مقایسه شیوه مدیریتی واعظ و انصاری فرد

واعظ راهی را انتخاب کرده که در صورت ناکامی در آن،خیلی زود میتواند جلوی ضرر بیشتر را بگیرد و صمد مرفاوی را برکنار کند. انصاری فرد و پرسپولیس اما راهی پیش گرفته اند که تقریبا بی بازگشت است و احتمالا در صورت آغاز بد،تا پایان فصل چیزی درست نخواهد شد.

کد خبر: ۵۴۴۳۸

تاریخ: ۱۶ تير ۱۳۸۸ - ۱۰:۲۰

گل؛ باشگاه پرسپولیس همچنان در حال چرخیدن در یک دایره بسته است و همزمان با این چرخش بی‏نتیجه، مصاحبه های سرشار از امیدواری مدیرعامل پرسپولیس را میخوانیم که معتقد است پرسپولیس این فصل، هیچ شباهتی به تیم فصل قبل ندارد و هواداران پرسپولیس فقط باید منتظر قهرمانی لیگ باشند.

با ادامه این روند، سه حالت تشدید میشود؛

1- کاهش شانس موفقیت پرسپولیس

2- امیدواری انصاری فرد

3- انتقاد رسانه ها از عدم انتخاب سرمربی پرسپولیس

این مثلث، اضلاعش طوری کنار هم قرار گرفته اند که به طور منطقی نمیتوانند با هم مثلث بسازند.مثلا اگر طبق قواعد ریاضی،مجموع طول هر دو ضلع یک مثلث،بیش از ضلع سوم است؛ در این مثلث چنین شرایطی حاکم نیست.

همزمان با این شرایط عجیب درپرسپولیس،حضور صمد مرفاوی در راس کادرفنی استقلال هم منبع و مبنای انتقادات تندی از باشگاه استقلال و انتخاب واعظ اشتیانی است؛ انتقاداتی که برخی از آنها واقع بینانه و هشدار دهنده هستند.

اینکه مرفاوی کاریزما و توان روانی و حتی فنی هدایت استقلال را ندارد؛موضوع بحث خیلی از منتقدان و کارشناسان است.این وسط اما باید یک سوال مطرح کرد: وضعیت حال حاضر استقلال،با یک سرمربی متوسط(حتی فرضا ضعیف) بهتر است یا شرایط پرسپولیس با یک سرمربی بزرگ خارجی که هنوز معلوم نیست، هست؟

بعید است کسی این پرسش را با کلمه پرسپولیس جواب بدهد.استقلالی ها تحت تاثیر مشکلات مالی یا هر چیز دیگری،خیلی زود از جذب مربی خارجی منصرف شدند و نزدیکترین گزینه را برای جانشینی امیر قلعه نوئی انتخاب کردند.

پرسپولیسی ها اما پس از ناکامی شدید و چندلایه در فصلی که گذشت؛دنبال کاری هستند کارستان و همین میل به خودنمائی باعث شده در دایره ای بسته گیر کنند.در واقع میتوان این شرایط را در یک لحظه ویژه از بازی تصویر کرد؛صحنه ای که یک هافبک وسط زمین بین چند بازیکن حریف گیر کرده و باید واکنشی سریع داشته باشد.در این شرایط واعظ هافبکی است که سریع توپ را به نزدیک ترین همبازی خود رسانده و از انتخاب بهترین گزینه خودداری کرده است.

انصاری فرد اما میخواهد هرطور شده بین مهره های حریف،بچرخد و با یک پاس بلند،توپ را به مهاجم تیمش برساند و او را با گلر حریف تک به تک کند.حالا باید عواقب این دو حرکت را بررسی کنیم.شاید پاسی که واعظ به "اولین" گزینه داده،تولید موقعیت عالی برای تیمش نکند،اما خطری هم متوجه تیم انها نخواهد شد.

حرکت انصاری فرد اما یا تیمش را به موفقیتی بزرگ میرساند و یا با لو رفتن توپ،یک ضدحمله خطرناک علیه تیم انصاری فرد شکل خواهد گرفت.امروز در فوتبال روی "گزینه اول، به جای گزینه بهتر" تاکید جدی میشود و دلیل تاکید هم عواقب سنگین انتخاب گزینه ایده ال است.

استقلال با انتخاب گزینه اول، وظیفه فنی تیمش را به یک سرمربی متوسط سپُرده و پرسپولیس در حالی که می‏خواهد سنگ بزرگی را جابجا کند،تمریناتش بدون مسئول فنی برگزار میشود.

خب حالا دوباره سوال را مطرح میکنیم: وضعیت امروز پرسپولیس، با مربی بزرگی که هنوز به ایران نیامده بهتر است یا شرایط استقلال که یک مربی متوسط (حتی به فرض کوچک) را بالای سر خود می‏بیند؟