تاملی در بالاگرفتن مناقشه قهرمان سابق کشتی و شهردار تهران؛

آیا اصلاح طلبان به «دبیر» اعتماد خواهند کرد؟

فردی که تا چندی پیش آن چنان در دفاع از شهردار تهران در شورای شهر سنگ تمام می‌گذاشت که همه از او به عنوان یار غار قالیباف یاد می‌کردند، حالا آن چنان تغییر کرده که از هر فرصتی برای نقد شهرداری تهران بهره می‌برد تا این سوال پیش آید که چه اتفاقی رخ داده که دوستان قدیم به اینجا رسیده‌اند؟

کد خبر: ۵۴۹۶۶۸

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۳۹۴ - ۱۱:۲۱

به گزارش «تابناک اجتماعی»، به فاصله دو سال از تکیه محمدباقر قالیباف بر کرسی شهرداری تهران برای سومین بار و در حالی که به نظر می‌رسد همه چیز در این مجموعه بزرگ شهری در وضعیتی بسیار آرام و با ثبات قرار دارد، اخباری به گوش می‌رسد که نه تنها رشته همه این باورها را پنبه می‌کند، بلکه حکایت از آن دارد که توفانی در پیش است.

البته این اخبار ارتباط چندان مستقیمی با شهرداری پایتخت ندارد بلکه به تعاملات شخص شهردار و پارلمان شهری یا همان شورای شهر باز می‌گردد؛ به ارتباط بالاترین نهاد مدیریت شهری و نهاد تصمیم ساز این عرصه که اگر در هر زمینه ای بر مبنای تخصص و فراجناحی عمل کند، در انتخاب شهردار به گرایش های سیاسی کاندیداهای تصدی این پست و رای جناح اکثریت شورا باز می‌گردد که در حال حاضر در اختیار اصولگرایان است.

با این مقدمه حتما به یاد خواهید آورد که چگونه شورای چهارم شهر تهران در ابتدای راه خود، در بحث داغ انتخاب شهردار، به چرخش مواضع سیاسی یکی از اعضای اصلاح طلب گره خورد و نتیجه آن تمدید دوران حضور قالیباف شد؛ چرخش حاشیه آفرین الهه راستگو از اصلاح طلبی به اصولگرایی که به اخراج وی از حزبش و ظفرمندی اصولگراهای شورا در دیگر انتخابات جناحی این نهاد تا به امروز منجر شد.

شاید همین سنگین شدن کفه ترازو به نفع اصولگرایان شورای شهر تهران است که موجب شده اختلافات به وجود آمده میان دبیر و قالیباف تا این اندازه مورد توجه قرار گرفته و در کانون توجه ها قرار گیرد؛ اختلافی که کمتر کسی می‌داند از کجا نشات گرفته و تا کجا ادامه خواهد یافت اما شواهد و قرائن حکایت از عمیق بودن آن دارد.

از این رو می‌گوییم عمیق است که می‌بینیم جز دبیر، چند تن دیگر از دوستان شهردار در شورای شهر نیز به نوعی با وی به اختلاف خورده‌اند تا جایی که چندی پیش خبر رسید مرتضی طلایی، نائب رئیس شورا که سابقه رفاقتی دیرینه با سردار شهرداری تهران را دارد از جمعیت پیشرفت و عدالت  که منتسب به قالیباف است جدا شده.

بعد از طلایی نوبت عبدالمقیم ناصحی و معصومه آباد بود که در اظهار نظرهایشان نشان دهند دیگر یار همیشه همراه آقای شهردار نیستند و دست آخر دبیر که ثابت کرد نه تنها یار نیست، بلکه ترجیح می‌دهد منتقد شماره یک شهرداری تهران باشد و از هر فرصتی برای طرح نقدهایش بهره ببرد تا جایی که میتوان با مراجعه به سایت شخصی وی، جدیدترین ابهامات درباره عملکرد شهرداری تهران، به ویژه در مسائل مالی را مشاهده کرد!

اما براستی چه شده که این اختلافات بروز کرده و تا این اندازه عمق یافته؟

کافی است کمی درباره قرابت فکری چهار عضو شورای شهر تهران که نام بردیم و قالیباف در بستر نت جست‌وجو کنیم تا دریابیم که اتفاقِ روی داده، طبیعی نیست. این در حالی است که برخی معتقدند قالیباف بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 92 ترجیح داده مواضع سیاسی‌اش را دستخوش تغییراتی کند و برای اثبات ادعایشان، مستنداتی هم ارائه می‌دهند.

این گزاره ها در حالی مطرح می‌شوند که از گذشته، حرف و حدیث های فراوانی درباره وجود گروهی قدرتمند در پس پرده اتفاقات شهرداری تهران وجود داشته که در اتفاقات مهمی که در شهرداری تهران رقم خورده نقش داشته‌اند و از جمله دلایل انتخاب قالیباف به عنوان شهردار کلانشهر پایتخت هم بوده‌اند.

بر این اساس شواهدی ارائه می‌شود که حکایت از نقش ایفا کردن این گروه قدرتمند –که به جهاتی خاستگاه مشترکی هم با قالیباف دارند،- در برهم خوردن رفاقت دیرینه قالیباف و چهار یار قدیمی‌اش در شورا دارد که می‌تواند گام نخست دورخیز آقای شهردار برای اقدامات آتی اش، از جمله حضور احتمالی در انتخابات ریاست جمهوری باشد.

این در حالی است که می‌بینیم از آن جمع دوستانه، تنها یک تن واکنش متفاوتی نشان داده است؛ علیرضا دبیر که برخلاف طلایی، ناصحی، آباد و حتی قالیباف، درباره اختلافات روی داده سکوت پیشه نکرده و ترجیح داده نقش مخالف درجه یک را ایفا کند؛ رویکردی که اگر به پیوستن دبیر به جمع اصلاح طلب های شورا و اضافه شدن رای وی به سبد این جریان منجر شود، می‌تواند بسیار کلیدی هم باشد اما آیا اطلاح طلب ها که یکبار با پیوستن یکی از اعضایشان به جناح مقابل، همه رای گیری های جناحی را باخته و همه پست های شورا را به رقیب واگذار کرده‌اند، به دبیر اعتماد خواهند کرد؟!