جشنواره فوق سری موسیقی فجر

عجیب ترین جشنواره فجر در تمامی زمینه های فرهنگی و هنری«سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر» است که با سری ترین و مرموز ترین و غیر معمول ترین شیوه های ممکن در حال آماده سازی است.

کد خبر: ۵۵۲۰۹۶

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۳۹۴ - ۱۹:۵۲

به گزارش تابناک فرهنگی، «واقعا چه اتفاقاتی در پشت پرده آماده سازی این جشنواره در حال رخ دادن است که دست اندرکاران آن تمام تلاششان را می کنند تا هیچ اطلاعاتی به رسانه ها درز نکند؟» این سئوالی است که برای پاسخ به آن می بایست به یکسری از نکات و اتفاقات پشت پرده این جشنواره اشاره کرد.

ابهام در تیم مدیریتی جشنواره موسیقی فجر

«سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر» قرار است طبق روال همیشه اش از 24 بهمن تا 1 اسفند برگزار شود. برای این منظور نیز حسن ریاحی پنجمین حکم متوالی دبیری جشنواره موسیقی فجر را اسفند ماه 1393 در مراسم اختتامیه سی امین جشنواره موسیقی فجر در تالار وحدت از علی مرادخانی(معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) دریافت کرد.

بالطبع این انتظار وجود داشت که همچون سال های گذشته ریاحی و تیم همراهانش در دفتر موسیقی و انجمن موسیقی ایران مقدمات کار جشنواره را بلافاصله آغاز کنند و فراخوان گروه های متقاضی شرکت در این جشنواره را اردیبهشت و یا نهایتا در خرداد ماه به اطلاع عموم برسانند.

برای چنین آغازی نیز نیاز بود تا احکامی چون«مدیر اجرایی جشنواره»، «رئیس جشنواره»، «مسئول بین الملل جشنواره»، و برخی پست های اصل کاری صادر شود؛ اما این اتفاق نیفتاد و علی مرادخانی هیچ حکمی برای رئیس دفتر موسیقی(که طبق روال می بایست به عنوان ریاست جشنواره موسیقی فجر انتخاب می شد) و برای سایر افراد مرتبط صادر نکرد تا نگرانی هایی نسبت به آینده این جشنواره در میان اهالی موسیقی و دست اندرکاران این حوزه آغاز شود.

دبیرخانه جشنواره که طی چند سال اخیر به ثباتی رسیده بود و تقریبا در تمام طول سال دایر بود با حرکتی سئوال برانگیز رسما از گردونه فعالیت های جشنواره موسیقی فجر حذف شد و متعاقب آن خبرهایی از دفتر تقاطع جمالزاده و فاطمی یعنی خانه موسیقی به بیرون درز کرد.

خبرها حکایت از آن داشت که جشنواره موسیقی فجر به خانه موسیقی با مدیریت حمیدرضا نوربخش واگذار می شود. بالاخره این خبر از سوی علی مرادخانی(معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) و حسین نوش آبادی(سخنگوی وزارت ارشاد) تایید شد. بادیآ انتشار همین خبر در محافل خصوصی سردرگمی اهالی موسیقی را بیشتر دامن زد چرا که پیشتر مرادخانی حکم دبیری جشنواره را برای حسن ریاحی صادر کرده بود و نکته مهمتر اینکه حسن ریاحی به طور کل از چنین تصمیمی در مورد واگذاری جشنواره موسیقی فجر به خانه موسیقی بی اطلاع بود و خود ریاحی از طریق اهالی مطبوعات و برخی اهالی موسیقی در جریان این تصمیم قرار می گرفت.

با توجه به اینکه هر دو تصمیم(انتصاب حسن ریاحی و واگذاری جشنواره موسیقی فجر به خانه موسیقی) به طور مستقیم از سوی علی مرادخانی اتخاذ شده بود این ناهماهنگی عجیب و مبتدیانه و البته خارج از عرف اخلاقی و حرفه ای بر حاشیه های چنین تصمیمی افزود. البته بعدها عنوان شد نوربخش مدیر جشنواره و ریاحی دبیر جشنواره هستند؛ به این سمت ها ریاست جشنواره که به مدیرکل دفتر موسیقی اختصاص پیدا می کند و دبیر اجرایی جشنواره را نیز باید اضافه کرد که حداقل سه نفر از این افراد نمی دانند تصمیم گیرنده اصلی جشنواره موسیقی فجر چه کسی است.

