درباره رايان گيگز، گوش چپ ولزي منچستريونايتد

عبور از حدنصاب بابي چارلتون

ديگر حسن گيگز كم حاشيه بودن او و متمركز بودن وي بر كارها و اهدافش و در نگاهي كلي‌تر فوتبال است. هافبك مهاجم ولزي البته در سال‌هاي نخست مطر‌ح شدنش در ورزش فوتبال برخي مسائل و علايق جنبي را آفريد و كارشناسان ابراز نگراني كردند كه مبادا گيگز در راه گام برداشتن در مسير جورج بست گوش چپ ايرلندي دهه 1960 و اوايل دهه 1970 يونايتد قرار داشته باشد و به فردي همچون او تبديل شود و سرنوشتش مثل بست (كه بر اثر زياده‌روي در مصرف مشروبات الكلي در59 سالگي جان سپرد) به تيرگي گرايد.

کد خبر: ۵۴۷۴۰

تاریخ: ۱۸ تير ۱۳۸۸ - ۱۱:۰۶

در حالي كه منچستريونايتد آماده يك فصل طولاني ديگر و حركت به سوي جام‌هايي تازه مي‌شود، رايان گيگز نيز براي نبردي جديد خود را مهيا مي‌كند.

به نوشته جام جم و به نقل از دیلی تلگراف؛ گوش چپ ولزي كانديداي جدي منچستري‌ها براي حضور در كادر فني آنان و مشاركت در امر هدايت يونايتد است، اما الكس فرگوسن مربي ديرپا و اسكاتلندي منچستر از گيگز خواسته است يك فصل ديگر هم به عنوان بازيكن در خدمت يونايتد باشد و افتخاراتي تازه را بيافريند و او نيز پذيرفته است، همان‌طور كه فان درسار 38 ساله، اسكولز 36 ساله و گري نويل 35 ساله نيز چنين چيزي را پذيرفته‌اند براي يك فصل ديگر در اولدترافورد توپ خواهند زد.

اما گيگز پرسابقه‌ترين فرد در ميان بازيكنان كنوني يونايتد و تنها كسي است كه در تمامي 11 قهرماني به دست آ‌مده در ليگ برتر فوتبال انگليس در دوره 23 ساله مربيگري فرگوسن سهيم و از دلايل بارز كسب آنها بوده است.

گيگز از 14 سالگي در يونايتد حضور يافته و از 16 سالگي عضو تيم الف باشگاه بوده و امروز هر كس مي‌خواهد از عوامل و فاكتورهاي استمرار و ثبات در يونايتد ياد كند و مثال‌هايي در اين خصوص بزند، حواسشبه‌سمت گيگز مي‌رود. وين روني كه در 23 سالگي تجربه 5 سال عضويت در يونايتد را دارد، با چنين باور و طرز نگرشي مي‌گويد: «عده‌اي بر اين نكته تاكيد مي‌ورزند كه استعدادهاي من بزودي خواهد سوخت و دوام لازم را ندارم، اما چنين نيست و من الگوي خودم را گيگز قرار داده‌ام. او 21 سال است در يونايتد بازي مي‌كند و هميشه وزنه‌اي سنگين و معتبر براي ما بوده است و ما از او نيرو مي‌گيريم.»

از استمرار گيگز همين بس كه اواخر فصل گذشته عنوان بازيكن برتر سال انگليس را از منظر اتحاديه فوتباليست‌هاي حرفه‌اي اين كشور (PFA) به دست آورد. او در بين جمعي از كانديداها حائز رتبه اول شد كه 3 منچستري ديگر شامل نمانيا ويديچ، كريستيانو رونالدو و ريوفرديناند هم در آن حضور داشتند.

يك در ميان

فرگوسن سعي كرده است در دو سه سال اخير از حجم بازي‌هاي گيگز و اسكولز بكاهد و به خاطر اين كه وقت بيشتري براي بازسازي و ترميم قوا داشته باشند، يك در ميان به ميدان بيايند و گاهي گيگز

در ازاي يك بازي، در دو مسابقه بعدي استراحت كرده است.

نفراتي چون اندرسون و پارك جي سونگ براي جبران غيبت آنها به كارگرفته شده و بد نيز كار نكرده‌اند، اما ارزش‌هاي گيگز هر موقع كه به ميدان آمده، مشخص شده و فصل اخير فوتبال اروپا سند روشني در اين خصوص بود.

