ورزشکاران ایرانی‌ جزو پولدارترین ها درجهان!

در ورزش جهان ، ورزشکاران حرفه ای، خیلی هم از دستگاه‌های دولتی و بیت المال انتظار دریافت پول ندارند و در حوزه هایی مثل تبلیغات و اسپانسر شخصی کسب درآمد می کنند و انگیزه‌های مالی آنها مستقیما متوجه دریافت پاداش در قبال افتخارهای شان نیست

کد خبر: ۵۵۲۱۷۴

تاریخ: ۱۵ آذر ۱۳۹۴ - ۰۸:۱۹

میزان پاداش به قهرمانان ورزش در ایران یکی از دغدغه‌های اصلی ورزشکاران و مربیان حتی در رده تیم های ملی محسوب می‌شود و این در حالی است که در اغلب کشورهای دنیا حضور در میادین با پیراهن ملی، لزوما جنبه مالی ندارد.

به گزارش تابناک ورزشی به نقل از شهروند درحالی‌که به نظر می‌رسد در ورزش جهان این دغدغه شکلی متفاوت دارد و ورزشکاران حرفه ای، خیلی هم از دستگاه‌های دولتی و بیت المال انتظار دریافت پول ندارند و در حوزه هایی مثل تبلیغات و اسپانسر شخصی کسب درآمد می کنند و انگیزه‌های مالی آنها مستقیما متوجه دریافت پاداش در قبال افتخارهای شان نیست.شهروند نوشت: تقریبا تمام کشورهایی که ورزشکاران خود را راهی بزرگترین رویداد ورزشی جهان یعنی المپیک می‌کنند، برای کسب مدال توسط آنها جوایزی نیز در نظر مي‌گيرند.

اگر به ٣‌ سال قبل برگردیم و میزان پاداش‌های کشورهای مختلف را در المپیک لندن بررسی کنیم، به نتایج جالبی می‌رسیم. زمانی که مسئولان ورزش ایران میزان پاداش برای هر طلایی را ٢٠٠، هر نقره‌ای را ١٥٠ و هر برنزی را ١٠٠ سکه طلا عنوان کرده بودند. این درحالی است که حتی با دلار چند‌هزار تومانی در اکثر کشورهای پیشرفته وعده پاداش کمتری به ورزشکاران از سوی مسئولان ورزش آن کشور داده شده بود. ژاپن ٧٢، اوکراین ١٥٣،‌ آمریکا ٤٥ و چین با ٩٠‌ میلیون تومان پاداش (پس از تبدیل به ریال) به طلایی‌های خود در المپیک لندن دادند و فقط کشورهایی مثل روسیه و قزاقستان وعده پاداش‌های بیشتری همچون ٢٥٠ و ٤٥٠‌ میلیون داده بودند.

در بالا دیدیم که میزان پاداش به قهرمانان المپیک از سوی دستگاه‌های دولتی در ایران نسبت به سایر کشورها به هیچ عنوان کم نیست؛ اما تفاوت ماجرا را باید در جای دیگری جست‌وجو کرد. اسپانسرهای خصوصی در کشورهای پیشرفته وعده‌های اعجاب‌انگیزی به مدال‌آوران المپیکی می‌دهند. به‌عنوان مثال طبق اعلام یکی از آژانس‌های اسپانسری بریتانیا ورزشکاران طلایی این کشور در المپيک تا سقف ٢‌ میلیون پوند (تقریبا ٨‌ میلیارد تومان) از سوی اسپانسرها دریافت می‌کنند. یا مثلا يك كمپاني توليدات ورزشي كه اسپانسر مايكل فلپس در المپيك ٢٠٠٨ بود، اعلام كرده بود اگر فلپس ركورد ٧ مدال طلاي مارك اسپيدز را بشكند يك ميليون دلار(حدود ٣‌میلیارد و 6٠٠‌ میلیون تومان)‌ به او جايزه مي‌دهد. در ایران نیز این اتفاق بعضا از سوی اسپانسر رخ می‌دهد، اما میزانش با کشورهای پیشرفته کاملا متفاوت و کمتر است.

در دوره جدید، وزارت ورزش سعی کرده تا پاداش به مدال‌آوران را قانونمند كند و طبق آیین‌نامه‌ای که تصویب شده،‌ پیش ببرد. با این حال هیچ‌وقت از جزییات این آیین‌نامه چیزی به بیرون درز نکرده ؛ اما طبق گفته نصرالله سجادی، معاون قهرمانی وزارت ورزش هر کدام از تیم‌های ورزشی بعد از کسب موفقیت بین‌المللی ابتدا توسط این وزارتخانه مورد تجلیل قرار می‌گیرند که البته میزان پاداش آنها ناچیز است؛ اما در مراسمی که گفته می‌شود از این پس هر ساله با حضور رئیس‌جمهوری برگزار خواهد شد، پاداش چند ١٠ میلیونی به مدال‌آوران تعلق خواهد گرفت.

با وجود تصویب یک آیین‌نامه برای تجلیل از قهرمانان و اعلام میزان پاداش بازی‌های المپیک و آسیایی چند ماه قبل از شروع رقابت‌ها باز هم شاهد تبعیض‌هایی میان رشته‌های ورزشی و افراد مختلف هستیم که گاهي باعث اعلام اعتراض شده و حتی کار به کناره‌گیری نیز کشیده است. مثلا بعد از قهرمانی آزادکاران در جام‌جهانی ٢٠١٥ آمریکا اعلام شد در آیین‌نامه تجلیل از قهرمانان هیچ پاداشی برای قهرمانی در این رقابت‌ها پیش‌بینی نشده است. از سویی دیگر شاهد بودیم که فوتبالیست‌ها بعد از رسیدن به جام‌جهانی و والیبالیست‌ها بعد از چهارمی در لیگ جهانی حواله خودرو دریافت کردند که ارزش بسیار بالایی دارد.