بسته پیشنهادی برای نذورات اجتماعی

میلیون ها پرس غذای نذری در روزهای عزاداری ماه محرم توزیع می شود، بی خبر از این که سهم هر کس از این نذری ها چقدر است

کد خبر: ۵۴۱۴۴۳

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۴ - ۱۳:۴۹

شهر پر ازعزاست، همه جا سیاهپوش، غرق در نوای نوحه و آوای زنجیر و سنج. دیگ‌های چند منی خورش و پلو روی اجاق‌هاست، کباب‌ها سیخ می‌شود، کتری‌های هیاتی قل‌قل می‌زند و چای و شیر میان مردم پخش می‌شود. غذای نذری، این طعام آمیخته با نوستالژی، ظهر و شام میان فوج‌فوج از اهالی شهر تقسیم می‌شود تا روزی دیگر و پخت و پزی دیگر .

به گزارش جام جم آنلاین، میلیون ها پرس غذای نذری در روزهای عزاداری ماه محرم توزیع می شود، بی خبر از این که سهم هر کس از این نذری ها چقدر است، غذا به چه کسی رسیده، چه کسی جا مانده، چه کسی برای چند ماهش توشه جمع کرده، یا چه کسی اصلا دیده نشده؟

غذا، یکی از واژه های پر کاربرد روزهای عزاداری ماست، نذرکرده ایم میان سوگواران حسینی غذا و خوراک پخش کنیم و شکمی را سیر، تا نیت صاف کرده و به سالار شهیدان نزدیک ترشویم، به حرمت تشنگی و گرسنگی سپاه اسلام در کربلا.

این نیت خوبی است واقعا؛ اما کامل نیست، انگاریک چیزی کم دارد، یک مکمل، یک جور حس تازگی، نوشدن، پوست انداختن. تازه شدن نیت ها را می گوییم، فاصله گرفتن از تدارک دیدن برای شکم، همان که متولیان وقف در کشور مدت هاست دنبال آن هستند.

محمدمهدی حاتمی، سرپرست معاونت اوقافی، حقوقی و امور مجلس سازمان اوقاف و امورخیریه چندی پیش به جام جم گفته بود 776 نیت از وقف نامه واقفان استخراج شده که اغلب حول و حوش چند محور مشخص می چرخد و اغلب برای برپاشدن و پشتیانی مراسم سوگواری امام حسین، چیزی کنار گذاشته اند. او می گفت درحال حاضر مرکز مشاوره وقف جدید را در همه اداره های استان ها راه اندازی کرده اند که کارشناسان درآن به نیکوکارانی که قصد وقف اموال خود را دارند مشاوره می دهند و نیازهای روز مردم را به آنها معرفی می کنند، مثل وقف برای بهداشت، محیط زیست و پزشکی که نیازهای عمومی است و مردم همیشه به آن نیاز دارند.

نذر هم مثل وقف نیاز به بازنگری دارد؛ چون جامعه ما مشکل کم ندارد، آدم مستاصل و چشم به راه کم ندارد، نقطه آسیب دیده و آسیب پذیر کم ندارد، پس می توان نذر کرد و مرهمی شد برای این زخم ها، می توان آرام جانی شد برای آنهایی که آرام ندارند. البته اینها همه پیشنهاد است برای آنهایی که اگر روزی، ساعتی، ثانیه ای دلشان لرزید و هوای انجام کار خیری کردند، این سرنخ را بگیرند و دارایی شان را به پای کسانی بریزند یا درجاهایی خرج کنند که گرچه در چشم خلق الله نیست، اما طیشی را عیش می کند؛ در خفا و بی ریا.

نذر خون، نذری که زندگی می بخشد

در این که ما مردمی مهربان و نوعدوستیم که حاضریم از خون خود بگذریم و رایگان به دیگری تقدیمش کنیم، شکی نیست؛ اما در طول سال روزهایی هست که ذخایرخونی کشور به شدت افت می کند و نیاز است مردم بیشتر از همیشه خون اهدا کنند. سازمان انتقال خون برای رسیدن به این هدف یک طرح ویژه را ارائه کرده به نام نذرخون ، آن هم ازنوع آگاهانه و مسئولانه اش به این ترتیب که در ایام سوگواری محرم، مردمی که برای اهدای خون به پایگاه ها می روند در صورت تمایل به مسئولان اعلام می کنند که قصد تکرار اهدا در زمان های مشخص را دارند.

به این ترتیب سازمان انتقال خون نام این افراد را در سیستم پیامکی ثبت می کند و برای اهدای خون در زمان نیاز از آنها دعوت می کند. اینچنین می شود که از یک سو مردم نیک اندیش خون خود را نذر می کنند و به ثواب می رسند و از سوی دیگر مشکل کمبود خون و چشم انتظاری بیماران نیازمند رفع می شود. در روزهای تاسوعا وعاشورا هشت مرکزاهدای خون در تهران فعال است که از 8 صبح تا 9 شب اهداکنندگان خون را می پذیرد .

