روياي المپيك در خورشيد سنگاپور درخشان شد

نوجوانان چيني، افغاني، عراقي، پاكستاني و... در حالي شامگاه سه‌شنبه به خانه‌هاي خود بازمي‌گشتند كه اخبار درگيري و جنگ همچنان از اين كشورها به گوش مي‌رسيد اما، آنها در سنگاپور دريافتند كه چگونه با موسيقي، نور، لبخند، سلام و عشق مي‌توان نه خاك و سرزمين بلكه قلب مردمان ديگر سرزمين‌ها را تسخير كرد.

کد خبر: ۵۵۱۰۵

تاریخ: ۲۱ تير ۱۳۸۸ - ۰۹:۰۶

نخستين دوره بازي‌هاي آسيايي نوجوانان در سنگاپور كه از روز دوشنبه 8 تيرماه آغاز شد و تا شامگاه سه‌شنبه 16 تيرماه ادامه يافت، گامي نوين براي احياي روح المپيك در جهان مدرن امروزي بود.

به گزارش ايسنا، در بعدازظهر دوشنبه هشتم تير ماه نخستين دوره بازي‌هايي در سنگاپور كليد خورد كه نويد فصلي جديد براي احياي آرمان‌هاي "پيردوكوبرتن" فقيد، بنيانگذار بازي‌هاي المپيك نوين در پيكر آن جاري بود. اين رويداد كه طي دو هفته گذشته، نوجوانان ورزشكار قاره كهن را به تلاطم و جوشش درآورده بود، با اهداف بزرگ و مهمي در كشور سنگاپور برگزار شد كه پيامدها و بازتاب‌هاي كوتاه مدت آن بسيار اميدواركننده بود.

** ريشه تاسيس بازي‌هاي آسيايي نوجوانان

برگزاري المپيك نوجوانان به پيشنهاد ژاك روگ رييس كميته بين‌المللي المپيك با هدف بازگشت به آرمان‌هاي اوليه المپيك، شامل آشنايي فرهنگ‌ها و رقابت ملل مختلف در چارچوبي ورزش و منصفانه در دستور كار اين كميته قرار گرفت. آرماني كه در آن سريع‌ترين، قوي‌ترين و بالا‌ترين‌هاي سرزمين‌ها با يكديگر دست و پنجه نرم مي‌كنند و در نهايت با رقابتي جوانمردانه، شايستگان اين ملت‌ها به عنوان افراد پيروز معرفي مي‌شوند.

دنياي مدرن در اشكال مختلف فلسفه المپيك را به چالش كشيده است، از يكسو نسل جوان، نوجوان و كودكان امروزي مجذوب‌ بازي‌هاي كامپيوتري و دنياي مجازي اينترنت شده، روح و جسم تسخير شده خود را از ورزش و سلامت دور ساخته‌اند. بنابراين المپيك نوجوانان در گام نخست فرصت طلايي براي بازگرداندن كودكان و نوجوانان به ميدان ورزشي و آشنايي آنها با خصايل انساني و جوانمردانه است.

از سويي ديگر ورزش تجاري و تبليغاتي دنياي حرفه‌اي، ورزشكاران را آلوده ساخته است. از يك طرف تلاش ناجوانمردانه براي كسب مدال از طريق داروها و يا روش‌هاي غيرمجاز (دوپينگ) و از سوي ديگر بداخلاقي‌ها و كج كرداري‌هاي نام آوران دنياي حرفه‌اي، به بزرگترين چالش‌هاي پيش‌رو تبديل شده است كه پخش تصاوير "مايكل فلپس" شناگر نابغه آمريكايي در حال مصرف مواد مخدر، تنها يكي از اينگونه انحرافات است.

بنابراين كميته بين‌المللي المپيك (IOC) در اقدامي هوشمندانه تصميم گرفت تا حداقل نسل آينده ورزشكاران حرفه‌اي را با اهداف واقعي و روح انساني ورزش آشنا كند. دنيايي كه در آن رقابت صادقانه بر مبناي شايستگي‌هاي واقعي همراه با روح دولتي و انسانيت سرلوحه كار قهرمانان ورزش باشد. بدين ترتيب با پيشنهاد دكتر ژاك روگ قرار شد تا در ابتدا بازي‌ها قاره‌اي نوجوانان برگزار شده و در نهايت المپيك 2010 نوجوانان در كشور سنگاپور برگزار شود.

در آسيا نيز به منظور آماده‌سازي و كسب تجربه بازي‌هاي آسيايي نوجوانان به سنگاپور سپرده شد، بازي‌هايي كه شعارش "فوق‌العاده، جوانمردانه و محترمانه" بود.

