توصیه روزنامه افغان به نامزدهای ریاست جمهوری کشورش؛

شما هم مثل ایرانی‌ها زنانتان را همراه خود کنید

شايد اين نوع رفتارها نشان از بي باوري نامزدها نسبت به جايگاه زنان و نگاه طالباني نسبت به حقوق آنان باشد. اكنون خوب است كه زنان و مردان افغان اين سوال را از نامزدها داشته باشند كه در مورد زنان چه نظري دارند...

کد خبر: ۵۳۵۱۹

تاریخ: ۰۸ تير ۱۳۸۸ - ۱۹:۰۹

قانون اساسی افغانستان با رفع هر نوع تبعیض علیه شهروندان، نگاه ویژه به جایگاه زنان دارد. در فصل دوم قانون اساسی آمده است: «اتباع افغانستان اعم از زن و مرد در برابر قانون دارای حقوق و وظایف مساوی هستند».

به گزارش خبرنگار «تابناک»، یک روزنامه افغان، با نزدیک شدن به زمان انتخابات، به تحلیل جایگاه زنان نامزدهای ریاست جمهوری در این کشور پرداخت.

روزنامه «هشت صبح» افغانستان نوشت: در پرتو همین قانون، زنان افغانستان در كابینه، پارلمان و بخش‌های گوناگون كشور حضور یافتند. این در حالی است که در دور گذشته انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی برای نخستین بار زنان وارد رقابت شدند.

با این همه، نگاه مردان هنوز هم به زنان، نگاهی سنتی و تبعیض آمیز است که نه تنها در لایه‌های پایین جامعه، بلكه در سطوح بالا نیز به چشم می‌خورد. این نوع نگاه به جایگاه زنان، سبب شده است تا به زنان از نظر ابزاری و سمبولیك نگریسته شود.

این روزنامه افغان افزود: تجربه انتخابات آمریكا، ایران و افغانستان برای مردم جالب و قابل توجه است. در انتخابات آمریكا در كنار اوباما كه از تغییر سخن می‌گفت، همسر او نیز پا به پای او در همه صحنه‌ها حضور داشت و این حضور در كنار رهبر آینده آمریكا، نشان از مشاركت زنان در اداره امور بود.

میر حسین موسوی، نامزد اصلاح‌طلب در انتخابات ایران، همواره در كنار زهرا رهنورد، همسر خود دیده شد و همچنین حضور همسران دیگر نامزدها در برنامه‌هایشان، امیدی برای زنان ایران به شمار می‌رفتند و شور و نشاط بزرگی را برای زنان پدید آورد.

اما در افغانستان، در حالی كه نامزدهای مرد از حقوق زنان سخن می‌گویند، هیچ گاه به زنان خود اجازه نمی‌دهند كه در كنارشان در مراسم‌های مردمی حضور یابند. برای من بسیار جالب است كه نامزدهای ریاست جمهوری در برنامه‌هایشان با حضور زنان، حاضر نشده‌اند خانم خود را به همراه خود آورند.

اكنون این پرسش در ذهن هر شهروند است كه نامزدهای ریاست جمهوری افغانستان، چرا از حضور همسرانشان در مراسم‌های مردمی خودداری می‌کنند و حتی حاضر نیستند خانمشان با برقع در مجالس حاضر شوند.

شاید این نوع رفتارها، نشان از بی‌باوری نامزدها نسبت به جایگاه زنان و نگاه طالبانی نسبت به حقوق آنان باشد. اكنون خوب است كه زنان و مردان افغان، این پرسش را از نامزدها داشته باشند كه درباره زنان چه نظری دارند!