حاشیه های انتخاب نوربخش به عنوان مدیر جشنواره

از آنجا که هیئت مدیره خانه موسیقی در بهمن ماه سال 93 دوره ریاستش به پایان رسیده بود و از این تاریخ بدون برگزاری انتخابات مجمع عمومی و به صورت غیرقانونی فعالیت می کرد واکنش ها و اعتراضات بسیاری از سوی اهالی موسیقی و اهالی مطبوعات نسبت به این رویه به وجود آمد. در بطن این ماجراها نیز حمیدرضا نوربخش به عنوان مدیرعامل خانه موسیقی قرار داشت. اعلام خبر واگذاری جشنواره موسیقی فجر به چنین مجموعه شبه داری(یعنی خانه موسیقی) نیز موجب بروز واکنش های تند اهالی موسیقی و رسانه ها به این تصمیم علی مرادخانی شد.

علی مرادخانی در ابتدا چندان توجهی به این انتقادات و اعتراضات جامعه موسیقی و مطبوعات نداشت اما همین بی تفاوتی های او باعث تندتر شدن انتقادات نسبت به این تصمیم شد. در نهایت در جریان برگزاری تمرینات مشترک ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر سمفونیک پکن علی مرادخانی آب پاکی را روی دست همه منتقدان این تصمیم ریخت و گفت:«ما جشنواره را به آقای حمیدرضا نوربخش به عنوان یک شخصیت حقیقی واگذار کرده ایم و نه به خانه موسیقی.»

این پاسخ علی مرادخانی چند پیام روشن و مستقیم برای اهالی مطبوعات و اهالی موسیقی داشت؛ اول اینکه مرادخانی هیچ اهمیتی برای منتقدان مطبوعاتی و اهالی موسیقی و انتقادات مطروحه قانونی شان نسبت به اعضای هیئت مدیره خانه موسیقی قائل نیست. دوم اینکه احتمالا مناسبات بسیار گسترده تری میان برخی اعضای هیئت مدیره خانه موسیقی و مرادخانی وجود دارد که به خاطر این مناسبات مرادخانی حاضر است چشم بر تخلفات قانونی و اساسنامه ای مدیرعامل خانه موسیقی ببندد و به اهالی موسیقی و مطبوعات دهن کجی کند.

البته این تصمیم مرادخانی در محافل خصوصی و حتی در فضاهای رسمی تر مانند رسانه ها واکنش های تندی را به همراه داشت که مرادخانی بدون پاسخ به هیچ یک از این انتقادات همه آنها را نادیده گرفت.

طراحی های در سایه تهمورث پورناظری

این تمام ماجرا نبود؛ نه حسن ریاحی، نه بدنه دفتر موسیقی و مدیرکل وقت آن(پیروز ارجمند) و نه اهالی موسیقی نمی دانستند قرار است در جشنواره موسیقی فجر امسال چه اتفاقی روی دهد که مجموعه معاونت امور هنری وزارت ارشاد اسلامی حاضر است به خاطرش این همه انتقاد و اعتراض را به جان بخرد.

در حالی که فرصت به سرعت از دست می رفت همه از نوربخش و ایده عیان نشده اش برای موسیقی فجر سخن می گفتند و نمی دانستند در پشت پرده قرار است چه اتفاقی روی دهد و چه کسی قرار است بالاخره طراحی این جشنواره را با حضور چند رئیس مختلف انجام دهد.

برای برگزاری سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر«طراح در سایه ای» وجود داشته و دارد که در کمال تعجب نه حمیدرضا نوربخش(رئیس جشنواره)، نه حسن ریاحی(دبیر جشنواره)، نه علی ترابی(دبیر اجرایی جشنواره که هنوز حکمی دریافت نکرده)، نه جلال مشفق(عضو شورای طرح و برنامه ریزی جشنواره) و نه حتی علی مرادخانی(معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) حاضر نشده اند نامی از او در رسانه ها به میان بیاورند. این«طراح در سایه» کسی نیست جز تهمورث پورناظری.

