کاش در این روزها «محرمی» عمل کنیم و حرف بزنیم؛

افزایش ده برابری مصرف لوازم آرایشی؛ جبهه گیری یا نقد یک آفت؟!

اوضاع به قدری نامطلوب شده که از دستورالعمل ممنوعیت آرایش های ویژه این ایام می‌شنویم که هم ناراحت کننده است و هم نشانه خوبی به شمار می‌آید؛ ناراحت کننده است، چون می‌بینیم در زمینه فرهنگ سازی جا مانده‌ایم و ناچار از اعمال ممنوعیت ها برای به سامان کردن اوضاع هستیم و خرسند کننده از این روی که می‌بینیم درد شناسایی شده و در راستای رفع آن گام هایی هم برداشته می‌شود.

کد خبر: ۵۴۱۵۹۴

تاریخ: ۰۳ آبان ۱۳۹۴ - ۱۳:۳۷

به مناسبت ماه محرم، برخی ویژه این روزها آرایش می‌کنند؛ البته نه از نوع خوبش که معنای آن در اذهان عموم، کم کردن آرایش است، که از نوع ناخوب، تا همین موضوع دستمایه برخی انتقادات شود که گاه مملو از اغراق هستند و تعجب برانگیز!

به گزارش «تابناک»، محرم و آیین های عزاداری‌ ان، آنچنان ریشه‌ای در جامعه ایرانی دارند که هموطنان غیر مسلمانمان هم به مناسبت فرارسیدن این ایام، تغییراتی در زندگی روزمره خود پدید می‌آورند و حتی برخی از ایشان همنوا با شیعیان، به سوگ شهدای کربلا می‌نشینند.

اما این اتفاق بزرگ هم به مانند بسیاری از حرکت‌های عمومی جامعه، بی حاشیه نیست؛ حاشیه هایی که باید زدوده شوند یا حتی المقدور از میزانشان کاست و یکی از چشمگیرترین هایشان در سالهای اخیر، «آرایش محرمی» است؛ آرایشی که متأسفانه به وادی مردان نیز راه یافته و صحنه های ناخوشایندی را سبب می‌شود که انتقاداتی به همراه داشته است.

اوضاع به قدری نامطلوب شده که از دستورالعمل ممنوعیت آرایش های ویژه این ایام می‌شنویم که هم ناراحت کننده است و هم نشانه خوبی به شمار می‌آید؛ ناراحت کننده است، که می‌بینیم در زمینه فرهنگ سازی جا مانده‌ایم و ناچار از اعمال ممنوعیت ها برای به سامان کردن اوضاع هستیم و خرسند کننده از این روی که می‌بینیم درد شناسایی شده و در راستای رفع آن گام هایی هم برداشته می‌شود.

اما همه اینها تنها بخشی از ماجراست، چراکه می‌بینیم این اوضاع از دید رسانه های بیگانه، به ویژه آنها که در دشمنی با کشورمان سابقه دیرینی دارند، بسیار مورد توجه قرار گرفته و حتی دستمایه نگارش گزارش هایی شده است؛ گزارش هایی که به شدت اغراق شده و گل درشت هستند و از رنگ و بوی محرمی این روزهای کشورمان در آنها اثری نیست.

این موضوع نشانگر حساسیت هایی‌ است که در پرداختن به موضوعات اجتماعی باید مورد توجه قرار گیرند؛ اما در این مورد خاص اینچنین نشده است؛ تا جایی که شاهد برخی اظهارنظرها در این باره هستیم که گویی به قصد بهره جویی بیگانگان بیان می‌شوند نه حل موضوع؛ مثل اظهار نظری که یکی دو روز اخیر به نقل از یکی از مداحان در یکی از خبرگزاری ها درج شد و جنجال آفرینی کرد.

حاج مهدی فاطمی که علاوه بر مداحی، معاون هماهنگی و برنامه‌ریزی خانه مداحان کشور هم هست، در بخشی از گفت‌وگوی تفصیلی خود با ایلنا گفت: «بعضی‌ها عنوان می‌کنند، پولی که صرف برپایی مجالس می‌شود، باید صرف خرید جهیزیه و ایتام شود، آیا کسی به آن توجه می‌کند که کشور ما در بحث لوازم آرایشی در رتبه اول قرار دارد؟ و البته در محرم مصرف آن به ۱۰ برابر می‌رسد؟ خب بیایید این پول‌ها را صرف ایتام و امور خیریه کنید و یا پولی را که صرف سفرهای خارجی و فسق و فجور می‌شود، به فقرا بدهید و دست یک بدبخت و بیچاره را بگیرید».

این اظهارنظر به شدت مورد توجه رسانه های خارجی قرار گرفت، به ویژه آن بخش که درباره ده برابر شدن مصرف لوازم آرایشی در محرم بیان شده بود. در حالی که نیم نگاهی به دسته های عزاداری محرمی حکایت از آن دارد، هرچند برخی، آن هم محدود، شئونات را رعایت نمی‌کنند، موج جمعیت عزادار فارغ از این مسائل به خیابان می‌آیند.

این در حالی است که اصولا هیچ آماری که مؤید افزایش میزان مصرف لوازم آرایشی در این ایام باشد هم در دست نیست و بنابراین، باید بیش از پیش جانب احتیاط را رعایت کرد، زیرا می‌دانیم مقابله با معضلات اجتماعی با چه حساسیت هایی مواجه است و اغراق در این مسائل تا چه اندازه مشکل آفرین و البته در راستای خواست برخی کج اندیشان و دشمنان است.

به این موارد می‌توان چند اشکال دیگر را هم افزود که جا دارد از چهره عزاداری هایمان زدوده شوند؛ مثل تجهیز برخی دسته های عزاداری به ساز یا استفاده افراطی از طبل و سنج، تداوم قمه زنی در برخی مناطق و مواردی از این دست که همگی از وجودشان آگاهیم و می‌دانیم که با اصل عزاداری های محرمی همخوانی ندارند، ولی یا با آنها مقابله خاصی نشده و یا مقابله صورت گرفته آنچنان که باید و شاید، کارساز نبوده است.

پر واضح است که چنین آفتی را ولو اندک باید ریشه کن کرد؛ اما نه با اغراق و به گونه ای که موجب قبح شکنی از ماجرا شده و این نگرانی ها را پدید آورد که کار از کار گذشته و دیرهنگام متوجه فراگیر شدن این آفت شده ایم؛ یعنی حرکت روی مرز باریکی که میان جبهه گیری و فرافکنی و نقد سازنده تفاوت ایجاد می‌کند.