گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌هاي صبح امروز

کد خبر: ۵۴۱۱۶

تاریخ: ۱۴ تير ۱۳۸۸ - ۰۹:۳۲

رسالت
«رجوع به محاكم قضائي!» عنوان سرمقاله‌ روزنامه رسالت به قلم محمد كاظم انبارلويي است كه در آن مي‌خوانيد:
مهندس ميرحسين موسوي در واكنش نسبت به اعلام تأييد نتايج انتخابات رياست جمهوري توسط شوراي نگهبان ضمن تكرار ادعاهاي خود و بي‌مهري به مردم و نظام طي بيانيه‌اي نوشت: گروهي از نخبگان بر سر آنند كه گرد هم آيند و با تشكيل جمعيتي قانوني صيانت از حقوق و آراي پايمال شده در انتخابات گذشته را از طريق انتشار مدارك و اسناد تقلب‌ها و تخلف‌هاي انجام گرفته و نيز رجوع به محاكم قضائي پيگيري كنند، اينجانب نيز به اين جمع مي‌پيوندم.
رجوع به محاكم قضائي يك راهكار قانوني براي پيگيري ادعاهاست. چه خوب بود آقاي موسوي و مجمع روحانيون مبارز از ابتدا چنين رويكردي را انتخاب مي‌كردند تا خون بيگناهاني بي‌جهت در راهپيمايي خشونت آميز 30 خرداد 88 و روزهاي قبل بر زمين نمي‌ريخت.

آفتاب يزد
«آقاي شاهرودي نگذاريد ويرانه باز گردد» عنوان سرمقاله‌ روزنامه‌ آفتاب يزد است كه در آن مي‌خوانيد:
ده سال پيش در چنين روزهايي، آيت‌الله هاشمي شاهرودي سكان قوه قضائيه را به دست گرفت و در يكي از نخستين اظهارنظرهاي خويش اعلام كرد «ويرانه‌اي را تحويل گرفته‌ام». اكنون شاهرودي در شرايطي خود را براي ترك اين قوه مهم آماده مي‌كند كه حتي بسياري از منتقدان اوليه او، به ايجاد تغييرات اساسي در قوه قضائيه اذعان دارند. اما طبيعي است كه اصلاحات انجام شده در تشكيلات قضايي، بسياري از افراد به ويژه «ويرانه سازان» را عصباني كرده باشد. چنين افرادي حق دارند كه نهايت تلاش خود را به كار گيرند تا آخرين روزها از دوره «اصلاحات قضايي» به آرامي سپري نشود. اين گروه از مخالفان اصلاحات قضايي، از يكي دو سال قبل حملات خود را متوجه قوه قضائيه و رئيس آن كردند. متاسفانه در اين مدت برخلاف دوره‌هاي پيشين، تريبون‌هاي حكومتي هم گاه و بيگاه در خدمت مـخالفان شاهرودي بود تا او و دستگاه تحت مديريتش را به «همراهي با مفسدان» و «ناتواني در مبارزه با مفاسد» متهم كنند. اما هر كس مي‌دانست كه همه اين حملات فقط به خاطر آن است كه قوه قضائيه حاضر نشده است احكام انشا شده در بعضي تريبون‌ها را تنفيذ كند و عده‌اي را زنداني يا اعدام نمايد. گناه ديگر شاهرودي و همكاران نزديك او، تلاش گسترده براي بهبود تعامل قوه قضائيه با رسانه‌هاست. اين تلاش در كاهش برخوردهاي قضايي با مطبوعات در سال‌هاي اخير، علـي‌رغم زياده خواهي برخي سياستمداران و ابراز علاقه علني آنها براي محدودسازي رسانه‌ها صورت گرفت. ‌‌

جمهوري اسلامي
«مسائل پيش روي آمانو» عنوان سرمقاله‌ روزنامه‌ جمهوري اسلامي است كه در آن مي‌خوانيد:
سرانجام «يوكيا آمانو» نماينده ژاپن در آژانس بين المللي انرژي اتمي به عنوان مدير كل اين آژانس انتخاب شد. وي روز پنجشنبه در پي رايزني هاي گسترده كشورهاي غربي اكثريت آرا 35 عضو شوراي حكام آژانس را به خود اختصاص داد و كرسي رياست اين موسسه مهم بين المللي را از آن خود كرد. او در چهارمين دور راي گيري توانست دو سوم آرا اعضاي شوراي حكام را كسب كند و «عبدالصمد مينتي» مسلمان و نماينده آفريقاي جنوبي را شكست دهد. رقابت بين اين دو كانديدا كه هر يك طيفي از اعضاي آژانس را نمايندگي مي كردند درحالي به پايان رسيد كه از قبل هم قابل پيش بيني بود كه گزينه آمريكا و انگليس بر گزينه كشورهاي جهان سوم و غيرمتعهد پيروز خواهد شد و اين نه به لحاظ اكثريت كشورهاي غربي بلكه به دليل نفوذ سياسي و تعيين كننده آنها در اين نهاد فني بين المللي است.