جالب تر اینکه تمام این دوستان دست اندرکار جشنواره موسیقی فجر جلسات مختلفی را با حضور تهمورث پورناظری به عنوان طراح اصلی جشنواره داشته اند اما مخفی کاری عجیب و سئوال بر انگیزی در این زمینه وجود داشته و دارد تا هرگز نامی از او به زبان نیاید. حتی در زمانی که مرادخانی حکم مدیریت سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر در دفتر معاون امور هنری ارشاد به نوربخش می داد در شرایطی که حسن ریاحی به این مراسم دعوت نشده بود تهمورث پورناظری به عنوان دست راست حمیدرضا نوربخش حضور داشت و به اشتباه در کادر دوربین عکاس مجموعه قرار گرفت.
جشنواره فوق سری موسیقی فجر

بزرگترین جشنواره موسیقی ایران طراحی اش به تهمورث پورناظری سپرده شد که تجربه اش در این زمینه بسیار جای دقت و تامل دارد. او در برگزاری کنسرت های گروه پورناظری ها یعنی گروه شمس مشارکت داشته؛ سال گذشته هم در برگزاری اولین دوره فستیوال موسیقی تهران با حضور تنها 5 گروه همکاری کرده که نتیجه کار را می توانید از گزارش های منتشر شده مطبوعاتی در آن زمان مطالعه کنید. و البته در طراحی برگزاری یک دوره تور کنسرت های استاد محمدرضا شجریان در سال 92 در خارج از ایران همکاری داشته که نتیجه آن برنامه ریزی ها نیز با دلخوری و ناراحتی استاد شجریان همراه شد.

حال با این رزومه تهمورث پورناظری طراحی بزرگترین جشنواره موسیقی ایران بر عهده او گذاشته شده است. البته خبرهایی نیز از تفاوت های جشنواره این دوره با دوره های گذشته نیز مدام به گوش می رسد که در جای خود می تواند بسیار سئوال بر انگیز باشد؛ خبرهایی از اتفاقاتی که فعلا به صلاح نیست و یا اصلا قرار نیست رسانه ای شود.

کنار کشیدن افرادی چون رامین صدیقی و ستایشگر از جشنواره امسال

نوربخش در مدت زمان انتصابش به عنوان مدیر سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر تنها چند باری مصاحبه کرده که این مصاحبه هایش نیز جای تامل دارد.

در یکی از همین معدود سخنان حمیدرضا نوربخش در خبری اعلام کرده بود که رامین صدیقی(مسئول بخش بین الملل جشنواره موسیقی فجر در سه دوره گذشته) در این دوره نیز در بخش بین الملل جشنواره موسیقی فجر همکاری خواهد کرد اما رامین صدیقی در مصاحبه ای دیگر قبول چنین مسئولیتی را از اساس رده کرده است.

امیرعباس ستایشگر نیز که در دو دوره گذشته مسئول بخش نسل دیگر جشنواره موسیقی فجر بوده در این دوره هیچ همکاری با جشنواره ندارد.

جشنواره بدون روابط عمومی؛ جشنواره بدون فراخوان

یکی از عجیب ترین اتفاقات سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر نداشتن روابط عمومی است که در نوع خود در تاریخ جشنواره های بعد از انقلاب و شاید هم قبل از انقلاب بی سابقه باشد.

بسیاری از فعالان و جوانان پایتخت نشین موسیقی و موزیسین های شهرستانی که گویا در این دوره از جشنواره سهمی از بودجه بیت المال نخواهند داشت طی چند ماه اخیر همواره بین دفتر موسیقی، خانه موسیقی و انجمن موسیقی ایران پاسگاری شده اند و هیچ روابط عمومی تا به این لحظه برای پاسخ به سئوالات آنها و پرسش های اهالی رسانه و یا راهنمایی اهالی موسیقی معرفی نشده است.

یعنی در خوشبینانه ترین حالت در کنار دبیرخانه مخفی جشنواره احتمالا روابط عمومی مخفی نیز وجود دارد که ترجیح داده شده کسی از آن مطلع نشود.

