حاکمان ترکيه سياست زمين سوخته را در پيش گرفتند

قدرت کنونی حاکم بر ترکیه به جای آنکه از درجه تنش ها در کشور بکاهد، سیاست زمین سوخته را در پیش گرفته است. یعنی اینکه، حاکمان کنونی ترکیه تلاش می کنند همه محافل و احزاب سیاسی دیگر را نابود کنند تا مبادا آنها بتوانند با اتئلاف به قدرت برسند.

کد خبر: ۵۳۹۴۷۵

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۳۹۴ - ۰۷:۱۰

یک کارشناس فرانسوی می گوید رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه و حزب حاکم بر این کشور، برای حفظ قدرت ،سیاست زمین سوخته در پیش گرفته اند.

به گزارش شبکه خبری فرانس 24، مقامات ترکیه در واکنش به انتقادهایی شدیدی که از عملکرد دولت این کشور در تامین نکردن امنیت گردهمایی کردها صورت گرفته است رئیس پلیس آنکارا را برکنار کردند. آنکارا اما اعلام کرده است هم داعش هم حزب کارگران کردستان(پ ک ک) ممکن است در وقوع انفجارهای آنکارا نقش ایفا کرده باشند.

احمد داوود اوغلو نخست وزیر ترکیه در کنفرانسی خبری گفت هم داعش همه پ ک ک ممکن است در این انفجار ها نقش داشته باشند.

دو سازمانی که ترکیه انگشت اتهام را به سوی آنها دراز کرده است به نظر آنکارا، هر دو تروریستی هستند. پ ک ک، حزب استقلال طلب کردستان ترکیه ارتباط تنگاتنگی با کردهای سوریه دارد که در خط مقدم مبارزه با داعش است.این درحالی است که آمریکا کردها را بهترین متحد خود برای مبارزه با داعش در منطقه می داند. روسیه نیز همین باور را درباره کردها دارد.

به همین علت، ترکیه روسیه و آمریکا را به حمایت از کردهای سوریه متهم کرده است.در واقع ترکیه از این می ترسد که مبادا پیشروی کردها در امتداد مرزهای ترکیه، انگیزه های استقلال طلبانه کردهای این کشور را تقویت کند.

ترکیه همچنین از این نگران است مبادا تسلیحات و تجهیزات نظامی که آمریکا برای کردهای سوریه می فرستد با توجه به ارتباطی که آنها با حزب کارگران کردستان(پ ک ک) دارند به دست شبه نظامیان این حزب برسد که علیه دولت مرکزی ترکیه در حال جنگ هستند.

گوتیه ریبینسکی(Gauthier RYBINSKI)، سردبیر و کارشناس سیاست بین الملل این شبکه درباره اینکه چرا آنکارا انگشت اتهام را همزمان به سوی داعش و حزب کارگران کردستان (پ ک ک) دراز کرده است می گوید محاسبات انتخاباتی و عقیدتی در این امر تاثیر گذار است.

به باور رجب طیب اردوغان و داوود اوغلو، خطر کردها همچنان ترکیه را تهدید می کند و این خطر فوری است. به باور این دو، خطر کردها خیلی بیشتر و جدی تر از خطر گروه تروریستی داعش است.

برای آنکه موضوع بیشتر روشن شود باید به بررسی و واکاوی انتخابات پارلمانی اول ماه نوامبر امسال بپردازیم و بینیم حزب حاکم چه هدفی را برای خود از طریق آن دنبال می کند. هدف حزب حاکم بر ترکیه این است که اکثریت آراء را به دست آورد که البته این کار آسانی نیست. حزب عدالت و توسعه به کسب اکثریت آراء در این انتخابات نیاز دارد تا اردوغان به هدف خود یعنی تغییر نظام پارلمانی کشور به نظام ریاستی برسد.

برای این کار نیز حزب عدالت توسعه باید کاری کند تا آرای ملی گرایان تندرو ضد کرد را به دست آورد. به همین علت با متوجه کردن همزمان مسئولیت انفجار های آنکارا به حزب کارگران کردستان(پ ک ک) و داعش، از یک سو می خواهد رای ملی گرایان تندرو را به دست آورد که ضد کردها هستند و از سوی دیگر با متهم کردن داعش می خواهد رای کردها را به دست آورد که ضد داعش هستند. بی جهت نبود که روز چهارشنبه اردوغان در محلی که این انفجارها روی داده بود زانو زد و ادای احترام کرد.

کوتاه سخن آنکه، قدرت کنونی حاکم بر ترکیه به جای آنکه از درجه تنش ها در کشور بکاهد، سیاست زمین سوخته را در پیش گرفته است. یعنی اینکه، حاکمان کنونی ترکیه تلاش می کنند همه محافل و احزاب سیاسی دیگر را نابود کنند تا مبادا آنها بتوانند با اتئلاف به قدرت برسند.

این ائتلاف می تواند حزب جمهوری‌خواه خلق CHP، مهمترین حزب چپ میانه این کشور که گرایش‌های ملی‌گرایانه، سوسیال دمکرات و لائیک دارد با حزب دموکراتیک خلق ها HDP ،باشد که یک حزب حامی آرمان کردهای ترکیه است و غیره و غیره باشد.

در اینجاست که ما متوجه این محاسبه در عین حال منطقی و غیر منطقی قدرت حاکم بر ترکیه می رسیم. محاسبه ای که عبارت است از دخیل دانستن گروههایی (پ ک ک و داعش) است که هیچ سنخیتی باهم ندارند.

وی در پاسخ به این پرسش که چرا آنکارا به آمریکا و روسیه درباره حمایت از کردهای سوریه هشدار داده است، در حالی که اکنون کردها تنها نیروی موثری هستند که در زمین با داعش می جنگند گفت: در اینجا نیزه؛ عقده گشایی ترکیه مطرح است.

ماجرا از این قرار است که اکنون در عراق یک منطقه خودگردان کرد وجود دارد. جنوب ترکیه نیز که بیشتر جمعیت آن کرد هستند در آرزوی رسیدن به خودگردانی هستند.

شمال شرقی سوریه نیز که کردنشین است، از طریق یگانهای محافظت از مردم(یی پی ژ) برای رسیدن به چنین هدفی می جنگند. در نتیجه اگر پیوستگی سرزمینی بین کردستان عراق، کردستان سوریه، کردستان ترکیه ایجاد شود، آنکارا در عمق خاک خودش احساس خطر خواهد کرد.

در همین راستا، آنکارا با آگاهی از اینکه بازیگر اصلی این ماجراست از آمریکایی ها و روس ها می خواهد به کردهای سوریه کمک تسلیحاتی نکنند.