علائم و نشانه‌های سرطان کلیه

کد خبر: ۵۴۹۹۴۸

تاریخ: ۰۴ آذر ۱۳۹۴ - ۱۲:۰۷

سرطان کلیه یکی از ۱۰ بیماری خطرناکی است که در ۵۰ تا ۷۰ سالگی احتمال ابتلا به آن بیشتر بوده و از شایع‌ترین بیماری‌های سرطانی است؛ بر اساس تحقیقات عدم استعمال دخانیات و رژیم غذایی مناسب از ابتلا به این بیماری جلوگیری می‌کند.

به گزارش فارس، متخصصان اورولوژی معتقدند، سرطان کلیه یکی از 10 بیماری خطرناکی است که بین 50 تا 70 سالگی احتمال ابتلا به آن بیشتر بوده و از شایع‌ترین بیماری‌های سرطانی است که 2 تا 4 درصد بیماری‌های بدخیم سرطان را شامل می‌شود و در حوزه  اورولوژی یکی از 3 بیماری مهم است؛ همچنین مردان بیشتر از زنان (60 درصد) به آن مبتلا می‌شوند.

مصرف دخانیات همانند سیگار نقش زیادی در ایجاد آن دارد. نخستین نشانه آن معمولا وجود خون در ادرار است که در این موقع پزشک با انجام سونوگرافی به وجود تومور پی می‌برد و با پیدایش درد در پهلوها و احساس درد در شکم همراه است. اغلب معالجه آن با برداشتن کامل کلیه است و اصولاً راه‌ها‌ی معالجه دیگری احتیاج نیست.

سلول‌های سرطانی در همه انسان‌ها وجود دارد که به‌خودی‌خود می‌میرند یا اینکه تحت تأثیر سیستم ایمنی بدن، اثر مخرب خود را از دست می‌دهند. نقش مهم در مرگ خودبه‌خود سلول‌های سرطانی را سلول مرگ از قبل طراحی‌شده‌ای (آپوپتوزه) انجام می‌دهد.اینکه چرا بعضی از سلول‌های سرطانی، با این‌ وجود باقی‌مانده و تکثیر می‌شوند مشخص نیست. مطمئنا علت مشخصی سبب آن نمی‌شود، بلکه فاکتورهای پیچیده‌ای با همدیگر ادغام‌شده و منجر به سرطان می‌شوند.

*علت سرطان کلیه:

ـ مصرف دخانیات (سیگار) در ایجاد سرطان کلیه نقش زیادی دارد،

ـ ‌اضافه‌وزن به‌خصوص در خانم‌ها،

ـ اشتغال به کارهایی که در معرض تماس با پنبه نسوز و کادیوم هستند،

ـ در بیماران دیالیزی، امکان ابتلا به سرطان کلیه، به علت ایجاد کیست‌های زیاد، 30 برابر

است که در حدود 6 درصد این افراد به‌مرور زمان به سرطان کلیه مبتلا می‌شوند،

ـ عوامل ژنی بندرت اتفاق افتاده (1درصد) که اغلب زود و در هر 2 کلیه ایجاد می‌شود.

*پیشگیری:

از مصرف دخانیات خودداری کنید،

رژیم غذایی مناسب و سالم.

*علائم:

ـ درد پهلوها یا یک‌پهلو،

ـ خون در ادرار،

ـ احساس فشار در شکم،

ـ فشارخون بالا،

ـ تب،

ـ خستگی سردرد،

ـ لاغر شدن،

ـ پائین آمدن توانایی بدن،

البته هرکدام از این علائم می‌تواند نشانه بیماری‌های دیگری باشند.

* راه‌های شناخت سرطان کلیه:

ـ سونوگرافی،

ـ  سی‌تی‌اسکن که همراه با داروی بیهوشی بوده و نوع بدخیم یا خوش‌بین معلوم می‌شود،

ـ آزمودن‌های آزمایشگاهی( آزمایش ادرار و خون) که وقتی معلوم شد که تومور است، مرحله بعدی تشخیص اینکه به استخوان زده یا نه؟ سپس عملکرد کلیه‌ها بررسی می‌شود. با انجام آنژیوگرافی، مویرگ‌های خونی بررسی می‌شود،

ـ تنها با نمونه‌برداری پس از عمل و آزمایش‌ها پاتولوژی عمق تومور آشکار می‌شود.

*شانس بهبودی:

شانس بهبودی در افراد متفاوت بوده و هرچه زودتر شناخته شود شانس بهبودی بالاتر است.

*عمل جراحی:

در چگونگی عمل و نحوه آن، وضعیت بیمار، سن او ، اینکه تومور در یک کلیه است یا هر دو کلیه و اگر در یک کلیه است عملکرد کلیه دیگر چگونه است، نقش مهمی دارد. معمولاً کلیه درگیر با تومور را به‌طورکلی درآورده و ماهیچه‌های نزدیک و بافت لنفاوی مجاور آن را نیز، اگر هر دو کلیه دچار تومور هستند یا فرد دارای یک کلیه است و دچار تومور شده، پزشکان سعی می‌کنند تومور و قسمت‌هایی از کلیه را درآورند به‌گونه‌ای که عملکرد کلیه باقی بماند.

عمل با بیهوشی کامل انجام می‌گیرد. ریسک عمل 2 تا 3 درصد است. در روزهای اول بعد عمل نیز، اغلب چای نوشیده می‌شود و وقتی روده‌ها دوباره عملکرد خود را به دست آورند، (3 تا 4 روز بعد عمل) غذاهای راحت و سبک به بیمار داده می‌شود.

به گفته این متخصصان شیمی‌درمانی معمولاً در این بیماری مؤثر نیست ولی در موارد وخیم آن به همراه ایمن تراپی انجام می‌شود. در نوع شدید آن‌که به استخوان زده، کاهش کلسیم در استخوان و افزایش آن در خون‌دیده می‌شود همراه با تشنگی زیاد، تهوع،‌ استفراغ، لرزش ماهیچه‌ها، یبوست و فراموشی می‌تواند با اختلال در ضربان قلب همراه شود.

اغلب به بیمار توصیه می‌شود که نوشیدنی زیادی بنوشد و نمک‌های متعددی بخورد. در کنار راه‌های متعددی که برای درمان سرطان وجود دارد، تغذیه نقش بسیار مهمی دارد. روزه و یا کم خوری بسیار خطرناک است و سیستم ایمنی بدن را ضعیف می‌کند. با ترک سیگار ، امکان برگشت مجدد بیماری کم می‌شود.

تا 3 سال بعد عمل، توصیه می‌شود هر 3 ماه یک‌بار، تمامی آزمایش‌ها لازم را انجام دهد تا از برگشت سرطان، آگاه شود. از سال سوم هر 6 ما یک‌بار و پس از چند سال، سالی یک‌بار کافی است.

در حدود 30 تا 40 درصد افراد سرطان کلیه مجدد آشکار می‌شود. در 60 تا 70 درصد آن‌ها در 2سال اول و در افرادی هم پس از 15 سال بروز می‌کند.