کارتن خواب ها چشم به راهند

مطرود، پس خورده، تحقیر شده، منزوی و بیمار، همیشه گرسنه، سرمازده، ناامید؛ هر کدام از این لقب ها را که بگویید به قشر کارتن خواب کشور می چسبد. تصور غالب مردم این است که اینها معتادند و بی عار، برای همین حق زندگی ندارند یا باید آنها را جمع و سر به نیستشان کرد. اما عده ای هستند که در این لابه لا درباره کارتن خواب های ژولیده این گونه قضاوت نمی کنند؛ اینها چشم هایشان را شسته اند. تعبیه یخچال غذا در میدان شوش تهران، در این محل تلاقی انواع آسیب های اجتماعی حالابه گوش خیلی ها خورده. این یخچال جایی است برای قرار دادن غذای گرم برای کارتن خواب های گرسنه آن حوالی، برای غذاهای نذری که یا اضافه آمده اند یا عده ای به نیت سیرکردن شکم گرسنه های شهر آنجا قرارش داده اند.

حالا حتما نه با سرزدن به این یخچال که می توان غذاهای نذری را در هر جای شهر به دست آنهایی داد که عامه مردم به هیچ حسابشان نمی کنند، به آنهایی که انسانند ولی دیده نمی شوند. شهرداری تهران نیزالبته امسال اقدامی مشابه را آغاز کرده و در فراخوانی از شهروندان خواسته تا در صورت تمایل در این ایام،غذای دست نخورده و طبخ شده مازاد در منزل خود را بسته بندی کرده و با شماره 4379 تماس بگیرند تا خودروهای گشت فوریت های اجتماعی این غذاها را میان کارتن خواب ها، بی خانمان ها و پلاک های فقیر شهر توزیع کند.

زباله جمع کن افتخاری

بعضی از ما در مصرف ظروف یک بار مصرف افراطی عمل می کنیم؛ یعنی اگر قرار باشد روزی ده بار آب بنوشیم، اگر لیوان یک بار مصرف در دسترسمان باشد 10 عدد از آن را مصرف می کنیم. در روزهای عزاداری محرم این تب تقریبا در کل جامعه تند می شود و ظروف یک بار مصرف از سر و کول شهر بالا می رود. این هفته در شورای شهر تهران مطرح شد که مصرف این ظروف در تهران در این ایام تقریبا سه برابر می شود که بحرانی است در نوع خود، مخصوصا این که تعداد افرادی که ظروف مصرف شده را در سطل های زباله می اندازند بسیار کمتر از آنهایی است که با سیستم شوت و پرتاب، آنها را راهی کنجی می کنند .

روی بعضی از بنرهای شهرتهران نوشته شده هر زباله ای که به زمین می افتد کمری به خاطرش خم می شود و اشاره اش به رفتگرانی است که مجبورند این سیل پلاستیک را از سطح شهر جمع کنند. پس برای این که کمری کمتر خم شود و فشار به این گروه کاهش یابد، می توان به این فکر کرد که در جمع آوری زباله ها به این قشر کمک کرد؛ یعنی شد زباله جمع کن افتخاری یا این که علاج واقعه را قبل از وقوع کرد و مثلا در جاهایی که غذاهای نذری توزیع می شود ظروف سرگردان را از زمین و جوی ها جمع کرد و به این ترتیب هم به نظافت شهر کمک کرد، هم به دیگرانی که این صحنه را می بینند به طور غیرمستقیم آموزش شهروندی داد .

بفرمایید ظروف گیاهی

ظروف یک بار مصرف پلاستیکی اسمشان با سرطان گره خورده، اما هنوز تولید می شوند و در تیراژ بالا در روزهای سوگواری محرم برای توزیع غذاهای داغ مصرف می شوند. البته قرار بود امسال وزارت بهداشت به هیات های مذهبی آموزش دهد و مانع استفاده آنها از این ظروف شود؛ اما هنوز آش همان آش است و کاسه همان کاسه. برای همین عده ای در این میان به فکری بکر افتاده اند و به توزیع ظروف یک بار مصرف گیاهی میان هیات ها و تکایا روی آورده اند؛ ظروفی که چند برابر گران تر از ظروف پلاستیکی هستند و برای صرفه جویی در هزینه ها از آنها استفاده می شود. خرید و توزیع این ظروف می تواند به ارتقای سلامت مردم در این ایام کمک کند و چه چیزی بهتر از این که پولی که برای نذر کنار می گذاریم به سلامت مردم مان بیانجامد.

به این نذرها هم می توان فکر کرد

فقط کافی است پا از مرز عادات فراتر بگذاریم و به نذرهایی فکر کنیم که به حال اجتماع مفید تراست آن وقت خواهیم دید که به جز پخت و پز در روزهای خاص می توان با همان بضاعت مالی، کاری سودمندتر و گره گشاتر انجام داد؛ کارهایی مثل آزاد کردن یک زندانی غیرعمد و تنگدست، شغل دادن به یک فرد بیکار آبرودار، خرید تجهیزات پزشکی برای یک مرکزدرمانی یا پرداختن هزینه های درمان یک نیازمند .