گفت وگو

بوسنیچ در برنامه90:غیرممکن بود ضربه خداداد را بگیرم

به حضور جیمی جامپ در زمین و توقف بازی به عنوان یک بهانه برای تغییر نتیجه نگاه نمی کنیم و دلیل اصلی نتیجه تساوی، روحیه جنگجویانه بازیکنان ایران بود. بازی اول در ایران یک بر یک شد و بازی دوم هم خیلی خاطره انگیز شد.

کد خبر: ۵۵۱۲۳۶

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۳۹۴ - ۰۹:۱۶

دروازه‌بان پیشین تیم ملی استرالیا در سالگرد بازی تاریخی هشتم آذر برای ایرانی ها مثل همیشه بااخلاق و مهربان حاضر شد پشت خط برنامه زنده 90 حاضر شود و تلفنی با مردم ایران که آن بازی ملبورن را فراموش نکرده اند، حرف بزند.

مارک بوسنیچ درباره تساوی تیم‌های ایران و استرالیا در دیدار برگشت انتخابی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه گفت: اصلا به حضور جیمی جامپ در زمین و توقف بازی به عنوان یک بهانه برای تغییر نتیجه نگاه نمی کنیم و دلیل اصلی نتیجه تساوی، روحیه جنگجویانه بازیکنان ایران بود. بازی اول در ایران یک بر یک شد و بازی دوم هم خیلی خاطره انگیز شد. صادقانه بگویم ایران در بازی برگشت روحیه جنگجویانه داشت، بخصوص در ۲۰ دقیقه آخر که توانست در نهایت به جام جهانی صعود کند.

وی درباره اینکه «آیا خودتان را قبل از بازی با ایران در دیدار برگشت، از پیش برنده نمی‌دانستید؟» گفت: ما ایران را دست کم نگرفته بودیم. در بازی برگشت و در۲۰ دقیقه آخر منتظر صعود استرالیا و شادی بودیم ولی ایران ثابت کرد که فوتبال بازی ۹۰ دقیقه‌ای است.

بوسنیچ که روی خط برنامه نود آمده بود، در خصوص اینکه آیا عملکردش در گل دوم ایران نمی توانست بهتر باشد؟ گفت: حواس من به دروازه بود. کمی جلو آمدم و بازیکن ایران (خداداد عزیزی) هم جایی را هدف گرفته بود که توپ از بین دست پایم رد شد و غیر ممکن بود بتوانم توپ را بگیرم.

وی درباره اینکه یکی از حسرت هایش حضور در جام جهانی است، تصریح کرد: بله، دقیقا همینطور است. خیلی خوش شانس بودم که با وجود بازی نکردن در جام جهانی، توانستم در منچستریونایتد بازی کنم. ما در پرتغال یک مسابقه داشتیم که آن بازی را بردیم و بعد از آن به منچستر رفتم.

بوسنیچ درباره اینکه رابطه اش با کی روش و فرگوسن در منچستر چطور بود، گفت: کی روش را از سال ۱۹۹۱ و جام جهانی جوانان می شناختم که سرمربی پرتغال بود. امسال هم دوباره او را به عنوان سرمربی تیم ملی ایران در جام ملت های عراق دیدم که با بدشانسی باخت و به دور بعد نرسید. درباره فرگوسن باید بگویم وقتی با او در منچستر بودم، بهترین دوران این تیم بود. او دو بار با من قرارداد بست. یکبار وقتی نوجوان بودم و یکبار در ۲۷ سالگی. در کل دوران خوبی با او داشتم.