نگاه شما؛

جای خالی قانون کار؟!

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۵۳۸۴۸۴

تاریخ: ۱۹ مهر ۱۳۹۴ - ۱۹:۳۰

محمد ماکویی: اگر در زندگیتان برای یک بار هم شده قرارداد کاری امضا کرده و سر کار رفته باشید,قطعا با این بند قرارداد که "این قرارداد به هر حال مزایایی کمتر از مزایای مندرج در قانون کار را نصیب مستخدم نخواهد نمود" ;یا چیزی در این مایه ها; آشنا شده اید!

با این حساب یک جویای کار خوب تنها پس از مطالعه کتابچه قانون کار باید سر کار برود تا خدای ناکرده چیزی را نخوانده و سر در نیاورده امضا نکرده باشد!

متاسفانه و علیرغم اینکه احتمالا آماری در دست نیست که چند درصد از مستخدمین دولتی و بخش خصوصی پس از اطلاع از کم و کیف قانون کار,سر از کار در آورده اند  ,بعید به نظر می رسد که حتی 5 درصد جویایان کار,مطالعه کتابچه قانون کار را پیش نیاز سر کار رفتن خویش قلمداد نمایند!

علیرغم بایستگی و شایستگی مطالعه قانون کار برای کسانی که قرار است سر کار بروند,باید دانست که عدم مطالعه کتابچه قانون کار دلایل قانع کننده ای دارد که حتی با شنیدن یکی از آنها,شنونده عاقل بی خیال استماع باقی دلایل خواهد شد:

اولین دلیلی که برای عدم مطالعه قانون کار به اذهان خطور می کند عدم علاقه ما ایرانیها به مطالعه و خواندن است;خواه این مطالعه و خواندن از سر اجبار و در مدرسه و دانشگاه باشد و خواه از سر اینکه مطالعه انصافا به دردمان می خورد!به عبارتی کسانی که بدون مطالعه قانون کار سر از کار در می آورند می توانند برای پاسخ به چرایی عملکردشان "دلت خوشه" بگویند و اضافه کنند که :"اگر من اهل مطالعه و درس و مشق بودم کنکور را جدی تر می گرفتم و رشته بهتری قبول می شدم و کار بهتری گیر می آوردم و درآمد بیشتری نصیب خود می کردم و آن درآمد بیشتر را به یکی دو تا از زخمهای زندگیم;که انصافا خیلی بیشتر از یکی دو تا است;می زدم!

دلیل دیگر عدم مطالعه قانون کار به بدی و اسفباری اوضاع و احوال کاری بر می گردد و اینکه بسیاری از جویایان کار حتی حاضرند تن به امضای قراردادی بدهند که در آن جای خالی بندی به شدت هرچه تمامتر و به خوبی احساس می گردد که شرایط کاری و حقوق و مواجب و مرخصی روزانه و ساعتی و اضافه کاری و پاداش و بیمه و مالیات و خیلی چیزهای دیگر را برخاسته از قانون کار می داند!

دلیل سوم عدم مطالعه قانون کار ثبتی است که با سند برابر نیست و اینکه شرایط کاری و حقوق و مواجب و مرخصی و خیلی چیزهای دیگر را سخن مقام بالاتر و "چیزی که من می گویم!" تعیین می نماید!روی این حساب هم هست که به عنوان نمونه بسیاری از مستخدمین در عدم موافقت مقام بالاتر با مرخصی قانونیشان,کماکان به کار خود ادامه داده و مترصد فرصتی دیگر می شوند که در آن با خوب بودن حال آن مقام,امکان بهره مندیشان از حق مرخصی قانونی , مهیایشان گردد!

دلیل چهارم که نخواندن کتابچه قانون کار را کاملا منطقی قلمداد می کند این است که وقتی قرار است به هر حال کلاه سر آدمی که مستخدم شده  برود,بهتر است با عدم تشخیص میزان سر رفتگی کلاه ,حال مستخدم به آن بدی که وقتی واقعیت را می داند نباشد!

با همه این احوال مطالعه قانون کار هم موجب می شود که از بسیاری از جر و بحث ها و دعواهای کاری که در خانه دوم اتفاق می افتد , پیشگیری شود و هم بسیاری از مستخدمین و کارفرماهای نه چندان خوب,"شاکی" و "متهم" بودن را هم به بسیاری از ویژگیهای اداریشان اضافه نکنند!

روی این حساب شاید بد نباشد که در کنار دیفرانسیل و انتگرال و مشتق و حد که در عدم تحصیلات دانشگاهی , کمتر دردی را در زندگی اجتماعی آدم ها درمان می کنند(این آخری انصافا استثناست چون باعث می شود آدم ها حد و حدودشان را بدانند و پایشان را از گلیمشان درازتر ننمایند) قانون کار نیز به اجبار در مدارس و دانشکده ها آموخته شود تا هم بسیاری از سوء تفاهم های کاری  مابین کهترها و مهترها مرتفع شود و هم بسیاری از نظر لطف ها , وظایفی دانسته شود که شایسته نیست شانه های هیچ مسئولی از زیر بارشان خالی گردد!