فردا نوبت اپتومتریست‌هاست که تجمع اعتراضی برگزار کنند؛

جای خالی «خواجه حافظ شیرازی» در اعتراض به عملکرد وزارت بهداشت!

اوضاع به قدری عجیب است که دیگر شنیدن اخبار تجمع های اعتراضی علیه وزارت بهداشت تازگی ندارد، زیرا علاوه بر پزشکان، پرستاران، دندانپزشک های فارغ التحصیل از کشورهای شرق آسیا و...، سوابق اعتراض داوطلبان آزمون دستیاری، کارکنان آزمایشگاه های تشخیص طبی، پاتولوژیست ها، داروسازها و ...هم در کارنامه این وزارت خانه ثبت شده است.

کد خبر: ۵۵۳۸۰۵

تاریخ: ۲۲ آذر ۱۳۹۴ - ۲۳:۰۴

اعتراضات به عملکرد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی آنقدر بالا گرفته که تقریبا اعتراض همه متخصص های ذیل این وزارت خانه به ثبت رسیده است؛ اینقدر که در صورت برگزار شدن تجمع اعتراضی فردا می‌توان به آن مثل معروف رجوع و از «خواجه حافظ شیرازی» یاد کرد!

به گزارش «تابناک»، ساعت 9 صبح فردا، دوشنبه 23 آذرماه قرار است جمعی از اپتومتریست‌ها در اعتراض به تصمیم مسئولان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مقابل در این وزارت خانه «تجمع اعتراضی» برگزار کنند.

آن گونه که گزارش های رسیده نشان می‌دهد، علت شکل گیری این تجمع، تصمیم مسئولان وزارت بهداشت برای برگزاری آزمون کارشناسی ناپیوسته بینایی سنجی است که ظاهرا هم خارج از شمول کنکور سراسری قرار گرفته و هم شرکت کنندگان در آن، فارغ التحصیلان دانشگاه های سراسری و دولتی نیستند.

معترضان در این باره دو دلیل می‌ آورند و در تشریح دلایلشان می‌گویند: [توجه: درج ادعای معترضان به معنای صحه گذاری «تابناک» بر این موارد نیست و حق پاسخگویی برای شرکت کنندگان در آزمون محل مناقشه محفوظ است.]

۱- اجحاف در حق اپتومتریست ها و سایر شرکت کنندگان در کنکور سراسری و بی عدالتی آموزشی؛ همان طور که می‌دانید رشته اپتومتری از رشته‌های برتر پیراپزشکی بوده که پذیرفته شدگان آن، عموما حائز رتبه‌های کمتر از ۲۰۰۰ در کنکور سراسری بوده و دارای توان علمی بالایی هستند حال آنکه رشته کاردانی اپتیک یکی از رشته‌های بدون کنکور دانشگاه علمی کاربردی است که سطح پایین تری دارد و...

۲- به خطر افتادن سلامت بینایی مردم؛ اپتومتریست ها خط مقدم پیشگیری، درمان و حفظ سلامت بینایی هستند و متناسب با این نیاز دروس پزشکی را در دانشگاه گذرانده‌اند. این در حالی است که در صورت ورود کاردان های اپتیک به این رشته با توجه به پایین بودن سطح علمی آنها و عدم گذراندن درس هایی همچون فیزیولوژی، آناتومی، فارماکولوژی و... احتمالا با تشخیص‌ها و راهنمایی‌های نادرست بیماران، سلامت بینایی جامعه به خطر خواهد افتاد.

اینکه این ادعاها تا چه اندازه صحیح است و اعتراض اپتومتریست های معترض وارد است یا خیر، موضوعی قابل تأمل است که به نظر می‌رسد تا کنون پاسخ مناسبی به آن داده نشده که در این صورت قرار به برگزاری تجمع گذاشته نمی‌شد و کار تا اینجا بیخ پیدا نمی‌کرد، ولی وقتی به این مهم دقت کنیم که وزارت علوم در ماه ها و سال های اخیر بارها چنین اعتراضاتی به خود دیده، ماجرا فرق خواهد کرد.

مدت هاست بسیاری از افرادی که مستقیم یا غیر مستقیم با این وزارت خانه در ارتباط هستند، موضع گیری های تندی علیه عملکرد این نهاد بروز داده‌اند تا جایی که به هر طرف نگاه کنیم، رد و نشان اعتراض می‌بینیم؛ از داروسازان و دندانپزشکان گرفته تا پزشکان و پرستارها.

اوضاع به قدری عجیب است که دیگر شنیدن اخبار تجمع های اعتراضی علیه بخشی از از عملکرد وزارت بهداشت تازگی ندارد، چون علاوه بر پزشکان، پرستاران، دندانپزشک های فارغ التحصیل از کشورهای شرق آسیا و...، سوابق اعتراض داوطلبان آزمون دستیاری، کارکنان آزمایشگاه های تشخیص طبی، دانشجویان پزشکی، پاتولوژیست ها، داروسازها و بسیاری دیگر هم در کارنامه وزارت بهداشت موجود است.

اعتراضاتی که البته برخی‌شان از گذشته بر جای مانده‌اند، ولی در دوران دو سال و چند ماه دولت یازدهم به نوعی تکرار شده و گاه شدت هم گرفته‌اند تا مجاب شویم که شرایط عادی نیست. به ویژه آنکه در دوران اجرای طرح تحول سلامت و توجه مضاعف دولتمردان به این عرصه قرار داریم و اتفاقات مثبت و فراگیری را در این عرصه انتظار می‌کشیم.

همه این ها در حالی است که اتفاقات ریز و درشت دیگری هم پیرامون وزارت بهداشت رقم می‌خورد که به تشدید این وضعیت کمک می‌کند؛ مثل ماجرای تنگی نفس جمع کثیری از اهالی خوزستان بعد از بارندگی های نخست امسال و سال گذشته، یا گزارش برخی خطاهای فاحش پزشکی، یا مرگ و میر مبتلایان به آنفلوانزا و فراگیر شدن این بیماری در برخی مناطق، یا چالش های پیش آمده بر سر افزودن روغن پالم به محصولات لبنی، رعایت نکردن موارد ضروری در تهیه محصولاتی چون خمیر مرغ، سوسیس و کالباس، آبلیمو، آب معدنی و...، یا حتی مواردی مانند اعتراض پزشکان به یک سریال طنز تلویزیونی!

عامل شکل گیری این همه تنش چیست یا چه اندازه این تنش ها و اعتراضات طبیعی هستند، بحثی مفصل است که باید کارشناسان امر به آن پرداخته و درباره آن نظر فنی و جامع دهند؛ اما وقتی می‌بینیم که اعتراضات و تجمع ها یکی پس از دیگری از راه می‌رسند و هر بار طیفی از خانواده بزرگ درمان این روش را برای طرح دیدگاه های خود برمی‌گزینند، چاره ای نداریم جز اینکه بپذیریم مسئولان وزارت بهداشت هنوز نتوانسته‌اند ارتباط لازم را با مراجعان خود برقرار کنند؛ ارتباطی که اگر شکل گرفته بود، بعید بود اپتومتریست ها و سایرین گزینه «تجمع اعتراضی» و حواشی پرشمار آن را انتخاب کنند!