استمراري از آن دست كه برشمرديم و در حرف‌هاي وين روني به آن اشاره مستقيم شده است، باعث شده گيگز اخيرا ركورد بازي در منچستريونايتد را كه در اختيار بابي چارلتون معروف بود، بشكند و از رقم 780 و سپس 800 بازي رسمي براي شياطين سرخ عبور كند و به حد نصاب‌هايي برسد كه بسيار بعيد است نسل‌هاي بعدي به آن دست يابند. از ديدگاه مايك فيلان دستيار اول فرگوسن برخي بازي‌هاي گيگز در فصل اخير چنان زيبا و موثر بود كه به وصف نمي‌آيد و در رسيدن منچستر به اهدافش سهمي عمده داشت.

نقطه‌اي كليدي

يكي از بارزترين آنها در برابر چلسي در زمستان سال پيش بود كه يونايتد آن را با اقتدار و با استفاده از اشتباهات مكرر مدافعان چلسي صفر 3 برد و در آن روز ناظران هر چه كوشيدند بازي گيگز را برآورد و نقد كنند، نتوانستند؛ زيرا او بيش از حد پرتحرك و فكور بود و هر جا كه توپ در حركت بود، گيگز براي پوشش دادن‌ آن و ارسال دو سه پاس موثر با آن آمادگي داشت. فيلان مي‌گويد: «آن ديدار نقطه‌اي كليدي براي ما و خود گيگز بود.

او در آن روز درس فوتبال مبتني بر فكر و تكنيك را به همه و حتي يارانش داد و منچستر هم فهميد كه با‌ آن ابزار مي‌تواند از نو بر تارك ليگ بنشيند.

حسن بزرگ گيگز اين است كه مي‌تواند از نظر جسماني خود را در شرايط ايده‌آل نگه‌ دارد و انگار دكتر خود و طبيب كسالت‌هاي خويش است. او به درجه‌اي از كمال در رشته تخصصي خود رسيده است كه ما در اولدترافورد چندان در جريان تمريناتش دخالت نمي‌‌كنيم و اجازه مي‌‌دهيم آن طور كه خودش صلاح مي‌‌داند، به تمرين بپردازد و آنگاه سرفرصت با ما همراه شود.»

پايان ناآرامي‌ها

اما چنين نشد و گيگز ايام ناآرام 19 تا 23 سالگي‌اش را پشت‌سر نهاد و از آن پس به آرامي فكور و برنامه‌ريز شد و هر سال كه بر عمرش افزوده شد باتجربه‌تر، عاقل‌تر و كم‌مشكل‌تر از گذشته عمل كرد و همان طور كه قبلا آمد و بازيكني كه به اولدترافورد مي‌آيد، ابتدا نام و اوصاف گيگز مقابل چشم‌هايش سبز مي‌شود و وي را الگوي خويش مي‌بيند و بايد بكوشد مثل او شود. به لحاظ تكامل و غناي فني نيز گيگز پيوسته بازيكن بهتري شده است، به طوري كه قدرت بازي‌سازي او و توانش در اداره تيم اينك به حدي بي‌سابقه رسيده است. فرگي با اعتراف به همين موضوع مي‌گويد: «از گيگز و اسكولز خواسته‌ام امسال هم با ما راه بيايند و در ميدان حاضر باشند، زيرا تجربه آنها غيرقابل جايگزين است. هر حركت و پاس آنها مي‌تواند در روزهاي خاص حلال مشكلات ما باشد و براساس آنچه من ديده‌ام، هنوز مي‌توانند يكي دو سال ديگر ما را همراهي كنند. حتي اگر آنها بازيكناني 90 دقيقه‌اي و هميشگي نباشند، مي‌توانند يك در ميان براي ما به ميدان آيند و تعيين‌كننده باشند.»

مقدمه پيروزي‌هاي بعدي

اثر روحي حضور گيگز و امثال او در اولدترافورد نيز غيرقابل انكار است. كمتر از 2 ماه بعد از واگذاري فينال جام قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا و در حالي كه فصل جديد ليگ برتر انگليس از دهه سوم مرداد و فصل تازه جام قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا از دهه سوم شهريور راه مي‌افتد، گيگز با ارائه هشداري بموقع به يارانش گفته است: «شكست در برابر بارسلونا و از دست دادن عنوان قهرماني باشگاه‌هاي اروپا هر چه بود گذشت و بهتر است به آينده فكر كنيم. من فكر مي‌كنم همان باخت بهترين عامل تحريك‌كننده براي ما جهت داشتن آينده‌اي بهتر و همراه با فتح جام‌هايي تازه باشد. ما مي‌توانيم بر پايه آن شكست زيرساخت فتوحات بعدي خود را بگذاريم و اين كاري است كه در دست اجرا داريم.»