10 مشخصه 10 نوع فوتبال

هر برزیلی یک جادوگر است؛ می‌خواهد فابیانو باشد یا گیلبرتو. در اصل موضوع تفاوتی ایجاد نمی‌شود.

کد خبر: ۵۴۷۳۵

تاریخ: ۱۸ تير ۱۳۸۸ - ۱۰:۴۸

فوتبال مدیون آن‌هاست؛ مدیون زیبایی، روح، تحول دمادم و فوتبال تهاجمی زردپوشان.

به نوشته خراسان و به نقل از یاهو اسپورتس؛ بازیکنان سرزمین قهوه در 28 سالگی 34 ساله هستند و شاید به دلیل همین تقلب‌های شناسنامه‌ای امثال رونالدینیو، رونالدو و آدریانو عملا در 28 سالگی از فوتبال خداحافظی می‌کنند. هر برزیلی یک جادوگر است؛ می‌خواهد فابیانو باشد یا گیلبرتو. در اصل موضوع تفاوتی ایجاد نمی‌شود.

هلند؛ شانس بی‌شانس
مدعیان همیشگی همه جام‌ها همیشه از اختلافات درون اردویی ضربه خورده‌اند. مثلا در یورو 96 ادگار داویدز و در جام جهانی 1998 بوگارد مشکل‌ساز شدند. 3-3-4 سنتی لاله‌های نارنجی تا پایان مرحله گروهی ادوار مختلف تورنمنت‌های بزرگ، چشم‌ها را خیره می‌کند اما از آن‌جا به بعد بختک ناکامی انتظار قهرمان یورو 88 را می‌کشد.

بالکان؛ زیباروهای تاکتیکی
کشورهای این منطقه به خصوص اقمار یوگسلاوی سابق به لحاظ تاکتیکی بسیار قدرتمند و سازمان یافته عمل می‌کنند. اما وقتی فصل ناکامی فرا برسد، آن‌ها همه دارایی‌های خود را به دست باد می‌سپارند. به‌طور طبیعی سبک بازی قدرتی اهالی فوتبالی بالکان داوران را حساس می‌کند؛ به حدی که وقتی یک بر صفر پیش می‌افتند با کوچک‌ترین خطا کارت زرد و قرمز را فراروی‌شان می‌بینند. شما جای داور. چنان‌چه بارانی از تکل‌ها و خطاها روی سرتان می‌بارید، ابزار پیش‌گیری را چتر نمی‌کردید؟

آرژانتین؛ پای زیبا، ذهن کثیف
بازیکنان تکنیکی فراوانی در اختیار دارند. با این حال فلسفه پیروزی به هر قیمت چهره تیم پرافتخار آمریکای‌جنوبی را زشت کرده است. از «دست خدا» (اصطلاح مارادونا در توجیه توپی که با دست درون دروازه انگلیس جای داد) گرفته تا پیراهن‌کشی‌های مداوم، آرژانتینی‌ها وسیله را توجیه هدف می‌دانند. آن‌ها وقتی عقب بیفتند، معمولا چند اخراجی روی دست مربی می‌گذارند.

پرتغال؛ نوستالژی بیو
از زمان اوزه‌ بیو (یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال) در حسرت یک مهاجم تمام‌کننده می‌سوزند. هافبک‌های تهاجمی برزیل اروپا تکنیکی هستند اما در گلزنی ناکام نشان می‌دهند و شاید همین عامل مانع موفقیت نسل طلایی پرتغال شد. حتی کریس رونالدو بهترین بازیکن حال حاضر دنیا هم احتمالا نخواهد توانست سال آینده طلسم مردان تنگه ماژلان در جام جهانی را بشکند.

آفریقای‌مرکزی؛ جادوی سرعت
تیم‌های مرکز و غرب آفریقا قدرت و سرعت را توأمان در اختیار دارند. آن‌جا فوتبالیست‌هایی امثال اسین و امانا با وجود حضور در منطقه تهاجمی بالفطره یک مدافع هستند. سخت‌کوشی و تلاش بی‌‌وقفه، برای آفریقایی‌های این مناطق یک بدن تراشیده را به ارمغان آورده است. دروازه‌بان‌های ملی‌پوش آفریقای‌مرکزی و غربی مانند پل رابینسون می‌توانند از این دروازه تور آن دروازه را بلرزانند چون پاهای خیلی قدرتمندی دارند.

اسپانیا؛ جاده در دست تعمیر
فشار ناشی از توقع‌های زیاد و توجه بیش از حد به تکنیک در تورنمنت‌های بزرگ باعث شکنندگی اسپانیا می‌شود. مردان پر احساس مدیترانه به لطف برخوردار بودن از استعدادهای درخشان در هیبت مدعی وارد تورنمنت‌های بزرگ می‌شوند اما تا چندی قبل، همیشه ناکام باز می‌گشتند. به هر حال هیچ‌ هنرمندی نمی‌تواند در یک زمان با ساز کاتالونیا، گالیسیا و باسک به انجام حرکات موزون بپردازد.

انگلیس؛ دردسر سنت‌گرایی
ارسال بلند توپ برای هسکی و کراوچ و دیگر هیچ. سه‌شیرها علاوه بر بی‌بهره بودن از تکنیک، قادر به ارسال 5 پاس سالم بین خودشان نیستند اما در عوض تا دلتان بخواهد زور و قدرت بدنی دارند. در این شرایط چاره‌ای غیر از بهره‌گیری از ضربه‌های آزاد و سر باقی نمی‌ماند.

ایتالیا؛ کاریزماي کاتاناچیو
سبک خسته‌کننده و کند، بازیکنان کهنسال اما آشنا به پیروزی. این فوتبال ایتالیاست! شروع بد و مصیبت‌بار غالبا با یک شاهکار پایانی همراه می‌شود تا همه تیم‌های حاضر در تورنمنت‌های مختلف از حضور ایتالیا با خبر شوند. علاقه به حفظ دارایی باعث می‌شود حتی مهاجمان لاجوردی‌پوش نیز فقط درون محوطه جریمه پرسه بزنند. البته نسل جدید به سردمداری لوکاتونی یک استثنا تلقی می‌شود.

آلمان؛ نظم آهنین
نظم، فرصت‌طلبی و حرفه‌ای‌گری اجزای جدایی‌ناپذیر فوتبال ژرمن‌ها هستند. سفید‌پوشان اگر فرصتی به‌دست بیاورند گل می‌زنند. آلمان هرگز نگران بازی‌های نزدیک نمی‌شود چون می‌داند در بدترین حالت نهایتا در ضربه‌های پنالتی به برتری دست می‌یابد. نایب‌ قهرمان جام جهانی 2002 حتی وقتی دو مدافع میانی احمق در اختیار دارد و تاکتیکی منسوخ را به اجرا می‌گذارد، موفق است.