رازهاي يك انصراف؛

چه بلايي بر سر نادال آمد؟

او روزهاي پنجشنبه 28 و جمعه 29 خرداد دو بازي دوستانه در لندن در مقابل ليتون هيوويت استراليايي و استانيسلاس و اورينكاي سوئيسي انجام داد و وقتي هر دو را واگذار كرد، بيش از پيش دريافت كه توان روحي لازم را براي درخشش در ويمبلدون امسال و تكرار قهرماني‌اش در آنجا ندارد و اگر اصلا شركت نكند، به نفعش خواهد بود؛ مردي كه هميشه و بحق سلطان زمين‌هاي خاكي (Clay) ناميده شده و براي صحت اين ادعا طي 5 سال اخير در كل مسابقات خود روي اين نوع زمين‌ها فقط 6 باخت داشته است.

کد خبر: ۵۳۵۵۸

تاریخ: ۰۹ تير ۱۳۸۸ - ۱۰:۲۶

كنار كشيدن رافايل نادال از مسابقات اخير تنيس ويمبلدون، از بزرگ‌ترين وقايع اين ورزش در سال جاري بوده است. مرد شماره يك اين ورزش كه اسپانيايي و چپ‌دست است، نزديك 20 روز قبل از انصراف از مهم‌ترين تورنمنت تنيس دنيا، در مرحله چهارم اوپن فرانسه دومين گرانداسلم امسال تنيس جهان به رابين سودرلينگ سوئدي باخته و از كسب پنجمين قهرماني متوالي‌اش در آنجا كه ركوردي جديد براي اين مسابقات بود، بازمانده بود.

به نوشته جام جم و به نقل از دیلی تلگراف؛ به اين ترتيب ورزشكار 23 ساله‌اي كه فن و قدرت را با هم داشته و از اواسط تابستان سال پيش روژه فده‌رر رقيب بررگ سوئيسي‌اش را به رده دوم جدول جهاني تنيس تنزل داده بود، حالا در خطر از دست دادن جايگاه رفيع يك سال اخير خود قرار گرفته است، بخصوص كه فده‌رر در رقابت‌هاي امسال رولان گاروس سرانجام اولين قهرماني خود را بعد از سال‌ها تلاش و ناكامي كسب كرده و پس از قبول 3 باخت متوالي تلخ در فينال آن گرنداسلم در برابر نادال، امسال به بهترين نحو از حذف شگفت‌انگيز او در پاريس بهره‌مند شده است.

اما ماجراي كنار كشيدن نادال از ويمبلدون 2009 چه بوده و چه بلايي بر سر او آمده است؟ در پاسخ بايد گفت دو سه عامل اصلي وي را كم‌رنگ كرده بود و او چاره‌اي جز كناره‌گيري نديد. يكي فرم بد بود كه از خستگي شديد او ناشي مي‌شد.

ديگري، آسيب‌ديدگي او از ناحيه زانو و التهاب مفاصل زير زانوي وي كه اين اتفاق هرچند در جريان مسابقات بزرگ پاريس براي او افتاد، اما اين نيز ريشه در خستگي او داشت. وي آنقدر در يكي دو سال اخير به طور پيوسته در مسابقات تنيس شركت داشت كه بديهي بود يك جا و يك روز به لحاظ فيزيكي با مشكل مواجه و چنين شرايطي برايش ايجاد شود.

مساله سوم، ضربه روحي سنگيني بود كه نادال بر اثر شكست زودهنگام خود در رولان گاروس متحمل شد. او آنقدر از تكرار پيروزي‌اش در پاريس مطمئن بود و رسانه‌ها هم روي اين موضوع تبليغ كرده و با اطمينان سخن گفته بودند كه وقتي چنين نشد و در برابر سودرلينگ كم آورد، بيش از هر كسي خودش شوكه شد و هرگز نتوانست اين مساله را در خود هضم كند و با‌ آن كنار بيايد.