** چرا سنگاپور؟

شايد سوال اين در اذهان به وجود آيد كه در ميان كشورهاي معتبر و صاحب نام آسيايي به چه دليل سنگاپور به عنوان ميزبان نخستين دوره اين بازي‌ها و البته المپيك نوجوانان در سال‌هاي 2009 و 2010 انتخاب شد. بي‌ترديد مقامات IOC دلايل مخصوص به خود را دارند اما، به هر حال تجربه بازي‌هاي آسيايي نشان داد كه سنگاپور بدون شك انتخاب شايسته‌اي بوده است.

تلفيق طبيعت ناب استوايي با معماري مدرن شامل آسمانخراش‌ها و هتل‌هاي زيبا، جلوه‌اي زيبا از اين سرزمين به مخاطب ارايه مي‌دهد و البته جاذبه‌هاي متنوع توريستي در اين كشور به خوبي با هنر محيطي هنرمندان سنگاپوري طبيعت سحرانگيز اين ديدار را براي هر بيننده‌اي جذاب‌تر ساخته است.

از سوي ديگر سنگاپور سرزميني است كه اقوام مختلف از بوميان، چيني‌ها و هندي‌ها گرفته تا مردماني از اروپا، آمريكا و استراليا بدون كوچكترين مشكلي در كنار يكديگر زندگي مي‌كنند و گويا در اين جزيره كوچك براي مسلمان، مسيحي، بودايي، يهودي و هندو آن قدر آزادي و فرصت برابر وجود دارد كه هر كدام در عبادتگاه‌هاي خود به راز و نياز بپردازند، بدون آنكه قصد كينه‌جويي با آئيني ديگر را داشته باشند.

در شب افتتاحيه بازي‌ها "فريژا"، شير خنداني كه سمبل اين دوره از رقابت‌ها بود، با شعار "سلام و لبخند" خود را به حضار معرفي كرد و براي ورزشكاران تنها يك روز زمان كافي بود تا متوجه شوند كه سلام و لبخند دو ويژگي اصلي ساكنان اين جزيره زيبا است. در طول مدت برگزاري رقابت‌ها و در حالي كه مسوولان اجرايي اين بازي‌ها شبانه‌روز مشغول كار بودند، سلام و لبخند از لبان آنها دور نمي‌شد. كوچكترين درخواست يا نياز ورزشكاران، مربيان، مسوولان و همراهان كاروان‌هاي ورزشي در كوتاه‌ترين زمان برآورده مي‌شد و تفاوتي نمي‌كرد كه اين درخواست خطاب به يك داوطلب يا كارمند ساده هتل مطرح مي‌شد يا يكي از مديران اجرايي. چرا كه مطالبات ميهمان بلافاصله از سوي همان فرد با لبخند تامين مي‌شد.

يكي ديگر از ويژگي بارز اين بازي‌ها اعتماد به نوجوانان سنگاپوري بود. از مركز رسانه‌اي و اتاق‌هاي خبري حاضر در محل مسابقات گرفته تا تمامي ورزشگاه‌هاي محل برگزاري توسط نوجوانان اداره مي‌شد. در واقع سنگاپوري‌ها ترجيح مي‌دادند تا نوجوانان رده سني 14 تا 17 سال كشورشان در اين مقطع سني حساس به جاي درگيري‌هاي دروني و چندگانگي شخصيتي و روحي، حس مسووليت‌پذيري و مديريت بر امور را تجربه كنند و اينگونه بود كه بازي‌هاي آسيايي نوجوانان در سنگاپور، كه شايد اگر در برخي ديگر از كشورهاي آسيايي شكل مي‌گرفت، دهها نهاد و سازمان مختلف در اداره آن دچار مشكل مي‌شدند، توسط چندصد نوجوان و جوان سنگاپوري كه اجراي مراسم افتتاحيه، اهداي مدال و اختتاميه مسابقات را برعهده داشتند به بهترين شكل صورت گرفت.

لبخند حتي از لب رانندگان تاكسي و اتوبوس‌هاي ورزشكاران و خبرنگاران نيز دور نمي‌شد و آنچه واضح بود، آموزش سطح بالاي نسل نوجوان و جوان اين كشور براي برقراري ارتباطي دوستانه و انساني با مردمان ساير سرزمين‌ها بود.

