دختران بی‌نظیری که قربانی جاهلیت فدراسیون شدند؛

این‌ بار همه اعضای تیم ملی زنان ایران اجازه خروج از کشور نگرفتند

یک ماه پس درخشش تیم ملی فوتسال بانوان ایران در آسیا و اخبار امیدوارکننده، یک شاهکار مدیریتی دیگر در فدراسیون فوتبال رخ داده و قرار نیست این دختران به مسابقات جهانی گام بگذارند؛ چرا؟ چون مسئولان فدراسیون فوتبال یک تقویم ساده هم روی میزش ندارد که رویدادها و مناسبات‌ را به او یادآوری کند.

کد خبر: ۵۴۵۰۵۷

تاریخ: ۱۶ آبان ۱۳۹۴ - ۱۴:۲۰

همین یک ماه پیش بود که تیم ملی زنان ایران با درخشش بی‌نظیری، مقام قهرمانی آسیا را از آن خود کرد؛ تیمی که بیشتر مردم حتی یکی دو نام از بازیکنانش را هم نمی‌شناختند؛ اما با ارائه بازی‌های فوق‌العاده‌ای تحسین همگان را برانگیختند و قهرمان آسیا شدند. آن هم در سال‌هایی که اکثر رده‌های تیم ملی فوتبال نتوانسته بودند، مقام قابل توجهی کسب کنند.

حالا اما یک ماه پس از آن درخشش و اخبار امیدوارکننده یک شاهکار مدیریتی دیگر در فدراسیون فوتبال رخ داده و قرار نیست این دختران گام به مسابقات جهانی بگذارند؛ چرا؟ چون مسئولان فدراسیون فوتبال یک تقویم ساده هم روی میزش ندارد که رویدادها و مناسبت‌ها را به او یادآوری کند.

به گزارش «تابناک»، وقتی تیم ملی بانوان ایران قهرمان آسیا شد، سایت معروف «مترو» در یک نظرسنجی عجیب گل فینال ایران را نامزد عنوان بهترین گل تاریخ فوتسال جهان دانست. این تنها بخشی از درخشش دختران ایرانی در مالزی بود. کم‌کم ویدئوی بازی‌های خیره‌کننده و گل‌های عالی بچه‌های تیم ملی دست به دست چرخید و کار به جایی رسید که حتی تلویزیون هم در برابر درخشش آن‌ها کوتاه آمد و فیلم بازی‌ها را پخش کرد که یک جور سنت‌شکنی در نوع خود به حساب می‌آمد.

همان روزها اگر به یاد داشته باشید، به خاطر مسائلی که برای نیلوفر اردلان، یکی از اعضای تیم ملی و مسأله خروج از کشورش پیش آمده بود، هجمه‌های زیاد رسانه‌ای در خصوص وضعیت زندگی زنان در ایران ایجاد شده بود؛ اما ارائه بازی‌های عالی و قهرمانی تیم موجب شده بود تا این جوسازی‌ها و فضاسازی‌ها به عقب رانده شود. حتی بسیاری از رسانه‌ها بعد از قهرمانی ایران در آسیا گزارش‌های فراوانی از وضعیت زنان در ایران منتشر کردند که با تصور جهانی از این ماجرا تفاوت فراوانی داشت. مراد این است که هر عقل سلیمی می‌داند که استفاده از پتانسیل‌های اینچنینی چه کمک شایانی می‌تواند به تبلیغات علیه ضدتبلیغات رسانه‌ها در خصوص فضای داخلی ایران بکند؛ اما خیلی راحت و معمولی می‌بینیم که علی کفاشیان در حاشیه یک برنامه و خیلی کوتاه از عدم اعزام تیم دختران ایران به مسابقات جهانی خبر می‌دهد. انگار که خبر به تعویق افتادن هفته هشتم لیگ یک را اعلام می‌کند.

علی کفاشیان، رئیس فدراسیون فوتبال ایران در حاشیه فستیوال استعدادیابی دختران زیر 12 سال کشور درباره اعزام تیم ملی فوتسال به مسابقات جام جهانی نیز این طور توضیح داد: به دلیل آنکه کشور گوآتمالا در ایران سفارتخانه ندارد و برای گرفتن ویزای این کشور، مجبوریم به آلمان سفر کنیم، اما مشکل اساسی دیگر این بود که برای سفر به آلمان هم نیازمند گرفتن ویزای شنگن هستیم. از سوی دیگر تا شروع مسابقات زمان زیادی نمانده است و عملا نمی‌توانیم ویزای آلمان و ویزای گوآتمالا میزبان جام جهانی فوتسال بانوان را برای تیم ملی فوتسال بانوان تهیه کنیم و در نتیجه سفر تیم ملی فوتسال بانوان ـ که قهرمان آسیا هستند ـ به جام جهانی لغو شده است.

شما به صف دلایلی که علی کفاشیان برای عدم اعزام تیم بانوان ردیف کرده دقت کنید. «نبود سفارت گواتمالا در تهران» و «نداشتن وقت»! شما اگر رئیس یک بنگاه تجاری کوچک هم باشید در یک دفترچه یادداشت یا یک تقویم برنامه‌های آینده‌تان را یادداشت می‌کنید، ولی انگار در فدراسیون فوتبال حداقل امکانات مدیریتی یا بهتر بگوییم حداقل درک مدیریتی وجود ندارد. انگار عصر قلاب‌سنگ است که تازه چاپارها برای آقای رئیس خبر آورده‌اند، چه نشسته‌ای که گواتمالا در تهران سفیر ندارد و حالا چه کنیم؟ چه کنیم؟ تیم را اعزام نکنیم.

همه این اتفاقات درحالی رخ می‌دهد که علی کفاشیان الان دربه در به دنبال این است که مشکل ویزای تیم ملی بزرگسالان را برای سفر به گوام حل کند؛ کشوری که برای گرفتن ویزای سفر به آن باید به سفارت ایالات متحده آمریکا مراجعه کرد. پر واضح است که نمی‌خواهیم از مهم نبودن این موضوع صحبت کنیم چه اینکه شرایط باید برای حضور تیم ملی بزرگسالان در بهترین حالتش در همه مسابقاتش فراهم باشد. اما ماجرا اینجاست که این شرایط باید برای همه تیم‌های ملی وجود داشته باشد. تنها در یک سیستم توسعه نیافته است که همه توجه‌ها به یک بخش جلب می‌شود و مابقی چیزها در سایه قرار می‌گیرد.

رفتار علی کفاشیان با تیم بانوان ایران در مسابقات جهانی، به خوبی نشان می‌دهد که فوتبال بانوان در این فدراسیون چه جایگاهی دارد؛ تیمی که با قهرمانی‌اش توانسته بود فدراسیون علی کفاشیان را از فشارها خلاص کند، با رفتار توهین‌آمیز مسئولان حالا جایگاهی پایین‌تر از یک تیم محلی دارد.

آخ اگر دلی برای استعدادهای این مملکت می‌سوخت!