با اين حال نادال از يك هفته مانده به شروع ويمبلدون به لندن آمد و در آن شهر مشغول تمرين‌هاي سبك شد تا بتدريج دريابد كه اولا مصدوميت زانويش بهبود يافته است يا خير و ثانيا متوجه شود كه از چه ميزان آمادگي بعد از متوقف شدنش در پاريس برخوردار است.

پاسخ‌هاي اين سوالات براي نادال چندان مثبت نبود. او روزهاي پنجشنبه 28 و جمعه 29 خرداد دو بازي دوستانه در لندن در مقابل ليتون هيوويت استراليايي و استانيسلاس و اورينكاي سوئيسي انجام داد و وقتي هر دو را واگذار كرد، بيش از پيش دريافت كه توان روحي لازم را براي درخشش در ويمبلدون امسال و تكرار قهرماني‌اش در آنجا ندارد و اگر اصلا شركت نكند، به نفعش خواهد بود؛ مردي كه هميشه و بحق سلطان زمين‌هاي خاكي (Clay) ناميده شده و براي صحت اين ادعا طي 5 سال اخير در كل مسابقات خود روي اين نوع زمين‌ها فقط 6 باخت داشته است.

تا اين كه سرانجام توانسته بود سال‌پيش در فينال ويمبلدون در نبردي كلاسيك و پنج سته بر فده‌رر پيروز شود و با كسب قهرماني در آنجا از هر نظر شايسته پيشي گرفتن از فده‌رر در صدر جدول جهاني تنيس جلوه كرده بود. او در شرايطي بر صدر جدول راه يافته بود كه فده‌رر 5/4 سال در آن نقطه مستقر شده و از هر لحاظ بر تنيس جهان حكم رانده بود. نادال كه با واگذاري عنوان قهرماني پاريس به فده‌رر باعث رسيدن ستاره متين سوئيسي به چهاردهمين قهرماني‌اش در گرنداسلم‌هاي چهارگانه شده بود (و اين برابر با ركورد قهرماني‌هاي پيت سمپراس آمريكايي در اين گونه مسابقات است)‌ اينك بايد به جبران ضررهاي اين ماجرا و ترسيم آينده خود بينديشد.

سخت‌ترين تصميم

نادال مي‌گويد: «وقتي در تورنمنتي در اندازه‌هاي ويمبلدون شركت مي‌كنم، بايد حتما در نهايت توان و با احساس اطمينان از درخشش در اين رقابت‌ها باشد و اگر جز اين باشد، اصلا به ميدان نيايم بهتر خواهد بود. احساس و برداشت من اين بود كه آمادگي و توان فتح مسابقات را ندارم و از چنان روندي دورم. چيزهاي مختلفي را تست كردم و هيچ كدام جواب نداد. در نهايت به كاري دست زدم كه ديديد و به نقطه‌اي رسيدم كه مي‌دانيد. اين سخت‌ترين تصميم زندگي‌ام بود، اما قول مي‌دهم به جبران آن سلامتم را بازيابم و با تمامي توان، به فكر تكرار موفقيت‌هاي گذشته باشم و اميدوارم اين مورد در اسرع وقت شكل گيرد.»

بعد از گوران ايواني سويچ كروات كه در سال 2002 به عنوان قهرماني دوره قبلي ويمبلدون حاضر به بازگشت به صحنه نشد و در رقابت‌هاي 2003 اين تورنمنت شركت نكرد و استان اسميت آمريكايي كه در سال 1973 چنين كرده بود، نادال اولين قهرمان تنيس ويمبلدون است كه قدم به دوره بعدي نمي‌گذارد. اين امر شايد به سود تمام رقباي بزرگ او و بويژه فده‌رر در ويمبلدون تمام شود، اما او قطعا وقت و امكان اين را دارد كه خود را بازيابد و به همان جنگجوي گذشته بدل شود.