما که اتفاقاً همچون احسانی تجربه موثر فعالیت در تلویزیون را داشت، نتواند در فضای کنونی رسانه ملی دوام بیاورد و رحمان سیفی آزاد با حکم معاون سیما، جانشین تخشید شود.

تخشید که  فارغ التحصیل جامعه شناسی از دانشگاه شهید بهشتی در مقطع کارشناسی ارشد است و پیش از این تهیه کننده برنامه‌های گفتگوی خانواده (75 – 73)، مدیر سیمای خانواده، مدیر برنامه‌های نمایشی خانواده و مدیر گروه فیلم و سریال شبکه تهران (4 سال) بود، اوج دوران فعالیتش در دوران مدیریت گروه فیلم و سریال شبکه سه (10 سال) بود که تولید سریال‌های مهران مدیری نظیر پاورچین و نقطه چین و... در آن دوران رقم خورد.

تخشید در تغییرات رسانه ملی و رفتن اصغر پورمحمدی از تلویزیون، به عنوان مدیر دفتر نمایندگی صدا و سیما در چین فعالیت داشت اما پس از آنکه پورمحمدی به عنوان معاون سمیا به تلویزیون بازگشت، یکی از مهم‌ترین کرسی‌های مدیریتی تلویزیون را در اختیار گرفت؛ کرسی که عملاً بخش قابل توجهی از تولیدات تلویزیون در آن متمرکز بود.

مطابق با ساختار جدید، مسئولیت تولید سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی از مدیران شبکه‌ها گرفته شد و در یک اداره کل تحت عنوان «اداره کل امور نمایش سیما» متمرکز شد تا علاوه بر جلوگیری از حواشی که در این زمینه وجود داشت، نظارت کیفی و تولید استاندارد و یک دست این مجموعه‌ها در دستور کار قرار گیرد و از این پس شاهد تولید فیلم‌ها و سریال‌های بی‌کیفیت نباشیم اما این رویکرد آفاتی نیز داشت که بخشی از این آفات به وضعیت مالی رسانه ملی نیز بازمی‌گشت.

تمرکز مطالبات تهیه کنندگان که از شبکه‌های مختلف بدهکار بودند، اکنون متوجه یک اداره کل بود. بیش از صد تهیه کننده همواره در پی تولید سریال‌های مناسبتی و فیلم‌های تلویزیونی هستند و در عین حال گروه دیگری از تهیه‌کننده‌های سینمای نیز به دنبال فروش حق پخش فیلم‌هایشان به تلویزیون هستند. در مقابل، گروهی نیز محصولاتی تولید کرده‌اند و در چند سال اخیر از تلویزیون پخش شده که هنوز مطالبات مالی‌شان به طور کامل تسویه نشده است.

در این شرایط این بحث به شکل جدی در حال طرح است که آیا مدیر دیگری می‌تواند زیر فشار این مسئولیت دوام بیاورد؟ در همین راستا احتمال می‌رود شاهد یک تغییر ساختار تازه در سیما باشیم و در یک بازنگری مجدد، اختیار تولید فیلم‌ها و سریال‌ها -مطابق با روال گذشته- مجدداً به مدیران شبکه‌های سیما سپرده شود.

در این میان البته تغییرات مدیریتی دیگری نیز رخ داد و پس از آنکه دوره سی ساله خدمت بهرام محمدی نیا؛ مدیر شبکه تلویزیونی قرآن به پایان رسید، سیدجواد موسوی مدیر شبکه قرآن شد تا تاکید سرافراز مبنی بر عدم استفاده از نیروهای بازنشسته و عدم تمدید ماموریت‌شان به شدت استمرار داشته باشد.

به نظر می‌رسد ساختار رسانه ملی در این سال‌ها آنچنان پیچیده شده که تغییر هر ساختار نیز می‌تواند با بازخوردهایی مواجه شود که اصلاحات در این مجموعه را کند یا متوقف نماید و نمود عینی این وضعیت را در آنچه پیرامون یکی از کلیدی‌ترین کرسی‌های مدیریتی رسانه ملی طرح شد، می‌توان مورد ارزیابی قرار داد.