ابتكار
«نسل من» عنوان سرمقاله‌ روزنامه‌ ابتكار به قلم ابوالفضل درخشنده است كه در آن مي‌خوانيد:
خيلي سعي کردم تا اين بغض را فرو دهم و هيچ نگويم ولي تلاشم نا فرجام ماند و اين بغض را اگر فرياد نکنم، خفه ام مي کند. قبل از هر سخني لازم است که نکته اي را متذکر شوم: اين نوشته به طرفداري هيچ گروه و دسته اي نوشته نشده است. و شايد دليل سعي در فرو دادن بغضم همين برداشت غلط بوده که به وابستگي متهم شوم.

در هر فرصتي براي انتخاب، گروهي نقش اکثريت ميابند و گروه ديگر اقليت. وظيفه قانوني اقليت تمکين از انتخاب اکثريت است. و اين مهم در جوامع مردم سالار يک اصل بديهي و پذيرفته شده است. در جمهوري اسلامي ايران نيز ساز و کارهاي قانوني کافي براي نيل به خواسته اکثريت وجود دارد. و مردم در تمامي سطوح کشور حرف آخر را مي زنند. اما در انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري اتفاقي افتاد که در عمر سي ساله اين نظام مردمي و ولايي، بي نظير قلمداد گرديد. حضور چشمگير مردم براي انتخاب فرد مورد نظر خود و ديگري ادعاي تخلف گسترده و به طبع آن تجمعات و ساير حواشي مشاهده شده...نکته درد آور در همين حواشي نهفته است

كيهان
«تكليف چيست؟» عنوان يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم مهدي محمدي است كه در آن مي‌خوانيد:
انتخابات 22خرداد شرايط سياسي ويژه‌اي را در ايران به نمايش گذاشت. به طور معمول در هر انتخابات، گروه هاي سياسي با هم به رقابت مي پردازند كه خود را بخشي از نظام سياسي موجود مي‌دانند و سازوكارهاي حقوقي تعبيه شده در آن براي چرخش قدرت را پذيرفته اند. نفس مشاركت گروه هاي سياسي در انتخابات، حتي اگر به اين موضوع تصريح نكنند، به اين معناست كه خود را بخشي «بهنجار» از سيستم سياسي موجود مي دانند و بنا دارند در چهارچوب آن براي به دست گرفتن قدرت با گروه هاي ديگري كه آنها هم همين اصل را پذيرفته اند رقابت كنند. تحت اين شرايط، چنان كه بسياري از دانشمندان علوم سياسي گفته اند، نتيجه انتخابات هرچه باشد به افزايش مشروعيت نظام سياسي منجر خواهد شد. به عبارت ديگر، همين كه يك نظام سياسي امكان گردش قدرت از طريق رقابت ميان گروه هاي مختلف و انتخاب مردم از ميان آنها را فراهم مي آورد، بر مشروعيت سياسي خود افزوده است صرف نظر از اينكه كدام گروه راي بياورد و قدرت را در دست بگيرد. به اين ترتيب برخلاف گروه هاي سياسي كه در انتخابات مختلف گاه شكست مي خورند و گاه پيروز مي شوند، نظام سياسي همواره برنده انتخابات است چرا كه «ظرف رقابت» را به وجود آورده و حفظ كرده است.

دنياي اقتصاد
«سياستگذاري در نظام مردم‌سالار» عنوان سرمقاله‌ روزنامه‌ دنياي اقتصاد به قلم علي سرزعيم است كه در آن مي‌خوانيد:
يکي از بنيان‌هاي دمكراسي انتخابات است و هر گاه سخن از انتخابات به ميان مي‌آيد، مساله راي اکثريت مطرح مي‌شود. برخلاف آنچه اکثر ‌ايراني‌ها تصور مي‌کنند، راي اکثريت شيوه بدون چون و چرايي در غرب نيست و ‌انديشمندانان مختلف از جمله اقتصاددانان ...

... در مورد تبعات مثبت و منفي ‌اين شيوه تصميم‌گيري و خصوصا دلالت‌هاي آن در سياستگذاري اقتصادي، بحث‌هاي جالبي را مطرح کرده‌اند. براي شروع دو بازي زير را در نظر بگيريد: