وزير: امسال همه كنكوري‌ها قبولند

كنكور سراسري سال 1388 امسال در حالي برگزار شد كه عليرغم وعده‌ها و اخبار خوش مبني بر شانس 50 درصدي قبولي و مجاز شدن كليه داوطلبان دانشگاههاي پيام‌نور و غيرانتفاعي، باز هم استرس و اضطرابش، گرماي تابستان را براي داوطلبان دو چندان كرده بود.

کد خبر: ۵۳۲۰۴

تاریخ: ۰۶ تير ۱۳۸۸ - ۱۵:۲۹

وزير علوم در اولين روز برگزاري كنكور در جمع والدين داوطلبان كنكوري در دانشگاه وعده داد كه جاي هيچ نگراني وجود ندارد و امسال با ظرفيتهاي ايجاد شده همه بچه‌ها قبولند.

به گزارش ايسنا، دكتر محمد مهدي زاهدي در عين حال در برابر ابراز نگراني برخي مادران نسبت به سرنوشت بومي‌پذيري در كنكور 88 با توجه به مباحث كنكور سال گذشته، ضمن بي‌اساس خواندن آن مباحث، گفت: تضييع حق داوطلبان در كنكور 87، در حد يك شايعه سياسي بود.

وزير در عين حال ادامه داد: نحوه پذيرش دانشجو در سال گذشته براي هر كه بد شد براي بچه‌هاي تهران خوب بوده است.

سي ونهمين كنكور سراسري با رقابت بيش از يك ميليون و 392 هزار داوطلب در 394 شهر داخل و 17 حوزه خارج از كشور از روز پنجشنبه 4 تير آغاز شد و برگزاري آن تا امروز ادامه داشت.

گفتني است اين دوره آزمون در بيش از 5 هزار دانشگاه، مدرسه و براي اولين بار در برخي سالن‌هاي بزرگ و ورزشي شهرستانها برگزار شد.

همچون سالهاي گذشته مسوولين با حضور در حوزه‌هاي برگزاري آزمون، بر روند برگزاري اين آزمون سرنوشت ساز نظارت ‌كردند، امسال نيز در اولين روز از برگزاري كنكور معاون اول رييس جمهور، وزير علوم و رييس سازمان سنجش دانشگاههاي شهيد بهشتي و علامه طباطبايي از حوزه‌هاي كنكور را مورد بازديد قرار دادند.

دكتر پورعباس رييس سازمان سنجش با حضور در جمع خبرنگاران در حال ارايه گزارشي از روند برگزاري آزمون بود كه ناگهان يكي از داوطلبين از حوزه خارج شد، اين صحنه از ديد وي دور نماند به نحوي كه از ميانه گفت‌و‌گو، خود را به اين داوطلب رساند و اقدام وي را خارج از مقررات توصيف كرد و از مجريان برگزاري آزمون خواست تا قبل از خروج اين داوطلب وي را به خوبي چك كند تا هيچ مساله‌اي حتي ناچيز آسيبي به برقراري امنيت آزمون وارد نكند و خود نيز مي‌پسندند چنين سختگيري‌هايي را...

رييس سازمان سنجش در اين گفت‌و‌گو زمان اعلام نتايج اوليه و نهايي آزمون و ظرفيتهاي پذيرش را اعلام كرد.

در آن سوي ديوارهاي دانشگاه مادراني نگران، چشم به دهان دكتر پورعباس دوخته بودند تا شايد صحبت‌هاي وي تسكيني باشد بر نگراني و اضطراب آنها، وي نيز با حضور در ميان آنها چند دقيقه‌اي پاسخگوي سوالات آنها شد.

حضور در جمع آنها گذري بود بر اضطرابهاي زمان كنكورم، يكي از آنان كه از فرزندش انتظار قبولي در بهترين دانشگاه و رشته را داشت، مي گويد؟ بهتر بود كه حوزه‌هاي آزموني با توجه به آدرس پستي داوطلبان تعيين مي‌شد تا علاوه بر استرس كنكور، داوطلبان استرس شلوغي، طولاني بودن مسير و ترافيك را نيز نداشته باشند.

رييس سازمان سنجش در اين باره نزديكي حوزه هاي آزمون به محل زندگي همه داوطلبان را امري اجتناب ناپذير عنوان مي كند و معتقد است كه از نظر جغرافيايي در تعيين حوزه‌ها تقسيم بندي خوبي انجام شده است.

با وزير علوم و ساير مسوولين راهي حوزه ديگر كنكور در دانشگاه علامه مي‌شويم.

در محوطه بيروني دانشگاه هيچ خبري از ازدحام و شلوغي آزمون نيست، پس از استقبال رييس دانشگاه دكتر شريعتي، به سمت سالن بزرگي هدايت مي‌شويم، ولي به جاي داوطلبين با خانواده‌هاي آنها روبرو شديم.

خانواده‌ها در ابتدا وزير و رييس سازمان سنجش را به جا نياوردند، پس از چند لحظه يكي از مادران خطاب به وزير علوم گفت: اميدوارم قدم شما سبك بوده و فرزندانمان قبول شوند.

زاهدي براي آرام كردن آنها كه در نگاهشان چيزي جز نگراني ديده نمي‌شد و منتظر شنيدن حرفي يا خبر خوشي از دهان بالاترين مسولان اجرايي كنكور بودند، وعده داد كه جاي هيچ نگراني وجود ندارد و امسال با ظرفيتهاي ايجاد شده همه بچه‌ها قبولند.

يكي ديگر از مادران كه گويا فقط به قبولي راضي نبود، مي‌گويد: ولي همه ما مي‌خواهيم فرزندانمان مهندس شوند كه وزير با خنده ادامه داد: درست است همه دوست دارند مهندس شوند ولي كشور كه فقط به مهندس نياز ندارد.

يكي از مادران فرصت را غنيمت ‌شمرده و از نحوه پذيرش دوره قبل و نحوه بومي‌گزيني گلايه مي‌كند و مي گويد: سال گذشته خيلي در حق بچه‌ها اجحاف شد، ولي وزير منكر اين مساله مي‌شود و آن در حد شايعات سياسي عنوان مي‌كند.

وزيرعلوم ادامه مي‌دهد: نحوه پذيرش دانشجو در سال گذشته براي هر كه بد شد براي بچه‌هاي تهران خوب بوده است.

ولي باز هم برخي از مادران مصرند كه بحث بومي گزيني لطمه زيادي به داوطلبان تهراني وارد مي‌كند، چراكه اگر در دانشگاه‌هاي تهران پذيرفته نشوند، ديگر جايي در دانشگاه‌هاي استانهاي مختلف ندارند.

يكي ديگر از مادران از تاثير 15 درصدي معدل و سوابق تحصيلي داوطلبان در كنكور خرسند است و مي‌گويد: حالا كه فرزندان ما از سهميه‌اي برخوردار نيستند، اين تاثير معدل روزنه اميدي براي پذيرش آنها است.

يكي از مادران كه از همه التماس دعا دارد، از وزير و رييس سازمان سنجش مي‌خواهد كه براي فرزندانشان دعا كنند كه وزير كليه داوطلبين را فرزندان خود مي‌خواند و مي‌گويد: مگر مي‌شود براي فرزندان خود دعا نكنيم.

مادر ديگري كه در تمام اين مدت مدام با تسبيح ذكر زمزمه مي‌كند، مي گويد: من كه به همه اعضاي خانواده گفتم شما صلوات بفرستيد و من آية‌الكرسي‌ را مي‌خوانم.

با خروج اولين داوطلب همه مادران سراسيمه از او مي پرسيدند چطور بود، خوب بود...

داوطلبان از كيفيت سوالات راضي بودند و حتي برخي از آنها كه پشت كنكوري بودند سوالات را آسانتر از سالهاي گذشته ارزيابي مي‌كردند.

تعدادي از مادران در مورد نذرهايي كه از دخيل شاه عبدالعظيم تا امامزاده صالح براي قبولي فرزندانشان كرده بودند مي‌گفتند و هرچند تداركات زيادي براي قبولي آنها در نظر گرفته بودند ولي مي‌گويند: اگر بچه‌ها قبول نشدند، فداي سرشان دنيا كه به آخر نمي‌رسد.

اين نگراني ها و اضطرابها هر ساله دامن تعدادي از خانواده‌ها را مي‌گيرد و شايد برخي از آنها به دليل داشتن چند فرزند به مباحث كنكور عادت كرده باشند، البته شايد هم تا چند سال آينده به اعتقاد برخي از والدين با حذف كنكور سرنوشت چند ساله فرزندانشان چند ساعته رقم نخورد و شانس بيشتري براي پذيرش در دانشگاه داشته باشند.