یک پیشنهاد برای عدم تکرار خطای تلویزیون

دکتر فرزاد جهان بین

کد خبر: ۵۴۶۶۱۶

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۳۹۴ - ۲۱:۳۱

چند روزی است که از پخش برنامه فیتیله که در آن در نمایشی بسیار زشت به هموطنان آذری توهین شده بود می گذرد و در این مدت درباره آن مطالب مختلفی گفته و نوشته شده است.اینجانب با توجه به اهمیت موضوع به چند نکته اشاره می کنم:

1- ایران اسلامی همچون جورچینی زیبا و دلنواز هست که تکه های این جورچین را اقوام ایرانی تشکیل می دهند و بی شک هرکدام از آنها سهمی جدی در زیبایی و سربلندی این نقاشی بی نظیر ایفا کرده و می کنند.در دوره پهلوی خصوصا پهلوی اول آشکارا با قومیتها مبارزه شد و از هیچ تلاشی از تغییر لباس تا تغییر زبان کوتاهی نشد که به واسطه روشن بودن آن نیازی به استدلال نیست.اما در جمهوری اسلامی که اصول و ارکان آن در قالب قانون اساسی و منویات امام راحل(ره) و مقام معظم رهبری متبلور هست همواره بر جایگاه رفیع قومیتها تاکید شده است. به عنوان نمونه این جمله مقام معظم رهبری که "آذربایجان سر ایران است" به خوبی نشان دهنده همین نوع نگاه هست. و  بالاتر از تمام این سخنان سخن خدای عزیز است که می فرماید:" وجعلناکم قبائل و شعوبا لتعارفوا"

2-    آنچه در برنامه فیتیله اتفاق افتاد بیشتر از آنکه دلالت بر قصد کسانی بر توهین به قومیتی باشد که به نظر حقیر بعید به نظر می رسد حاکی از نداشتن مدلی دینی  برای خنداندن و ایجاد نشاط در مردم هست. به عنوان نمونه گمان می شود که برای خنداندن دیگران باید دروغ گفت و یاکسی را ترساند و یا دیگران را مسخره کرد و اگر اینها حذف شود واقعا درمی مانند که چگونه باید بخندانند!؟

3-    مسئولین صدا و سیما عذرخواهی کردند و برنامه فیتیله متوقف شد و مدیر پخش برکنار شد اما یک مساله همچنان باقی است.هر از گاهی شاهد این قبیل اتفاقات هستیم. به نظر حقیر باید ریشه این تکرارها را برکند و از بین برد و آن ذهنیت های فرهنگی غلطی هست که نسبت به قومیتها می تواند وجود داشته باشد.واقعا هم از جهت فردی و هم از جهت اجتماعی توهین به قومیتها باید به عنوان یک خط قرمز تلقی شود و احدی به خود اجازه ندهد به کرامت و شان انسان کسی دیگر کوچکترین توهینی روا دارد.

زندگی در جامعه چند فرهنگی که ذیل چتر ایران و اسلام جمع شده اند اقتضائاتی دارد که بعضا تربیت ها متناسب با این اقتضائات نیست.آموزش و پرورش، صدا و سیما و ... در این زمینه به طور بایسته کار نکرده اند.مردم شریف ما خود مرز توهین غیر عمد و عمد را تشخیص می دهند و متناسب با آن پاسخ نشان می دهند اما مهمتر از آن توجه به این نکته هست که تمام بندگان الهی همچون دندانه های شانه هستند. هیچ شخصی بر شخص دیگری برتری ندارد مگر به تقوای الهی.نه عرب بر ایرانی و نه ایرانی بر عرب.نه ترک بر فارس و نه فارس بر ترک و نه سایر قومیتها نسبت به هم. تکبر و خود بزرگ بینی های واهی مادر تمام عیبها و بزرگترین دام ابلیس هست.