همه اینها به کنار؛ هر ساله معمولا در همان فصل بهار یا در بدترین و نامنظم ترین شرایط طی سی سال گذشته در تابستان فراخوان جشنواره موسیقی فجر منتشر شده است. اما سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر تا به این لحظه فراخوانی منتشر نکرده و انگار هیچ فراخوانی ندارد و قرار نیست داشته باشد.

حسن ریاحی دبیر این دوره جشنواره موسیقی فجر 28 مرداد ماه امسال در مصاحبه ای با خبرگزاری مهر عنوان کرده بود« با توجه به اینکه صحبت ها و جلساتی مبنی بر مشارکت خانه موسیقی در برگزاری این دوره از جشنواره انجام گرفته بنابراین تا حصول نتیجه نهایی نمی توانیم به انتشار فراخوان اقدام کنیم. تمام تلاش خود را انجام خواهیم داد که با تشکیل شورای سیاستگذاری جشنواره و نهایی کردن متن فراخوان و البته نحوه حضور خانه موسیقی در اداره سی و یکمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر، نسبت به انتشار فراخوان نیز اقدامات لازم را انجام دهیم. البته پیش بینی ما این است که در نهایت تا دو هفته آینده متن کامل فراخوان شرکت هنرمندان در جشنواره بین المللی موسیقی فجر منتشر شود.»

نکته بسیار آزار دهنده این است که با وجود تماس های بی شمار موزیسین های تهرانی و شهرستانی در مورد مسئله فراخوان سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر، هیچ یک از دست اندرکاران این جشنواره هیچ توضیحی در این زمینه به جامعه موسیقی ارائه نمی دادند تا اینکه بالاخره حمیدرضا نوربخش در گفتگو با خبرگزاری مهر اعلام کرد این دوره از جشنواره موسیقی فجر فراخوان نخواهد داشت که این رویکرد در نوع خود بسیار عجیب و جالب توجه و منحصر به فرد است.

آیا حسن ریاحی همچنان دبیر جشنواره موسیقی فجر است؟

در زمان انتصاب حسن ریاحی به عنوان دبیر سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر هیچ حرفی درباره به وجود آمدن پستی با عنوان«مدیر جشنواره» برای حمیدرضا نوربخش به میان نیامده بود؛ بعدها اما با شنیدن این موضوع از برخی اهالی موسیقی غافلگیر شد و پس از آن به طور مستقیم در جریان کار قرار گرفت. ریاحی به طور طبیعی از این رفتار خارج از عرف حرفه ای و اخلاقی بسیار رنجیده خاطر شد اما با صحبت های برخی از دست اندرکاران قرار شد طی جلساتی ابعاد این ماجرا بیشتر روشن شود.

در این بین فرزاد طالبی سرپرست دفتر موسیقی در نشستی رسانه ای درباره«دبیر» و «مدیر» سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر گفت:« با توجه به اینکه جناب حمیدرضا نوربخش از سوی معاونت هنری وزارت ارشاد به عنوان مدیر جشنواره انتخاب شده اند، ایشان برگزارکننده جشنواره خواهند بود. در حوزه اجرایی نیز اینکه چه قسمت هایی را چه دستگاهی انجام می دهد قاعدتا با تصمیم گیری مدیر جشنواره خواهد بود در واقع این«مدیر جشنواره» است که «سیاستگذاری های کلان جشنواره» را بر عهده دارد. جناب ریاحی همچنان به عنوان دبیر جشنواره سی و یکم حضور دارند. با این حال ما در این جشنواره مدیر را برگزارکننده می دانیم و دبیر را ناظر بر حوزه های علمی و هنری.»

این مصاحبه به نوعی تیر خلاص بر خاتمه دبیری حسن ریاحی در این دوره از جشنواره بود؛ وقتی«سیاست گذاری های کلان جشنواره» توسط نوربخش انجام می شود و «برگزار کننده جشنواره» و تعیین تکلیف برای تمامی بخش های مسئول در جشنواره توسط ایشان صورت می گیرد بدون تردید مطابق گفته فرزاد طالبی تنها نقش نظارت بر حوزه های علمی و هنری و نه تصمیم گیرنده برای جناب دبیر باقی می ماند.

