قصاص چشم مرد اسیدپاش

کد خبر: ۵۴۷۶۲۶

تاریخ: ۲۵ آبان ۱۳۹۴ - ۱۱:۰۷

حکم قصاص چشم مردی که سه سال پیش دست به اسیدپاشی کینه‌جویانه زده بود، پس از کش‌وقوس‌های فراوان دیروز در دادگاه کیفری استان تهران صادر و به اجرا نزدیک شد.

به گزارش فرهیختگان، حکم قصاص گوش این مرد پیشتر در دیوان عالی کشور تایید و قطعی شده بود.

فتح‌الله 34 ساله که نظافتچی یک اداره دولتی در خیابان آفریقا بود، نوزدهم فروردین 91 روی صورت و بدن همکارش محسن اسید پاشید و 16ضربه چاقو به او زد.

این مرد که بلافاصله پس از اسیدپاشی گریخته بود، سه روز بعد در شهر مریوان بازداشت شد و به جرمش اعتراف کرد. محسن که بر اثر شدت جراحات به کما رفته بود، پس از 4 ماه به هوش آمد، اما چشم راست، لاله گوش راست، بینی و لب فوقانی‌اش را بر اثر سوختگی با اسید از دست داده بود.

مرد اسیدپاش در شعبه 71 سابق دادگاه کیفری استان تهران پای میز محاکمه ایستاد و به قصاص چشم و لاله گوش راست محکوم شد. او همچنین به‌خاطر سایر جراحاتی که به شاکی وارد کرده بود و قصاص آنها به علت مماثلت نداشتن ممکن نبود به پرداخت شش دیه کامل و یک‌سال زندان محکوم شد.

شعبه 24 دیوان عالی کشور اما این حکم را شکست و اعلام کرد با توجه به تخلیه کامل چشم راست شاکی امکان قصاص چشم وجود ندارد. از این رو، پرونده برای رسیدگی دوباره به شعبه هم‌عرض فرستاده شد.

در جلسه رسیدگی به این ماجرا شاکی و وکیل مدافعش به نظریه پزشکی قانونی اعتراض کردند.

شاکی گفت: «من فقط خواهان قصاص هستم. مهم برای من تخلیه چشم متهم نیست. مهم نابینایی وی و از بین رفتن لاله گوش اوست. پزشکی قانونی اعلام کرده است امکان قصاص چشم ممکن نیست، اما اسفند 93 اولین قصاص چشم مردی که در قم به صورت دوستش اسید پاشیده و موجب نابینایی وی شده بود در زندان رجایی‌شهر کرج انجام شد. من هم فقط قصاص می‌خواهم.»

در پایان جلسه هیات قضایی اعتراض شاکی را پذیرفت و پرونده را به کمیسیون عالی پزشکی قانونی فرستاد تا امکان قصاص چشم مرد اسیدپاش را بررسی و اعلام کند.

وقتی پزشکی قانونی در گزارشی اعلام کرد امکان قصاص چشم در حدی که موجب آسیب اضافه یا به خطر افتادن جان متهم نباشد مقدور است، فتح‌الله برای دومین بار پای میز محاکمه ایستاد.

در جلسه رسیدگی به این ماجرا که دیروز در شعبه چهارم دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست اصغر عبداللهی و با حضور دو مستشار تشکیل شد، محسن در جایگاه ویژه ایستاد و گفت: «بعد از تعطیلات عید به مرخصی رفته بودم، اما صبح نوزدهم فروردین وقتی به محل کارم آمدم با فتح‌الله روبه‌رو شدم. او به‌یک‌باره قابلمه‌ای را که حاوی چهار لیتر اسید بود به رویم پاشید و با چاقویی که زیر پیراهنش پنهان کرده بود به جانم افتاد. فتح‌الله مرا قربانی یک اشتباه کرد. او فکر می‌کرد من مزاحم تلفنی او هستم، اما حالا فهمیده‌ام مزاحم تلفنی او یکی از همکاران‌مان بود. فتح‌الله در چند روزی که من مرخصی بودم روزی یک لیتر اسید را در ظرف غذایش جاسازی کرده و به اداره آورده بود تا در فرصت مناسب روی من بپاشد. من به هیچ‌قیمتی حاضر به گذشت نیستم و فقط قصاص می‌خواهم.»

نوبت دفاع به متهم که رسید، گفت: «قبول دارم با چاقو چند ضربه به محسن زدم، اما عمدی به رویش اسید نپاشیدم. محسن قابلمه اسیدی را که گوشه آبدارخانه بود برداشت تا روی من بپاشد. من هم با لگد زیر قابلمه زدم که اسید روی او ریخت.»

او که بسیار عصبانی بود، گفت: «از اینکه روزنامه‌ها خبر این اسیدپاشی را بارها منتشر کرده‌اند خسته شده‌ام و برای هر حکمی که دادگاه صادر کند آماده‌ام.»

در پایان این جلسه هیات قضایی وارد شور شد و با توجه به نتیجه کمیسیون پزشکی قانونی، حکم قصاص چشم فتح‌الله را صادر کرد.