پاكيزگي و امنيت را بايد دو ويژگي مهم ديگر سنگاپور دانست. كشوري كه آسمانش به معناي واقعي لاجوردي است و پس از ساعت‌ها راهپيمايي در خيابان‌ها كفش‌هاي عابران را هنوز پاكيزه مي‌ديدي. شهر سنگاپور در هر 24 ساعت از شبانه‌روز بيدار و سرشار از امنيت است كه اين موضوع هرگونه دغدغه امنيتي را براي برگزاري مسابقات در اين كشور از پيش‌روي برداشته است.

تاثير فرهنگ اجتماعي كشور ميزبان بر ورزشكاران كشورهاي ميهمان در طول بازي‌هاي آسيايي نوجوانان به طور كامل مشهود بود. به گونه‌اي كه در طول دو هفته سكونت تمامي كاروان‌هاي ورزشي، شادي و لبخند لحظه‌اي سوئيس هتل، دهكده محل برگزاري اين بازي‌ها را ترك نكرد.

به هر حال طبيعي بود كه ميزباني سنگاپور ضعف‌هايي نيز داشت اما، صداقت، محبت و خونگرمي مردم اين سرزمين كوچك بي‌ترديد نمره بالاي قبولي را به ميزباني سنگاپوري‌ها مي‌دهد.

** پيامدها و دورنماي بازي‌هاي سنگاپور

بي‌ترديد هدف اصلي برگزار كنندگان بازي‌هاي آسيايي سنگاپور كه احياي روح ورزش صادقانه و جوانمردانه، سلامت و تعالي جسم و روح بشر در المپيك بود، تحقق يافت. چرا كه وقتي در شامگاه سه‌شنبه 16 تير ماه هتل سوئيس محل برگزاري مراسم افتتاحيه بازي‌هاي آسيايي نوجوانان بود، در چشم تك تك ورزشكاران حاضر جزء عشق، محبت و صميميت چيز ديگري ديده نمي‌شد.

آنها در طول اين رقابت‌ها شكست و پيروزي را تجربه كردند اما، در هر دو جايگاه با تشويق و ابراز محبت روبه‌رو شدند. مردان و زنان پيروز به عنوان الگوهاي برتر معرفي شدند، بدين اميد كه به دور از غرور، بر شايستگي‌هاي خود بيفزايند و ورزشكاران جاي مانده از مدال نيز به سمبل‌هاي اميد و تلاش تبديل شدند تا در آينده هر كدام به نام آوران ورزش كشور خود تبديل شوند.

در نخستين روز آغاز مسابقات يكي از روزنامه‌هاي ورزش سنگاپور مقاله‌اي را تحت عنوان «اگر اكنون نه؛ پس چه زماني ورزش جوانمردانه را به فرزندان‌مان آموزش دهيم» منتشر ساخت تا نشان دهد نگاه آماري و نتيجه‌گرايانه به اين مسابقات بسيار ساده لوحانه است. چرا كه هدف والاتري در پس اين رقابت‌ها قرار داشت.

زماني كه بازيكنان دو تيم فوتبال كره جنوبي و شمالي در پايان بازي فينال و با وجود پيروزي جنوبي‌ها دست در دست يكديگر به سوي تماشاگران رفته اداي احترام نمودند، به پاس تلاش جوانمردانه همديگر را تشويق كرده و شانه به شانه عكس يادگاري گرفتند، نشان دادند كه حتي در بحران اتمي شبه جزيره كره و زماني كه سياستمداران نمي‌توانند در دنياي پيچيده خود اختلافات را حل كنند، اين كودكان هستند كه در ميدان بي‌آلايش ورزش و در دنياي ساده و معصومانه خود با عشق هر اختلافي را تبديل به دوستي مي‌سازند.

شايد اين جبر جغرافيايي قاره كهن است كه سياستمدارانش جز با زبان جنگ، تهديد، كودتا و مشت آهنين نيروي ضد شورش نمي‌توانند با مردم خود و ساير سرزمين‌ها ارتباط برقرار كنند اما، زماني كه تمامي نوجوانان آسيايي حاضر در سنگاپور در لحظات پاياني اختتاميه سرود اين مسابقات كه مي‌گفت «اكنون زمانش است، اكنون فرصت رسيدن به آرزوها فرا رسيده است» را زمزمه مي‌كردند، نشان دادند كه نهال اميد به صلح، دوستي، عشق و جوانمردي از دل نوجوانان آسيايي در بازي‌هاي سنگاپور روييده است و اكنون برگزاري المپيك بين‌المللي نوجوانان در سال 2010 و همچنين تداوم اين رقابت‌ها در آينده فراتر از رويش قهرمانان جوانمرد حتي مي‌تواند ريشه‌هاي درخت تنومند صلح و آزادي را در جهان بگستراند.