در چنین شرایطی وقتی حسن ریاحی قرار است نه در بخش سیاست گذاری های کلان جشنواره نقش داشته باشد و نه در حوزه های دیگر و تنها قرار است نقش ناظری بی قدرت را در جشنواره داشته باشد آیا بهتر نبود به جای عنوان«دبیر جشنواره» به دکتر حسن ریاحی حکمی با عنوان«ناظر جشنواره» می دادند؟

اما سکانس تلخ این داستان زمانی کلید خورد که صبح روز 23 شهریور در دفتر معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مراسم اعطای حکم«مدیر جشنواره» به حمیدرضا نوربخش بدون دعوت از حسن ریاحی برگزار شد. در این مراسم رسمی علی مرادخانی(معاون امور هنری وزیر ارشاد)، فرزاد طالبی(سرپرست دفتر موسیقی)، بهرام جمالی(مدیرعامل بنیاد رودکی)، علی ترابی(مدیرعامل انجمن موسیقی)، باقرنژاد(مشاور علی مرادخانی)، جلال مشفق(مشاور علی مرادخانی) و حتی تهمورث پورناظری هم دعوت شده بودند و حضور داشتند اما دبیر جشنواره اصلا از برگزاری چنین مراسمی خبر نداشت.

بعد از ظهر 23 شهریور حسن ریاحی در پاسخ به این سئوال که چرا در جلسه ابلاغ رسمی حکم مدیریت جشنواره موسیقی فجر حضور نداشته است، به رسانه ها گفت: «فعلا تمایلی برای پاسخ به این سئوال ندارم و بعد از گذشت چند روز و با در نظر گرفتن تمامی جوانب و بررسی شرایط نسبت به ماجرایی که اتفاق افتاده توضیحات لازم را ارائه می‌دهم. به طور حتم همه حقایق باید برای من روشن شود تا بتوانم به طور کامل مواضعم را درباره این موضوع اعلام کنم بنابراین ترجیح می دهم فعلا صبر کنم و بعد از بررسی موارد پیش آمده، اظهار نظر رسانه ای داشته باشم.»

این آخرین باری بود که حسن ریاحی در مقام دبیر سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر مصاحبه کرد و طی 82 روز گذشته مصاحبه ای در این سمت نداشته است؛ همین موضوع باعث شده در محافل خصوصی اهالی موسیقی این شائبه به وجود بیاید که آیا آقای دبیر از جشنواره اممسال موسیقی فجر کناره کشیده است و به دلیل منش و محجوبیت ذاتی اش صلاح دیده این مسئله را رسانه ای نکند؟

مدیر بدون حکم جشنواره موسیقی فجر

نکته سئوال بر انگیز دیگر این جشنواره به سمت علی ترابی(مدیر عامل کنونی انجمن موسیقی ایران) در سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر مربوط می شود. ترابی طی چند دوره اخیر همواره به عنوان دبیر اجرایی جشنواره موسیقی فجر فعالیت کرده و از اسفند ماه سال گذشته نیز رسانه ها مصاحبه هایی را با او به عنوان دبیر اجرایی این دوره از جشنواره انجام داده اند اما جالب اینجاست که در این مدت 9 ماهه تا به این لحظه هیچ حکمی در این زمینه برای وی صادر نشده و جالب تر اینکه هر چه به سی و یکمین دوره جشنواره موسیقی فجر نزدیک تر می شویم از میزان نقش ترابی نیز کاسته می شود. به عنوان نمونه می توان به مصاحبه چندی قبل نوربخش اشاره کرد که گفته بود:« دفتر موسیقی به عنوان متولی اصلی موسیقی در حوزه مجوزها و مسائل اداری و انجمن موسیقی هم در حوزه مسائل مالی و قراردادها یاریگر جشنواره باشند. خانه موسیقی نیز در بخش پشتیبانی نرم افزاری جشنواره از جمله مباحث کیفی و یا هیات داوران و انتخاب حضور داشته باشند.»

