حرفهای یک فوتبالی درباره شهیدهمدانی

کد خبر: ۵۳۸۲۱۰

تاریخ: ۱۹ مهر ۱۳۹۴ - ۰۰:۱۴

شهادت سردارهمدانی در سوریه، خبری تلخ بود که صبح جمعه منتشر شد. فرمانده سپاه تهران و از فرماندهان رشید سال های دفاع مقدس در اطراف حرم حضرت زینب؛ حین انجام ماموریت مستشاری به شهادت رسید. این سردار محبوب البته یکی از مدیران ورزشی - نظامی هم بوده که نقشی پررنگ در تیمداری سپاه و تاسیس باشگاه فجرشهید سپاسی داشته است. عزیزا...محمدی رئیس اتحادیه فوتبال ایران، از رفتارهای ورزشی صحبت کرد.

شهید همدانی مسئول رشته کشتی درسپاه بود

ما به اتفاق سردار همدانی ورزش حرفه ای را در سپاه پاسداران پایه گذاری کردیم. ایشان در رئیس ستاد نیروی زمینی و رئیس ما بودند. همیشه نشستن در کنارشان و گوش دادن به نصیحت های شیرین برادرانه اش ف برای مان یک نعمت بود.

ایشان مسئول کمیته کشتی و باستانی در سپاه پاسداران بودند . فکر می کنم در زمینه کشتی خیلی تجربه داشت و کار کرده بود . احتمالا در جوانی کشتی می گرفت. البته باستانی کارهم بودند و خیلی اصرار داشت که در این رشته ورزش پهلوانی هم ما نقش داشته باشیم و روح ورزش را اصرار داشت که اخلاقی باشد. یک بار که با خود ایشان صحبت می کردیم راجع به باشگاه مقاومت و شهید سپاسی صحبت می کرد. درباره روزهای اول یک سخنرانی از رهبری سبب شد تا بچه های سپاه به فکر حضور در ورزش قهرمانی بیفتند.

چرا سپاه وارد ورزش قهرمانی شد؟

بحث این را قبلا کردم که چرا نظامی ها وارد ورزش شدند. هر کدام از ما در جوانی یک رشته ورزشی را دوست داشتیم و آن را ادامه می دادیم و بعد به خاطر ضرورت انقلاب و جنگ به سپاه آمدیم. آن زمان هم سپاه بعد سیاسی نداشت، فقط برای حفاظت از انقلاب بود. هیچ کس فکر نمی کرد بیاییم در سپاه درجه بگیریم و... بعد که جنگ شد و وارد جنگ شدیم این مسائل پیش آمد. به همین خاطر پتانسیل اصلی نظام بیشتر در سپاه بودند. اگر شما نگاه کنید بیشترین مسئولیت ها را بعد از جنگ در جاهای مختلف بچه های سپاه داشتند. به این دلیل که از دانشگاه و رشته های مختلف و ... وارد سپاه و جهاد و کمیته شدند. به همین خاطر بچه های سپاه در ورزش هم تخصص داشتند. مثلا خود من قبل ازانقلاب فوتبال بازی می کردم و اگر انقلاب پیش نیامده بود، شاید هم در فوتبال پیشرفت می کردم ولی همه اینها را رها کردیم و دنبال حفظ کشوررفتیم. به همین خاطر وقتی جنگ تمام شد بچه ها باید در جاهای دیگر هم مشارکت می کردند، نمی شد که فقط در سپاه محصور باشند. نظر رهبری هم این بود که قله های ورزش را باید بسیجی ها فتح کنند. اگراشتباه نکنم یک دیداری بود بعد از موفقیت ورزشکاران جانباز که آقا به بچه های نظامی از اهمیت ورزش گفتند و بچه هایی که در این زمینه تبحری داشتند ، پیشقدم شدند. اصلا هسته تیم های فجر و مقاومت از همان جا شکل گرفت.

سردار همدانی افتاده و فروتن بود

ما با سردار همدانی مراوده و رفت و آمد شخصی و کاری زیاد داشتیم. از نظر خصوصیات اخلاقی بسیار آدم افتاده و فروتنی بود که به همه احترام می گذاشت، هیچوقت منیت نداشت و خودش را نمی گرفت. یعنی اگر شما الان در سپاه از هر کس بپرسید جز معدود افرادی بود که از نظر اخلاقی بی نظیر بود، با وجودی که خیلی در عملیات های مختلف فعال بود، ولی هیچوقت خودش را بالا نمی گرفت، هر مسئولیت بالایی هم که داشت با زیرمجموعه اش با احترام و با حفظ جایگاه آنها صحبت می کرد. هر مسئولیتی هم که به او می دادند نه نمی گفت. یک روز خودش برای ما تعریف می کرد می گفت ما آمدیم تکلیف انجام بدهیم و به همین دلیل هر کاری را به ما واگذار کنند باید با جان و دل انجام دهیم، به همین دلیل ورزش و جاهای مختلف حاضر بود. از نظر اخلاقی جز نادر افرادی بود که همه دوستش داشتند.

درستاد مشترک شما معمولا فوتبال هم بازی می کردید، هیچوقت با سردارهم بازی کرده بودید؟

سردار فوتبال بازی نمی کرد.

بیشتربا شهید تهرانی بودید.

بله، شهید تهرانی مقدم، سردارغلامپور، سردار کوثری و خیلی دیگر از دوستان بودند که هنوزهم پنجشنبه ها بازی می کنیم.

کری نمی خواندند؟

نه، اصلا دراین بعد فوتبال نبود. فقط در این بعد که تیم ها باید فعال باشند و با قدرت کار کنند و روحیه پهلوانی داشته باشند. می گفت اگر تیم ها در سطح کشور بتوانند فعال و موفق باشند ما می توانیم روحیه ایثار را تزریق کنیم. اگر تیم ها بخواهند ببازند و نتیجه نگیرند که کسی نمی تواند از اینها الگو بگیرد. رهبر هم همین را می گفتند که زمانی می توانیم الگو باشیم که روی سکوها بایستیم.