ضرورت توانمندسازی زنان سرپرست خانوار

پدرو مادرمهمترین ارکان زندگی در خانواده هستند و از دست رفتن هر یک از آنان بویژه زمانیکه پای کودکان نیز در میان باشد ، بمنزله لرزه ای خطرناک در سازمان اجتماعی و اخلاقی این نهاد مقدس است ضمن اینکه، باید سهم آن را در مقیاس وسیعتر جامعه را هم مد نظر قرار داد. اگر در این روند سرپرستی خانوار برعهده زن قرار گیرد دامنه تاثیرات مخرب این واقعه تلخ اجتماعی چند برابر می شود.

کد خبر: ۵۵۵۲۵۱

تاریخ: ۲۹ آذر ۱۳۹۴ - ۰۹:۵۴

به گزارش «تابناک اجتماعی»، زنان سرپرست خانواربه عنوان پایه و اساس نهاد خانواده به هنگام از دست دادن همسرانشان، بیماری و یا بیکاری آنان سرپرستی و اداره خانواده را بر عهده میگرند. بدین ترتیبعلاوه بر اعضای دیگر خانواده خود نیز با مشکلات و موانع عدیده اقتصادی ، اجتماعی و قانونی روبرو می گردند. مجموعه این عوامل سبب نابسامانی خانواده ومحرومیت و آسیب پذیری این قشر از جامعه می گردد که حاصل آن شکستن ستون های خانه و ایجاد زمینه های انحرافات و آسیب های مختلف اجتماعی می باشد. مواجهه با چنین سرنوشتی به دلیل نگرش سنتی و منفی که جامعه به آنان دارد ، روابط و ارتباطات اجتماعی کمتری را بدنبال دارد و امنیت ارتباطی آنان را نیز تحت الشعاع قرار می دهد.

به نقل از ایسنا، محسن بند پی رئیس سازمان بهزیستی کشور،درنشست شورای استانی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره با اشاره به آمار آسیب‌های اجتماعی، روحی و روانی در جامعه امروزی، گفته است: طلاق زنان سرپرست خانوار از سال 85 تا 91، 57 درصد رشد داشته است؛ در بحث نوع مصرف مواد مخدر از سنتی به صنعتی از 4 درصد به 24 درصد افزایش داشته ایم که زنان گرفتار شده به این معضل از 4 درصد به 10 درصد افزایش داشته است، همچنین در خصوص اختلالات روحی و روانی که نیاز به مداخله دارند 6/23 درصد 15 تا 64 ساله جامعه را تشکیل می دهند.

طبق آخرین سرشماری انجام شده در سال ۹۰ نیز، سرپرست ۱۲ درصد خانوارهای ایرانی زن بوده است. یعنی حدود دو میلیون و ۵۰۰ هزار زن سرپرست خانوار در کشور وجود داشت که تنها ۱۸ درصد از آنها شاغل و ۸۲ درصد از آنها بیکار بودند. البته به نظر می رسد این آمار باتوجه به گذشت بیش از 3 سال از آخرین طرح آمارگیری با افزایش همراه بوده است.

این سونامی افزایش زنان سرپرست خانواروقتی با معضل بیکاری، پائین بودن نرخ پرداخت های دولتی و تورم بالا توام باشد شرایط این قشر در آستانه بحران قرار می گیرد.قوانین مربوط به حمایت از این خانواده ها و اینکه خدمات دو سازمان متولی ارائه خدمات به این قشر از جامعه سازمان بهزیستی و کمیته امداد امام خمینی (ره) تا چه حد پاسخگوی نیازهای آنان است قابل بحث و بررسی است.

اگر چه دولت تسهیلاتی را برای رفاه این قشر و خانواده آنها فراهم نموده اما با توجه به گستره مشکلات و افزایش آمار این قشر باید برای حل یا تخفیف مساله تدابیر جدی تری به کارگرفته شود و چنین تدابیری درصورتی مفید خواهد بود که مبتنی بر آگاهی از لایه های زیرین این مساله مهم اجتماعی و بر پایه مطالعات عمیق جامعه شناختی و کاستن از تبعات آن باشد.

با توانمند سازی زنان از طریق آموزش مهارتهای زندگی، کار آفرینی ،اشتغال خانگی و دیگر بسته های حمایتی به آنان و فرزندانشان و ایجاد بسترمشارکت دائم آنان در فعالیت های اجتماعی و فرهنگی ، بخشی از امنیت اجتماعی آنان تامین می شود و ضمن بالا رفتن اعتماد به نفس و کسب یک هویت مستقل ، موجب بهبود وضعیت اجتماعی این قشر آسیب پذیر می شود.