این مطلب دو نکته بسیار مهم در دل خود دارد؛ اول: نقش علی ترابی از دبیر اجرایی جشنواره به اندازه یه مسئول« مسائل مالی و قراردادها» تقلیل پیدا کرده است؛ دوم : با وجود اینکه به دلیل انتقاداتی که به هیئت مدیره خانه موسیقی وجود داشت علی مرادخانی در ظاهر حکم مدیریت جشنواره برای حمیدرضا نوربخش صادر کرد اما در نهایت طبق همین گفته نوربخش؛ قرار است« خانه موسیقی نیز در بخش پشتیبانی نرم افزاری جشنواره از جمله مباحث کیفی و یا هیات داوران و انتخاب حضور داشته باشند.»

پایان بندی یک جشنواره فوق سری

این مواردی که به آنها اشاره شد تمام ماجرای حاشیه های آماده سازی سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر نیست؛ مسئله حذف سئوال بر انگیز بخش رقابتی جشنواره موسیقی فجر با استدلال های نیم بند و تکرار اشتباهات سال های قبل در حذف بخش هایی از جشنواره، اتفاقات عجیب و غریبی که در بخش بین الملل جشنواره در حال روی دادن است و بسیاری مسائل دیگر که از حوصله این گزارش خارج است به چشم می خورد.

کمی بیش از دو ماه به آغاز جشنواره موسیقی فجر باقی مانده و اهالی موسیقی و اهالی مطبوعات با انبوهی از سئوالات بدون پاسخ نگران عاقبت بزرگترین جشنواره موسیقی ایران هستند که قرار است با«برنامه ریزی های فوق سری» توسط«طراحان سری» با «شیوه سری» و با چند رئیس که به طور مشخص حرف یکدیگر را نمی خوانند ، ترتیب داده شود.

علی مرادخانی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و تیم زیر مجموعه اش باید بدانند که طبق قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، باید رسانه‌ها و مردم در دسترسی به اطلاعاتی که جنبه محرمانه و سری ندارند، آزاد باشند. بر همین اساس آئین نامه اجرایی این قانون نیز در سال ۹۳ به تصویب هیئت وزیران رسیده و امسال نیز از سوی اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهور برای اجرا ابلاغ شده است.

علی مرادخانی و تیم زیر مجموعه اش باید بدانند علی جنتی(وزیر محترم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)، حسین انتظامی(معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) و نوش آبادی(سخنگوی وزارت ارشاد) در ماه های گذشته تاکید بر انتشار آزادانه اطلاعات داشته اند و دست اندرکاران جشنواره موسیقی فجر نیز طبق این قانون موظف هستند به طور شفاف به رسانه ها و مردم پاسخگو باشند.

داستان های عجیب«روابط عمومی مخفی»، «دبیرخانه مخفی»، «طراح مخفی»، «حرکت چراغ خاموش دست اندرکاران جشنواره موسیقی فجر»، «پاسخگو نبودن به اهالی مطبوعات و اهالی موسیقی در مورد روند آماده سازی جشنواره موسیقی فجر»، «نامشخص بودن بودجه جشنواره» از جمله اتفاقاتی محسوب می شود که حتی در دولت احمدی نژاد نیز نظیرش در حوزه موسیقی مشاهده نشده است.

مدیران و مشاوران معاونت هنری باید بدانند که مطبوعات رکن چهارم دموکراسی هستند و وظیفه دارند با نور انداختن بر عملکرد مسئولان، به مردم گزارش بدهند که خادمانشان چگونه بیت المال را هزینه می کنند و اگر خدای ناکرده اشتباهی در حال روی دادن است با تذکرات به موقع یک روند اشتباه اصلاح شود.

اگر روند اشتباهی در حال شکل گرفتن باشد می توان با واکنش هایی که از اهالی موسیقی دریافت می شود اصلاح شود تا این فرصت طلایی که به واسطه حضور دولت یازدهم به وجود آمده به خاطر سوء مدیریت ها و اشتباهات تاریخی از دست مردم کشورمان نرود. قطعا دست اندرکاران جشنواره از اشارات پنهان داخل این گزارش که بسط پیدا نکرده اند متوجه حسن نیت نگارنده شده اند. امید که دست اندرکاران سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر رفتار صادقانه تری را در پیش گیرند.